Τα χρόνια του ’70, τα ροκ συγκροτήματα κρίνονταν απ’ τα live album τους. Εκεί αποτυπώνονταν δίχως φτιασιδώματα η εκρηκτικότητα, η μαστοριά, το συναίσθημα και η δυναμική της επικοινωνίας τους.
Για αυτό και οι ανεπίσημες bootleg ηχογραφήσεις ήταν όχι απλώς περιζήτητες, αλλά έκαναν και κάνουν θραύση.
Βλέπετε δεν υπήρχε και η δυνατότητα να δεις τους μύθους από κοντά. Οι περιοδείες και τα ταξίδια δεν ήταν όπως σήμερα.
Ενας από τους σπουδαιότερους «ζωντανούς» δίσκους όλων των εποχών είναι το “Live and Dangerous” των Thin Lizzy.
Η ιρλανδική hard rock μπάντα που είχε για προμετωπίδα τον τραγουδιστή, δημιουργό και μπασίστα Phil Lynott, ο οποίος έφυγε νωρίς το 1986 στα 36 του μόλις χρόνια, βρισκόταν τότε στα καλύτερά της.
Από τον Απρίλη του 1971, όταν έκαναν το ολοκληρωμένο ντεμπούτο τους στη δισκογραφία, μετρούσαν 8 studio album.
To “Bad Reputation” του 1977 είχε σκαρφαλώσει στο Νο 4 στα UK Albums Charts και στο Νο 39 στο Αμερικάνικο Billboard 200.
Το δε single “Dancing in the Moonlight” (It’s Caught Me in Its Spotlight) έπιασε τη 14η θέση στον βρετανικό πίνακα επιτυχιών.
Κάπως έτσι, ο ισχυρός και πολυμήχανος παραγωγός τους, ο Αμερικανός Tony Visconti, ίσως και λόγω έλλειψης χρόνου αλλά και του «σχίσματος» που υπήρχε στο εσωτερικό του συγκροτήματος, πρότεινε να παρουσιάσουν το πρώτο τους live album.
Το “Live and Dangerous”, του οποίου η παραγωγή έγινε στο Παρίσι, περιλάμβανε στιγμές από εμφανίσεις τους στο Λονδίνο (1976), το Τορόντο και τη Φιλαδέλφεια (1977) μαζί με τα αναγκαία «συμπληρώματα» που όμως δεν αναιρούν σπιθαμή από τη μοναδικότητα του εγχειρήματος και την απολαυστικότητά του.
Είναι η τελευταία παρουσία του Σκωτσέζου κιθαρίστα Brian Robertson με τους Thin Lizzy. Μετά την έκδοση του δίσκου στις 2 Ιουνίου του 1978 θα αφήσει την μπάντα στην οποία μετείχε από το 1974, για να σχηματίσει τους Wild Horses.
Στη Βρετανία το “Live and Dangerous” καρφώθηκε στο Νο 2 πίσω απ’ το soundtrack του “Grease”. Συνολικά παρέμεινε στα UK album charts για 62 εβδομάδες με πωλήσεις άνω των 600 χιλιάδων αντιτύπων. Στην Αμερική έφτασε στο Νο 84, στη Νέα Ζηλανδία στο Νο 17, στη Σουηδία στο Νο 27, στη Γερμανία στο Νο 41 και στην Ελλάδα… λατρεύτηκε όσο λίγα.
