Μια πολλαπλώς άτυχη πλατεία κι ένα εξίσου άτυχο κτίριο. Αυτή ήταν μέχρι σήμερα η μοίρα που επιφύλαξε το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα στην πλατεία Δικαιοσύνης (πρώην Σανταρόζα) και στο Παλαιό Εθνικό Τυπογραφείο. Αχαρη, εγκαταλελειμμένη, ανέραστη, συχνά καταφύγιο τοξικομανών, η πλατεία που «βλέπει» το Rex παραμένει μέχρι σήμερα ένας ουσιαστικά μη τόπος.
Σε ένα ιδιότυπο ταγκό «καταραμένων», ανάλογη ήταν και η πορεία του Παλαιού Εθνικού Τυπογραφείου στο νότιο άκρο της, προς την οδό Σταδίου. Ενα από τα πολύ πρώτα δημόσια κτίρια του νεοσύστατου κράτους, σε σχέδια του Βαυαρού αρχιτέκτονα Γιόζεφ Χόπερ, αποπερατώνεται άρον άρον στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1830 για να στεγάσει το πρώτο τυπογραφείο και λιθογραφείο του λιλιπούτειου βασιλείου. Ο επανασχεδιασμός του, σχεδόν έναν αιώνα μετά, από τον αρχιτέκτονα Φοίβο Ζούκη, θα προσθέσει μερικούς βαθμούς καλαισθησίας αλλά δεν θα το σώσει από τη γενική απαξίωση και τη λήθη.
Σήμερα η περιοχή βρίσκεται σε ένα ακόμα σημείο καμπής. Περίπου, πάλι, 100 χρόνια μετά, η μεταμόρφωση της γειτονικής Στοάς Αρσακείου σε γαστρονομικό, πολιτιστικό και εμπορικό προορισμό δεν αφήνει ανεπηρέαστη τη φυσική της «αυλή», που δεν είναι άλλη από την πλατεία Δικαιοσύνης. Πριν από λίγες ημέρες, συνεργεία του Δήμου Αθηναίων ολοκλήρωσαν μια μίνι επιχείρηση αναβάθμισης της πλατείας, προϊόν συνεργασίας με ιδιωτικό χορηγό (τη Visa, μέσω του προγράμματος «Visa for Athens»). Ο αστικός εξοπλισμός είχε περιπέσει σε τόσο αναξιοπρεπή κατάσταση που έπρεπε να γίνουν πολλά· από εργασίες αποκατάστασης σε μαρμάρινα μέλη, αποκατάσταση φθορών στις ζαρντινιέρες και κυβόλιθων, βαφές, μέχρι καθαρισμούς των δύο μπρούντζινων γλυπτών: του Κυριάκου Καμπαδάκη στο κέντρο της πλατείας («Νίκη IV») και του ανδριάντα του Αλέκου Παναγούλη, έργο του Αχιλλέα Βασιλείου. Αλλά αυτό που προσέχει πρώτο ο ανυποψίαστος (και κάπως αφηρημένος) περαστικός είναι η αναζωογόνηση του πρασίνου με νέες φυτεύσεις δέντρων, θάμνων, λουλουδιών και τη σπορά γκαζόν.
Αν και ο Δήμος Αθηναίων δεν αναφέρει τίποτα σχετικό στο δελτίο Τύπου, είναι προφανές ότι οι εργασίες ανάπλασης της πλατείας σχετίζονται άμεσα με την επένδυση της Legendary Food στη Στοά Αρσακείου. Η νέα, πολλά υποσχόμενη, εποχή ενός τόσο εμβληματικού χώρου για το κέντρο της Αθήνας δεν θα μπορούσε να συνυπάρξει με μια πλατεία που απωθεί και δημιουργεί φόβο. Είναι μάλιστα από τις σπάνιες φορές στην Αθήνα που δημόσιος φορέας και ιδιώτης επενδυτής «συντονίζονται» ώστε να παραχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για όλους σε βάθος χρόνου. Στην υπόλοιπη Ευρώπη όλα αυτά είναι αυτονόητες κινήσεις και κομμάτι της στοιχειώδους αλφαβήτας για την αναβάθμιση προβληματικών αστικών περιοχών, αλλά στην Ελλάδα, είτε από οκνηρία, είτε από αδιαφορία, είτε από ιδεολογική τύφλωση, όλα αυτά αγνοούνται πανηγυρικά ή βαφτίζονται μέσα σε δευτερόλεπτα «εξευγενισμός».
Βέβαια, παραμένει η «μαύρη τρύπα» του Παλαιού Εθνικού Τυπογραφείου. Η τελευταία πρόβλεψη για το μέλλον του οθωνικού κτιρίου είναι να στεγάσει μέσα στα επόμενα δύο χρόνια υπηρεσίες του γειτονικού Συμβουλίου της Επικρατείας. Ορισμένοι θα προτιμούσαν την προηγούμενη προβλεπόμενη χρήση του ως χώρου πολιτισμού, εκθέσεων και εκδηλώσεων (γιατί θα «κούμπωνε» πιο αρμονικά με τη νέα εποχή της Στοάς Αρσακείου), αλλά εδώ που βρισκόμαστε επείγει η αποκατάσταση του κτιρίου και η ενσωμάτωσή του στη ζωή της πόλης.
