Ο Γιώργος Ζαμπέτας συνοψίζει εύστοχα το χάρισμα και τη διαδρομή της:
«Της δίνω το “Ποτέ, ποτέ” και το “Καλωσόρισες βρε Γιώργη”. Με το που τα λέει, μπαμ και σουξέ η Μπέμπα η Μπλου (Μπλανς). Της δίνω μετά κι άλλα, αλλά της Μπέμπας το μυαλό ήτανε… αλλού. Πολύ τρελή, πολύ παλαβιάρα, γι’ αυτό και δεν κατόρθωσε να γίνει η μεγάλη καλλιτέχνιδα, αν κι ήτανε μεγάλη δεν μπόρεσε να πατήσει στο σανίδι σαν κυρίαρχη, σαν αυτοκράτειρα όπως γίνεται με άλλες, Μαρινέλλα, Δούκισσα, Μοσχολιού. Για μένανε κακώς δεν το πάτησε, αλλά φταίει η ίδια, κανείς άλλος δεν είναι υπεύθυνος, το ίδιο, το ίδιο το κεφάλι της, πολύ ξεροκεφάλω… πολύ… Αυτή το έπαιζε στο έτσι και στην ωραιότητα. Πολύ ωραία κοπέλα κι ωραία φωνή. Της ξηγήθηκα όμως πολύ καλά κι αργότερα, την έβαλα σε δίσκους, σε ταινίες. Είπε πολύ καλά το “Καράβι”, το “Μιας πεντάρας νιάτα”, καταπληκτικά. Σε πιάνει η φωνή της, είναι μοναδική, ιδιόρρυθμη και μυστήρια φωνή. Με αγγίζει εμένα η Μπέμπα, με πιάνει, μου αρέσει πολύ. Εχει γνήσια λαϊκή φωνή. Εχει στη φωνή ένα βελούδο μυστήριο». ¹
Εκτός από τις παραπάνω στιγμές του Ζαμπέτα, αξίζει να μνημονεύσουμε τις ερμηνείες της Μπέμπας Μπλανς στα «Μετράω κάθε στεναγμό» και «Πήρες λάθος μονοπάτι», σε μουσική του Γιάννη Σπανού και στίχους του Κώστα Κωτούλα.
Ο,τι όμως κι αν τραγουδούσε, το χαρισματικό αυτό πλάσμα, του προσέδιδε μια ξεχωριστή γοητεία και αλήθεια.
Ενδεχομένως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, αν πόνταρε πάνω της περισσότερο η Columbia, την εποχή που είπε το «Καράβι» όμως η μεγάλη δισκογραφική εταιρεία είχε άλλες προτεραιότητες, ενώ υπήρχε και το ξερό κεφάλι της Μπλανς.
Παρά ταύτα η Αγγελική Κωνσταντοπούλου (21 Ιουνίου 1944 – 7 Σεπτεμβρίου 2017), όπως ήταν το πραγματικό ονοματεπώνυμό της, άφησε τα δικά της ξεχωριστά χνάρια στο ελληνικό τραγούδι, είχε δυνατές συνεργασίες και αντίστοιχη θητεία στη διασκέδαση, ενώ δοξάστηκε για τη θελκτική και τολμηρή παρουσία της. Προκλητική, αλλά πάντα στιλάτη… όπως υπογράμμιζε η ίδια! Στρατός οι θαυμαστές και οι θαυμάστριές της, προτάσεις, δώρα, υποκλίσεις, αποθέωση… και, βέβαια, όπως αναφέραμε νωρίτερα μερικά τραγούδια που δεν θα σβήσουν ποτέ!
Το «Κάποια Τρίτη» του πολυτάλαντου Πέτρου Γιαννακού, του ονομαστού «Κοκοβιού», δεν συγκαταλέγεται σε αυτά.
Η Μπλανς το ερμήνευσε το 1960 στην ταινία «Ενας Αντρας με Φιλότιμο» (Το Χαμίνι) σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Κωστελέτου με πρωταγωνιστές τον Νίκο Κούρκουλο και την Κάκια Αναλυτή.
Ταπεινές οι δάφνες της, μικρή εταιρεία παραγωγής, χαμηλά εισιτήρια (32η σε εισπράξεις ανάμεσα σε 58 ταινίες τη σεζόν 1960-1961), διανθισμένη με αρκετά τραγούδια που ερμήνευαν οι Καίτη Γκρέυ, Αδελφοί Κατσάμπα, Γιάννης Μάνος, Γιώργος Αμόρης και φυσικά η Μπλανς.
Πηγές:
¹ Ιωάννα Κλειάσιου: «Γιώργος Ζαμπέτας – Βίος & Πολιτεία» (εκδόσεις Ντέφι, 1997)
