Για τον Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ η επιστροφή στο σινεμά και στο Φεστιβάλ Καννών μοιάζει με επιστροφή στη… ζωή. Κυριολεκτικά, αφού μέσα στα σχεδόν δέκα χρόνια που μεσολάβησαν από το συγκινητικό «Χωρίς αγάπη», ο Ρώσος κινηματογραφιστής βρέθηκε πολύ κοντά στον θάνατο, όταν οι επιπλοκές της COVID-19 ανάγκασαν τους γιατρούς να τον υποβάλουν σε τεχνητό κώμα 40 ημερών, προκειμένου να τον κρατήσουν στη ζωή. Λίγο καιρό αργότερα η πατρίδα του, υπό την ηγεσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, εισέβαλε στην Ουκρανία κι εκείνος αποφάσισε να μετακομίσει μονίμως στη Γαλλία, όπου ήδη βρισκόταν. Γαλλική είναι και η παραγωγή του «Minotaur», της νέας ταινίας του, η οποία γνώρισε την αποθέωση επί οκτώ λεπτά στην πρεμιέρα της στις Κάννες το βράδυ της Τρίτης.
Αν και γυρισμένο στη Λετονία, το φιλμ τοποθετείται στην επινοημένη ρωσική πόλη Κρασνομπόρσκ, εκεί όπου ένας επιτυχημένος CEO εταιρείας μεταφορών βρίσκεται μπροστά σε έναν διπλό πονοκέφαλο: από τη μία αρχίζει να υποψιάζεται ότι η σύζυγός του τον απατά και από την άλλη υποχρεούται να παραδώσει μια λίστα με ονόματα εργαζομένων του, οι οποίοι θα επιστρατευθούν για την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στην Ουκρανία. Τελικά, με έναν εντελώς αναπάντεχο τρόπο, τα δύο προβλήματα θα βρουν κοινή λύση.
Εχοντας ως αφετηρία και πηγή έμπνευσης το μελόδραμα «Η άπιστη» του Κλοντ Σαμπρόλ, ο Σβιάγκιντσεφ κατασκευάζει ένα προσεκτικά στημένο θρίλερ, το οποίο έχει μεν προσωπικό χαρακτήρα, αλλά επεκτείνεται και στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο.
Η διαφθορά και η ηθική σήψη, που έχουν διαβρώσει το ρωσικό πολιτικό σύστημα, μπαίνουν εδώ στο επίκεντρο ενός φιλμ που έχει επιπλέον έντονο ταξικό χαρακτήρα, δίχως να περιορίζεται στα σύνορα μιας χώρας.
Η οικονομική ελίτ βρίσκει τρόπο να ξεπλένει τα εγκλήματά της, όπως φυσικά και να μένει μακριά από τα πεδία των μαχών σε «δίκαιους» και «άδικους» πολέμους, μοιάζει να λέει ο Σβιάγκιντσεφ. Οταν μια ομάδα από εργάτες κατεβάζει τις αφίσες που κηρύττουν «δόξα και τιμή στους ήρωές μας» (εννοώντας τον ρωσικό στρατό) είναι για να τις αντικαταστήσει με… διαφημίσεις.
Οσο για τον «Μινώταυρο» του τίτλου, ο θεατής θα πρέπει να περιμένει το βαθιά ειρωνικό φινάλε ώστε να μάθει περισσότερα.
«Εφυγα από τη Ρωσία πριν από έξι χρόνια, όμως έζησα εκεί τα προηγούμενα εξήντα. Ξέρω αρκετά για τη διαφθορά, γνωρίζω για τι μιλάω», τόνισε ο Σβιάγκιντσεφ στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, αφού χαρακτήρισε την επιστροφή του στις Κάννες το καλύτερο πράγμα που του συνέβη τα τελευταία εννέα χρόνια.
Παρ’ όλα αυτά δεν θέλησε να αναλύσει λεπτομερώς ούτε το περιεχόμενο της ταινίας του, αλλά ούτε και το πολιτικό της υπόβαθρο, υπογραμμίζοντας με νόημα ότι, «δεδομένης της σημερινής κατάστασης στη Ρωσία, θεώρησα σημαντικό να κάνω αυτό το φιλμ», ενώ συμπλήρωσε ότι «μερικές φορές είναι καλύτερο να προτιμά κανείς τη σιωπή και να εκφράζεται μέσα από (σ.σ. προφανώς συμβολικές) χειρονομίες». Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως το «Minotaur» θεωρείται ήδη εκ των βασικών διεκδικητών για τον Χρυσό Φοίνικα και τα υπόλοιπα βραβεία του φεστιβάλ, που θα απονεμηθούν το προσεχές Σάββατο.
