Ο Χάρρυ Κλυνν (Βασίλης Τριανταφυλλίδης) είχε γεννηθεί στις 7 Μαΐου 1940.
Απ’ τις περιπτώσεις που οι περιγραφές δεν αρκούν. Δεν συνοψίζεται μέσα σε στεγνά βιογραφικά η πρωτοπορία. Πώς να χωρέσει τόσο ταλέντο και ανατρεπτικότητα σε λίγες γραμμές; Πόση ειρωνεία, καυστική ματιά και διεισδυτικότητα να καλύψουν οι λέξεις;
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ο Χάρρυ Κλυνν βρισκόταν στα καλύτερά του. Οι ζωντανές εμφανίσεις του γράφαν ιστορία και οι μεγάλοι δίσκοι του γίνονταν ανάρπαστοι, και μαζί χρυσοί και πλατινένιοι: «Για δέσιμο» (1978), «Δοξάστε με» (1979), «Πατάτες» (1981).
Οι δε πειρατικές κασέτες με ηχογραφήσεις παραστάσεών του κυκλοφορούσαν σε όλα τα σπίτια, λαϊκά και… καθώς πρέπει. Κόσμος και ντουνιάς έπινε το καφεδάκι του, συνέτρωγε και άκουγε Κλυνν επί παντός επιστητού και πολιτικής επικαιρότητας, γελώντας με την καρδιά του αλλά γεμίζοντας και με προβληματισμούς τη σκέψη του.
Ο λόγος στον Βασίλη Βασιλικό:
«Μόλις βρέθηκα στην ΕΡΤ, Νοέμβριο του ’81, κάναμε αμέσως μια εκπομπή. Ερήμωσε η Ελλάδα όταν παίχτηκε ένα Σάββατο βράδυ. Ηταν η επιστροφή του Καζαντζίδη και το πρώτο τραγούδι της εκπομπής ήταν το “Γυρίζω απ’ τη νύχτα…”. Είχε 90% τηλεθέαση». (1)
Η συνέχεια έρχεται μέσα απ’ το πρόσφατο σχετικά βιβλίο μου για τον Στέλιο Καζαντζίδη: (2)
«Η ΕΡΤ παρουσιάζει τον Στέλιο Καζαντζίδη, το Σάββατο 28 Νοεμβρίου του 1981 και ώρα 8 το βράδυ. Παρουσιαστής–επιμελητής ήταν ο Γιώργος Παπαστεφάνου. Η σκηνοθεσία ανήκε στη Δάφνη Τζαφέρη και η συνολική διάρκεια της εκπομπής ήταν κάτι πιο πάνω 50΄ λεπτά. Περιλάμβανε και μια μίνι συνέντευξη του Καζαντζίδη στον Λευτέρη Παπαδόπουλο.
Σε αυτήν, ο πρώτος, με τον καπνό απ’ το αναμμένο τσιγάρο του δεύτερου να συμπρωταγωνιστεί στα πλάνα, ανέφερε μεταξύ άλλων πως σχεδιάζει σειρά παραστάσεων με τον Χάρρυ Κλυνν σε ποδοσφαιρικά στάδια και με φτηνό εισιτήριο.
Νωρίτερα Κλυνν και Καζαντζίδης είχαν τσουγκρίσει τα ποτήρια σε τηλεοπτικό αφιέρωμα στον πρώτο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου γυρίστηκε στην Καλαμαριά.
Εκεί ο Καζαντζίδης με την κιθάρα του και τον Κλυνν στο σεκόντο, τραγουδά μελιστάλαχτα το “Μια παλιά ιστορία”».
Στις 6 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου, η εφημερίδα «Ριζοσπάστης» φιλοξενεί κοινή συνέντευξη των δυο τους, στον Δημήτρη Δανίκα (παρμένη απ’ το stelioskazantzidis.blogspot.com).
