ΚΑΝΝΕΣ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Οι Κάννες μας υποδέχτηκαν με καιρό… Αθήνας. Ηλιόλουστη και λαμπερή, η Κρουαζέτ διαφέρει μόνο στο χαρακτηριστικό μιστράλ του γαλλικού νότου που φυσά δυνατό, δροσίζοντας όσους έχουν την ατυχία να στέκονται σε κάποια ουρά περιμένοντας καρτερικά τη σειρά τους. Αδικαιολόγητα πολύωρη ταλαιπωρία στον έλεγχο διαβατηρίων του αεροδρομίου, ακόμα μεγαλύτερη για να παραλάβει κανείς τη διαπίστευση. Οσο για τις ουρές που χρειάζονται ώστε να μπεις στις κινηματογραφικές αίθουσες δεν παραπονιόμαστε, τις έχουμε συνηθίσει. Η προσδοκία φυσικά είναι ότι θα αποζημιωθούμε με όσα θα δούμε τις επόμενες μέρες εδώ στο 79ο Φεστιβάλ Καννών, το οποίο άνοιξε χθες το βράδυ την αυλαία του με κάθε επισημότητα.
«Επειδή μια ταινία δεν κάνει πολιτική, δεν πρέπει και να αγνοείται. Ακόμα κι αν διατυπώσουμε μια υπέροχη πολιτική άποψη, αν δεν το κάνουμε αρκετά καλλιτεχνικά, θα είναι μόνο προπαγάνδα», ανέφερε ο πρόεδρος της επιτροπής Παρκ Τσαν-γουκ.
Παρ’ όλο που η ταινία έναρξης «The Electric Kiss» του Πιερ Σαλβαντορί δεν έχει στο καστ της χολιγουντιανούς αστέρες, παρά μερικούς πολύ αξιόλογους Γάλλους ηθοποιούς σαν τον Ζιλ Λελούς και την Αναΐς Ντεμουστιέ, ο κόσμος είχε γεμίσει από νωρίς τον δρόμο μπροστά από το Palais des Festivals, όπου χτυπά η καρδιά της διοργάνωσης. Μέσα στο αχανές θέατρο Λουμιέρ, η τελετή έναρξης έγινε αφορμή, εκτός των άλλων, και για την τιμητική βράβευση του σπουδαίου Πίτερ Τζάκσον, το (καλλιτεχνικό) έργο του οποίου αναγνωρίζεται έστω και με αρκετά χρόνια καθυστέρηση.
Παρόμοια αναγνώριση απολαμβάνει τον τελευταίο καιρό και η Ντέμι Μουρ, η οποία μετά τη θριαμβευτική πορεία του «The Substance», που ξεκίνησε πρόπερσι τέτοιες μέρες στις Κάννες, επιστρέφει στο φεστιβάλ ως μέλος της κριτικής επιτροπής, που θα απονείμει τον Χρυσό Φοίνικα. Στη μεσημεριανή συνέντευξη Τύπου, η Αμερικανίδα ηθοποιός ρωτήθηκε σχετικά με το φλέγον ζήτημα της ΑΙ και τον αντίκτυπό του στην κινηματογραφική βιομηχανία, για να δώσει μια αρκετά ενδιαφέρουσα απάντηση: «Η ΑΙ είναι εδώ. Το να την πολεμήσουμε σημαίνει ότι θα δώσουμε μια χαμένη μάχη. Οπότε νομίζω πως έχει περισσότερη αξία να βρούμε τρόπους να δουλέψουμε μαζί της». Πρόσθεσε ακόμα ότι «υπάρχουν όμορφες πτυχές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ΑΙ», αν και δεν θα αντικαταστήσει ποτέ την ανθρώπινη εμπειρία. «Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάτι να φοβηθούμε, επειδή εκείνο που δεν μπορεί ποτέ να αντικαταστήσει είναι αυτό από το οποίο πηγάζει η πραγματική τέχνη· αυτή δεν έρχεται από το σώμα, αλλά από την ψυχή», κατέληξε η Μουρ.
Λόγος έγινε επίσης για το περίφημο θέμα της πολιτικής τέχνης –ή της πολιτικής της τέχνης– που είχε προκαλέσει έντονες συζητήσεις και στο περασμένο Φεστιβάλ Βερολίνου. Ο πρόεδρος της επιτροπής των Καννών, Παρκ Τσαν-γουκ, ήταν αρκετά ξεκάθαρος: «Θεωρώ ότι είναι παράξενο και μόνο να σκεφτόμαστε ότι [πολιτική και τέχνη] βρίσκονται σε σύγκρουση μεταξύ τους. Απλώς επειδή ένα έργο τέχνης εκφράζει μια πολιτική άποψη, δεν θα έπρεπε να θεωρείται εχθρός της τέχνης. Την ίδια στιγμή, απλώς επειδή μια ταινία δεν κάνει πολιτική, δεν πρέπει και να αγνοείται. Ακόμα κι αν διατυπώσουμε μια υπέροχη πολιτική άποψη, αν δεν το κάνουμε αρκετά καλλιτεχνικά, θα είναι μόνο προπαγάνδα».
Τον τελευταίο λόγο, πάντως, στη συνέντευξη Τύπου κράτησε ο Πολ Λάβερτι, μόνιμος σεναριογράφος του Κεν Λόουτς και επίσης μέλος της επιτροπής, αναφερόμενος στη φετινή επίσημη αφίσα του φεστιβάλ, η οποία απεικονίζει τις Σούζαν Σάραντον και Τζίνα Ντέιβις σε ένα στιγμιότυπο από το θρυλικό «Θέλμα και Λουίζ» του Ρίντλεϊ Σκοτ. «Δεν είναι συναρπαστικό να βλέπεις ηθοποιούς όπως η Σούζαν Σάραντον, ο Χαβιέ Μπαρδέμ και ο Μαρκ Ράφαλο να μπαίνουν σε μαύρη λίστα εξαιτίας της αντίθεσής τους στη δολοφονία γυναικών και παιδιών στη Γάζα;», σάρκασε ο Λάβερτι και συνέχισε: «Ντροπή στους ανθρώπους του Χόλιγουντ που το κάνουν αυτό. Εκείνοι (δηλαδή η Σάραντον κ.ά.) έχουν τον απόλυτο σεβασμό και την αλληλεγγύη μου. Απλώς ελπίζω να μη μας βομβαρδίσουν τώρα, επειδή έχουμε αυ-τή την αφίσα στις Κάννες…».
