Μετά τη σπουδαία ευρωπαϊκή επιτυχία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης με οδηγό τον λεγόμενο «σκακιστή», καθώς και την απίστευτη διάκριση της επτάχρονης Σοφίας Καλισκάμη από τον Πόρο, που κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης στο σκάκι, έντονη συζήτηση γίνεται για την ικανότητα τού να προβλέπει και να προγραμματίζει κανείς σωστά τις κινήσεις του. Φυσικά πίσω από τα κύπελλα και τα χρυσά μετάλλια δεν κρύβεται μόνο ένα σπάνιο ταλέντο αλλά αμέτρητες ώρες συγκέντρωσης, προπόνησης, υπομονής και διορατικότητας. Το σκάκι διδάσκει μερικά από τα πιο ουσιαστικά μαθήματα ζωής, όχι μόνο για τη στρατηγική αλλά και για τον χαρακτήρα, με πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, την ευθύνη των επιλογών.
Στο σκάκι, όπως και στη ζωή, κάθε κίνηση έχει συνέπειες και δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσεις πραγματικά πίσω παρά μόνο να προχωρήσεις και να διαχειριστείς αυτό που δημιούργησες. Ομως, μαζί με τις μοναδικές ελληνικές πρωτιές που μονοπώλησαν ευχάριστα την επικαιρότητα, ήρθαν προσφάτως στην επιφάνεια και ιδιαίτερα δυσάρεστα νέα για τη χώρα μας: ο ΟΟΣΑ ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη σε θανάτους από καρκίνους και ξανά, κατά τον ΠΟΥ αυτή τη φορά, σταθερά πρώτη στα ποσοστά υπέρβαρων ή παχύσαρκων παιδιών (που κυμαίνονται μεταξύ 30% και 42%). Σοκ και δέος. Οι πολιτικοί μας όμως, τι κάνουν; Γιατί δεν αντιλαμβάνονται αυτό που η επτάχρονη Σοφία έχει ήδη αφομοιώσει; Πώς θα μειώσεις τους θανάτους από καρκίνο εάν δεν εφαρμόσεις την αντικαπνιστική νομοθεσία; Πώς θα απομακρύνεις τα παιδιά από τον καταθλιπτικό διαδικτυακό κόσμο και το junk food εάν αφήνεις ασυντήρητα και εγκαταλελειμμένα τα δημοτικά γήπεδα; Πώς θα μειώσεις τη χρήση της κοκαΐνης όταν προάγεις αποκλειστικά το νυχτερινό ξεφάντωμα; Ο Τζορτζ Οργουελ στο βιβλίο «Notes on Nationalism» έγραψε πως σε καθημερινά προβλήματα προωθούνται τόσο παράλογες λύσεις που μόνο ένας πανεπιστημιακός μπορεί να επιδιώξει. «Πρέπει να είναι κανείς διανοούμενος για να προωθεί τέτοιες θεωρίες, κανένας συνηθισμένος άνθρωπος δεν θα μπορούσε να είναι τόσο ανόητος».
Φυσικά ο Οργουελ δεν ήταν ούτε αντι-πανεπιστημιακός ούτε κατά της μόρφωσης. Η κριτική του στρεφόταν στην ιδεολογική τύφλωση, στον δογματισμό και στην αποκοπή από την πραγματικότητα. Το σκάκι είναι μια μικρογραφία της ζωής πάνω σε εξήντα τέσσερα τετράγωνα. Σου μαθαίνει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική και την προσαρμοστικότητα. Σε φέρνει ακόμη αντιμέτωπο με την ήττα η οποία δεν παρουσιάζεται ως τέλος αλλά ως εργαλείο εξέλιξης. Κύριοι πολιτικοί, δεν είναι ποτέ αργά για να μάθετε επιτέλους σκάκι!
