Γκρίζα ζώνη ★★½
ΔΡΑΣΗΣ (2026), 98΄
Σκηνοθεσία: Γκάι Ρίτσι
Ερμηνείες: Τζέικ Τζίλενχαλ, Χένρι Κάβιλ
Σταθερά παραγωγικός ο Γκάι Ρίτσι, επιστρέφει με μία περιπέτεια που συνδυάζει το χιούμορ με την καταιγιστική δράση. Πρωταγωνιστές εδώ είναι δύο πρώην κομάντος των ειδικών δυνάμεων, ένας Αμερικανός (Τζέικ Τζίλενχαλ) και ένας Βρετανός (Χένρι Κάβιλ), οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία μιας δυναμικής δικηγόρου (Εϊζα Γκονζάλες), προκειμένου να ανακτήσουν ένα τεράστιο χρέος από κάποιο αδίστακτο επιχειρηματία. Η δύσκολη αποστολή θα απαιτήσει στρατηγική, ευφυΐα και πολεμική δεξιοτεχνία στο πεδίο της μάχης. Ο Ρίτσι σκηνοθετεί με τους γνωστούς ταχύτατους ρυθμούς του ένα σενάριο το οποίο έχουμε δει ξανά και ξανά: ζάπλουτος κακός, ιδιωτικό νησί, ιδιωτικός στρατός και μια μικρή ομάδα επιλέκτων που αναλαμβάνει το τέλειο «κόλπο». Ελάχιστες είναι οι εκπλήξεις και όσον αφορά την εικόνα –μάλλον… ομογενοποιημένη για Γκάι Ρίτσι–, ωστόσο αυτοί που σώζουν την παρτίδα είναι αναμφίβολα οι δύο πρωταγωνιστές. Ασύγκριτα κουλ, στυλάτοι και ταυτόχρονα θανάσιμοι, οι Τζίλενχαλ και Κάβιλ (ειδικά ο δεύτερος) δίνουν ενδιαφέρον σε κάθε σκηνή, ενώ η υποβόσκουσα ομοφυλοφιλία τους προσφέρει απολαυστική αντίστιξη σε σχέση με τις παραδοσιακές μάτσο απεικονίσεις.
Ανάμεσα σε τρεις ζωές ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 123΄
Σκηνοθεσία: Σόφι Χάιντ
Ερμηνείες: Ολίβια Κόλμαν, Τζον Λίθγκοου
Ενα διαγενεακό φιλμ με προσωπικό χαρακτήρα για την LGBTQ+ κοινότητα και σπουδαίους πρωταγωνιστές από τη Σόφι Χάιντ. Η σκηνοθέτις Χάνα (Ολίβια Κόλμαν) ταξιδεύει με τον σύζυγο και το non-binary παιδί της, Φράνσις, στο Αμστερνταμ, προκειμένου να επισκεφθούν τον αγαπημένο τους παππού -–και γκέι ακτιβιστή– Τζίμπα (Τζον Λίθγκοου). Οταν το εγγόνι δηλώνει ότι θέλει να περάσει ένα χρόνο στο εξωτερικό κοντά του, η Χάνα θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τις βεβαιότητες σχετικά με την ανατροφή του, αλλά και να θυμηθεί τραύματα από το δικό της παρελθόν. Η Σόφι Χάιντ δημιουργεί ένα φιλμ με εξομολογητική διάθεση (το Φράνσις υποδύεται το δικό της τρανς παιδί, Οντ Μέισον-Χάιντ), το οποίο παρουσιάζει αρκετά αναλυτικά την πραγματικότητα μιας queer οικογένειας, τώρα και στο παρελθόν. Το καλό εδώ είναι ότι δεν μένουμε στις συνηθισμένες διαπιστώσεις ή στην καταγγελία της ομοφοβίας, αλλά με χιούμορ, ειλικρίνεια και αρκετά φλας μπακ προχωράμε στην κατανόηση της ζωής ανθρώπων που άλλοτε βρίσκονταν στο περιθώριο. Το πολύχρωμο, πολυσυλλεκτικό και σταθερά φιλελεύθερο Αμστερνταμ αποτελεί, φυσικά, ιδανικό φόντο μιας ιστορίας, η οποία πάντως δεν θα λειτουργούσε το ίδιο καλά δίχως την παρουσία δύο εξαιρετικών ηθοποιών. Η βραβευμένη με Οσκαρ Ολίβια Κόλμαν και ο Τζον Λίθγκοου εμπλουτίζουν κάθε σκηνή όπου εμφανίζονται, ενώ ο δεύτερος παραδίδει μία από τις πιο τολμηρές και αφοσιωμένες ερμηνείες της καριέρας του.
