Ο Γιάννης Γλέζος είναι δημιουργός με δική του προσωπικότητα και χαρακτήρα. Αυτό φάνηκε απ’ το ολοκληρωμένο ξεκίνημά του στη δισκογραφία, όταν εκδόθηκε από τη Lyra του Αλέκου Πατσιφά το άλμπουμ του «Η Ελένη του Μάη και άλλα τραγούδια του Γιάννη Γλέζου».
Δώδεκα συνολικά κομψοτεχνήματα, εννέα εξ αυτών σε στίχους του ποιητή Κώστα Κινδύνη, ένα του πολυδιάστατου ομότεχνού του Νίκου Σφυρόερα, ένα του Γιάννη Κιούρκα κι ένα του Γιάννη Γλέζου.
Τα ερμήνευσαν ο Γιάννης Πουλόπουλος, που ακριβώς εκείνη τη χρονιά απογείωνε τις μετοχές του, ο Μιχάλης Βιολάρης και η Αλέκα Μαβίλη, που με τη σειρά τους τη δεδομένη στιγμή πραγματοποιούσαν ακριβώς το ίδιο για τη δική τους καριέρα.
Τις μαστόρικες ενορχηστρώσεις επιμελήθηκε ο ίδιος ο Γλέζος, αξιοποιώντας το χάρισμα του δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Στέλιου Ζαφειρίου, ο ήχος του οποίου δεσπόζει σε όλο το πανόραμα της Lyra. Στην κλασική κιθάρα πιθανότατα λειτουργεί -αυτή την αίσθηση έχω- ο επίσης μοναδικός σολίστας Δημήτρης Φάμπας.
Ο Γιάννης Γλέζος (ανιψιός του ποιητή Γιάννη Ρίτσου και αδελφός της τραγουδοποιού Δέσποινας Γλέζου) σε μια δημιουργική εμφάνιση συγκερνά άμεσα και περίτεχνα την ατμόσφαιρα του Νέου Κύματος με το λαϊκό αλλά και το έντεχνο στοιχείο. Και στιχουργικά έχουμε ανάλογη ματιά, δηλαδή την καθημερινότητα δοσμένη με κοινωνική οπτική, ανθρώπινες ιστορίες και φυσικά τον έρωτα που ανθεί αλλά και μαραίνεται.
Σίγουρα, το «Να ’χα τη δύναμη» είναι το αριστούργημα του δίσκου αλλά και τα υπόλοιπα τραγούδια είναι απολαυστικά σε όλα τους τα επίπεδα, όπως «Η Ελένη του Μάη», «Η Κωνσταντινιά», «Της Καλαμαριάς τ’ αγόρια», «Καράβια μακρινά», «Περιστεράκι της φτωχιάς αυλής» (Βροχή στα δειλινά).
Το τελευταίο το είχε πρωτοερμηνεύσει δύο χρόνια νωρίτερα στην Columbia ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, αλλά τελικά η ηχογράφηση αυτή ήρθε στο προσκήνιο σε δισκάκι 45 στροφών το 1968.
Το εικαστικό εξώφυλλο του άλμπουμ είναι του προικισμένου γραφίστα Στέργιου Δελιαλή, ο οποίος έχει κεντήσει και άλλες προμετωπίδες ξεχωριστών δίσκων.
«Η Ελένη του Μάη» προλόγισε με τον καλύτερο τρόπο το «μετά» της σποράς του Γιάννη Γλέζου, που χάρισε στο τραγούδι μας υπέροχες, «μπροστάρικες» και ανεξίτηλες στιγμές.
Αξίζει να ακούσετε όλο τον δίσκο.