Ο Κλυνν εξηγεί το… πάντρεμα της σάτιρας με το τραγούδι:
«Αυτό που προέχει είναι να κάνει ο Στέλιος τα καινούργια του τραγούδια. Ηδη έχει προσανατολιστεί κι εγώ από δίπλα σαν φίλος βοηθάω όσο μπορώ, να μαζέψει υλικό. Οπως είπε προηγούμενα, θα στηριχτεί σε παλιούς δημιουργούς του λαϊκού τραγουδιού (σημ. Δερβενιώτη, Βίρβο, Καλδάρα όπως υπογραμμίζει ο Καζαντζίδης στην ίδια συνέντευξη), χωρίς να αποκλείσει και τη συνεργασία των νέων ανθρώπων. Προσωπικά πιστεύω ότι σύγχρονα λαϊκά βιώματα υπάρχουν μέσα σε πολλούς νέους συνθέτες που κατά καιρούς έχουν δώσει αριστουργηματικά δείγματα δειλά δειλά. Αυτοί οι άνθρωποι, μπαίνοντας στο εσωτερικό κύκλωμα και γράφοντας κατά παραγγελία για τον άλφα, τον βήτα και τον γάμα τραγουδιστή, δεν είχαν την ευκαιρία να ασχοληθούν σοβαρά με το λαϊκό τραγούδι. Τώρα που θα γνωρίζουν ότι μπορούν τα τραγούδια τους να ερμηνευτούν από τον Στέλιο Καζαντζίδη ή από τους τραγουδιστές που θα αναδειχτούν δίπλα του (σημ. Πίτσα Παπαδοπούλου, Αλεξίου, Μητροπάνο έχει επισημάνει ο Καζαντζίδης), νομίζω ότι θα υπάρξουν και νέοι συνθέτες. Ευχόμαστε να είναι τα τραγούδια αυτά αρκετά και καλά. Ο δίσκος θα γίνει κατά τον Φλεβάρη. Μέχρι τότε δεν θα εμφανιστούμε μαζί. Στο διάστημα αυτό θα κάνουμε προετοιμασία για τις παραστάσεις στα γήπεδα, θα μαζέψουμε τους μουσικούς μας, θα βρούμε τους συνεργάτες μας και όλο το καλοκαίρι θα κάνουμε τις λαϊκές συναυλίες σ’ όλη την Ελλάδα, με λαϊκό εισιτήριο. Πέρα από δυο μαζικές εμφανίσεις που θα κάνουμε στην Αθήνα και στον Πειραιά, θα ήθελα να εμφανιστούμε στην Αθήνα για ένα δεκαπενθήμερο, σ’ ένα μεγάλο ανοιχτό χώρο. Πιστεύω ότι όλοι έχουν δει τη σωστή διάσταση που μπορεί να πάρει αυτή η προσπάθεια που κάνουμε και γι’ αυτό πιστεύω ότι θα πολεμηθεί. Είμαι όμως βέβαιος πως οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν και το όνειρό μας θα πάρει σάρκα και οστά. Εκεί χρειαζόμαστε τη βοήθεια του κόσμου. Σύντομα θα κάνω στην τηλεόραση ένα σώου μιάμισης ώρας που θα βγει τις γιορτές. Πέρα απ’ αυτό σκέπτομαι σοβαρά να κάνω τέσσερες – πέντε παραγωγές τον χρόνο για την τηλεόραση. Ορισμένοι θα ήθελαν να παρουσιαστεί ο Καζαντζίδης σαν μουσειακό στοιχείο. Ομως στις παραστάσεις θα υπάρχει περισσότερος Καζαντζίδης του σήμερα, παρά του χθες».
Η ευχή, και το όνειρο πολλών, δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα. Κάπου ο Καζαντζίδης ανέφερε πως είχαν διαφορετικές απόψεις στην τιμή του χαμηλού εισιτηρίου και πως υπήρχαν και εμπόδια από την εταιρεία του στην υλοποίηση του δίσκου.
Πηγές:
1.Βασίλης Βασιλικός «Η μνήμη επιστρέφει με λαστιχένια πέδιλα» (Λιβάνης – Νέα Σύνορα, 1999)
2.Κώστας Μπαλαχούτης «Στέλιος Καζαντζίδης – Δεν με σβήνει κανένας» (Ινφογνώμων, 2025)
