Τραγική η μοίρα του Κώστα Κόλλια που χάθηκε στα καλύτερά του δίχως καν να προλάβει να χαρεί τη μεγάλη επιτυχία που σημείωναν τα στερνά τραγούδια που ερμήνευσε με προμετωπίδα το «Ερωτά μου αγιάτρευτε».
Ο ομότιτλος μεγάλος δίσκος του, σε μουσική του Τάκη Σούκα και στίχους του Ηρακλή Παπασιδέρη, κυκλοφόρησε μαζί με τη… φυγή του από την εταιρεία στην οποία αναδείχτηκε, την Polyphone του Δημήτρη Πολίτη.
Θεωρητικά μικρή, από εκείνες που αποκαλούσαν της… Ομόνοιας, η οποία ήδη όμως έκανε μεγάλη κατάσταση.
Ενα από τα βασικά όπλα της ο προικισμένος συνθέτης και δεξιοτέχνης του ακορντεόν και του σαντουριού Τάκης Σούκας, που, παρότι ως σολίστας μετείχε σε δισκογραφικές και σχήματα πρώτης γραμμής, εφοδίαζε ανελλιπώς με σουξέ τους καλλιτέχνες της Polyphone (Φωτεινή Μαυράκη, Πάνο Μαρίνο, Δημήτρη Κοντολάζο, τον Κόλλια νωρίτερα, τον Μαργαρίτη αργότερα κ.ά.).
Με αυτόν ο Κόλλιας είχε κάνει νωρίτερα επιτυχίες και ξεχρέωνε τις υποχρεώσεις του συμβολαίου του με τον Πολίτη και ταυτόχρονα ετοίμαζε νέα τραγούδια, με τον Αντώνη Ρεπάνη στην τρανή Minoς του Μάκη Μάτσα, όπου είχε πάρει… μεταγραφή.
Μάλιστα, είχε ολοκληρώσει 6 εγγραφές («Εριξες λάδι στη φωτιά», «Περιεχόμενο μηδέν» κ.ά.) οι οποίες κάλυψαν την πρώτη πλευρά του μεγάλου δίσκου 33 στροφών με τον τίτλο «Κώστας Κόλλιας – Τα τελευταία μου τραγούδια».
Η δεύτερη πλευρά, όπου επρόκειτο ο Κόλλιας να τραγουδήσει και τραγούδια του Σούκα, συμπληρώθηκε με ερμηνείες της Ελενας Κωστή, με τον τίτλο «Κι όμως μ’ αρέσει». Δηλαδή ένας δίσκος 33 στροφών με… δύο τίτλους, ενδεικτικό της αμηχανίας που προκάλεσε η φυγή του ερμηνευτή έπειτα από το αυτοκινητικό δυστύχημά του κοντά στο Λαγονήσι.
Κάποιοι κάνουν λόγο για κακή στιγμή, άλλοι όμως το χαρακτηρίζουν περίεργο συμβάν.
Ο γεννημένος στα Καλύβια το 1945, Κώστας Κόλλιας, είχε προκαλέσει, λίγο μετά τα μισά της δεκαετίας του ’70 μεγάλη αίσθηση στον χώρο του τραγουδιού και στο κοινό με τις αδρές λαϊκές ερμηνείες του. Γι’ αυτό και η μεταγραφή… που αναφέραμε νωρίτερα.
Ο Τάκης Σούκας σε συνέντευξη που μου παραχώρησε στην εκπομπή «Κατάθεση Ψυχής», που προβαλλόταν από το Κανάλι της Βουλής, μου τόνισε πως αν ζούσε θα εξελισσόταν σε τραγουδιστή επιπέδου Στράτου Διονυσίου (στο 51.13 του βίντεο που ακολουθεί).
Να σημειωθεί πως ο Κόλλιας ετοιμαζόταν να τραγουδήσει το «Υποκρίνεσαι» του Σούκα και του Μάκη Αλατζά, το οποίο τελικά λίγο αργότερα ηχογράφησε ο Διονυσίου, στον πρώτο του ομότιτλο μεγάλο δίσκο στη Minos, που αποτέλεσε και το ξεκίνημα της δεύτερης μεγαλειώδους δισκογραφικής καριέρας του στα χρόνια του ’80.
