Είχε γεννηθεί στις 12 Δεκεμβρίου 1915.
Κατηγορία μονάκριβη ο Φρανκ Σινάτρα. Με ό,τι κι αν καταπιανόταν κατόρθωνε να κάνει τη διαφορά. Η σχέση του με τη μαφία υπαρκτή, αλλά αυτή δεν φτάνει να στηρίξει και να διατηρήσει μια καριέρα τόσων ετών σε πολλαπλά μέτωπα.
Αλλωστε η διάρκειά του, εν ζωή, και ο ισχυρός μύθος του, μετά θάνατον, δίνουν αυτόματα τις απαντήσεις πως έχουμε να κάνουμε με έναν αληθινά προικισμένο καλλιτέχνη, γεννημένο πρωταγωνιστή αλλά και εργάτη της τέχνης του.
Στο τραγούδι συμπορεύτηκε με σπουδαίους δημιουργούς και μαέστρους, τους οποίους όμως αρκετές φορές κινητοποιούσε ή και αναζητούσε ο ίδιος. Και βέβαια είχε το ένστικτο του ευλογημένου, που πολλές φορές τον δικαίωσε.
Το 1967, ο Φρανκ Σινάτρα είχε ήδη αναζωογονήσει τον θρύλο του με το «Strangers in the Night», της προηγούμενης χρονιάς, που τον επανέφερε στη κορυφή του πίνακα επιτυχιών της Αμερικής έπειτα από 11 χρόνια.
Τον Μάρτιο παρουσίασε το περίφημο άλμπουμ της συνεργασίας του με τον επίσης τρανό Βραζιλιάνο κιθαρίστα και τραγουδοποιό Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, το οποίο θαυμάστηκε απ’ την κριτική και το κοινό.
Πάντα τον ίδιο μήνα και το 1967 ο Σινάτρα, σε έναν παροξυσμό δημιουργικότητας, κατέθεσε κι ένα «αλλιώτικο» ντουέτο με τη μεγάλη κόρη του, Nancy Sinatra, το «Somethin’ Stupid».
Η 27χρονη τότε ερμηνεύτρια και ηθοποιός βρισκόταν στη χρυσή στιγμή της διαδρομής. Προέρχονταν με τη σειρά της απ’ το μεγάλο σουξέ του περασμένου έτους, το «These Boots Are Made for Walkin», και την αποδοτική σύμπραξη της με τον τραγουδοποιό και παραγωγό Λι Χάζλγουντ, που της είχε χαρίσει και την αμερικανική –και όχι μόνο– πρωτιά.
Το «Somethin’ Stupid» είχε πρωτοβγεί το 1966 με το ζευγάρι, στην τέχνη και τη ζωή, Κάρσον και Γκέιλ, με χλιαρά αποτελέσματα.
Ο «γάτος» Φρανκ το… τσίμπησε το πρότεινε στον ήδη γνωστό του παραγωγό της Νάνσυ, Χάζλγουντ, και το γλυκό έδεσε… την 1η Φεβρουαρίου του 1967 στο στούντιο, για να εκδοθεί τελικά ως σινγκλ, όπως προαναφέραμε, τον Μάρτιο.
Τέσσερις εβδομάδες στο Νο1 του Billboard Hot 100, και κατέκτησε την πρωτιά σε Βρετανία, Ιρλανδία, Καναδά, Αυστραλία, Αυστρία… μέχρι και Νότια Αφρική.
Ποτέ άλλοτε, καλλιτεχνικά, πατέρας και κόρη δεν κατόρθωσαν κάτι αντίστοιχο!
«Είναι τόσο γλυκό, που πολλοί το αποκαλούν ως αιμομικτικό», θα δηλώσει η Νάνσυ.
Τον Αύγουστο του 1967, το «Somethin’ Stupid» θα πάρει τη θέση του και στο ολοκληρωμένο –αμφιλεγόμενο για τους «ειδικούς», τόσο για το περιεχόμενο, όσο και για το εξώφυλλό του– άλμπουμ του Σινάτρα, The World We Knew.