Το τροχόσπιτο ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 100΄
Σκηνοθεσία: Σουζάνα Κιρσενέροβα
Ερμηνείες: Ανα Γκεϊσλέροβα, Νταβίντ Βόστριλ
Κάνοντας την πρεμιέρα του στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα» των Καννών, το φιλμ της Τσέχας Σουζάνα Κιρσενέροβα είναι ένα τρυφερό όσο και ασυνήθιστο οικογενειακό πορτρέτο που ζεσταίνει την ψυχή. Η 45χρονη Εστερ έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στη φροντίδα του αγαπημένου γιου της Ντέιβιντ, ο οποίος έχει σοβαρή διανοητική αναπηρία και χρειάζεται συνεχώς προσοχή. Κουρασμένη από τη ρουτίνα, θα δεχθεί την πρόσκληση κάποιων φίλων από την Ιταλία για διακοπές, όμως η απρόβλεπτη συμπεριφορά του Ντέιβιντ θα τους «εξορίσει» σε ένα τροχόσπιτο στον κήπο. Κάπου εκεί η Εστερ «σπάει», βάζει κρυφά μπρος το τροχόσπιτο και ξεκινά ένα ταξίδι που θα αλλάξει τη ζωή τους. Δίχως ωραιοποιήσεις και στυλιζάρισμα, η ταινία της Κιρσενέροβα αντιμετωπίζει με ειλικρίνεια το θέμα-ταμπού της αναπηρίας. Το κάνει δε όχι από τη σκοπιά του παρατηρητή, που απλώς καταγράφει, αλλά εμπειρικά, συναισθηματικά και βάζοντάς μας κατευθείαν μέσα στη ζωή της πρωταγωνίστριας. Ταυτόχρονα, η ιστορία δρόμου που δημιουργεί, συγκινητική και συνάμα (κάπως) αστεία, φέρνει μαζί της τη μεταμόρφωση και τη συνειδητοποίηση που χρειάζεται, ώστε και οι ήρωες να βρουν το δικό τους μονοπάτι.
Αυτόματος τηλεφωνητής ★★½
ΚΟΜΕΝΤΙ (2025), 102΄
Σκηνοθεσία: Φαμπιέν Γκοντέ
Ερμηνείες: Ντενί Πονταλιντές, Σαλίφ Σισέ
Ενα ανάλαφρο γαλλικό φιλμ, που στοχεύει κυρίως στους πρώτους θαμώνες των θερινών σινεμά, κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στις αίθουσες. Ο Πιερ, γνωστός συγγραφέας, προσλαμβάνει τον χαρισματικό μίμο Μπατίστ, προκειμένου εκείνος να διαχειρίζεται όλες τις κλήσεις στο κινητό του και ο ίδιος να συγκεντρωθεί απερίσπαστος στη συγγραφή του επόμενου βιβλίου του. Φυσικά η εφαρμογή στην πράξη θα αποδειχθεί πολύ πιο περίπλοκη υπόθεση. Μια έξυπνη ιδέα γεννάει ένα αρκετά διασκεδαστικό φιλμ, το οποίο δεν επιφυλάσσει ιδιαίτερες εκπλήξεις, ωστόσο κερδίζει πόντους μέσα από τη σάτιρα κάποιων στερεοτυπικών χαρακτήρων του.
Top Gun ★★★½
ΔΡΑΣΗΣ (1986), 110΄
Σκηνοθεσία: Τόνι Σκοτ
Ερμηνείες: Τομ Κρουζ, Τιμ Ρόμπινς
Η 40ή επέτειος από την κυκλοφορία της εμβληματικής ταινίας του Τόνι Σκοτ τη φέρνει ξανά στις αίθουσες, για να μας θυμίσει ένα από τα πιο συναρπαστικά, σέξι και καλτ (σήμερα) φιλμ δράσης που έχουμε δει αυτές τις δεκαετίες. Μαζί του επανακυκλοφορεί και το επίσης εξαιρετικό σίκουελ («Top Gun: Maverick»), με τον Τομ Κρουζ να φοράει ξανά το κράνος του πιλότου και να απογειώνει την αδρεναλίνη.
