Εντυπωσιακοί είναι οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι στην Ανταρκτική. Τους χάζευα προσφάτως σε τηλεοπτική εκπομπή, που παρουσίαζε διάφορα βίντεό τους. Σε κάποιο από αυτά, ένα ζευγάρι μετέφερε τους νεοσσούς πάνω στα πόδια τους για να μην παγώσουν. Το πιο ωραίο ήταν το βίντεο με τον ρυθμικό χορό πολλών αυτοκρατορικών πιγκουίνων πάνω στον πάγο.
Στην ίδια εκπομπή προβλήθηκε και βίντεο με σκύλους που αντιδρούσαν με αστείες γκριμάτσες και ήχους όταν ο κτηνίατρος πήγαινε να τους κάνει εμβόλιο. Μάλιστα, το πιο χαριτωμένο ήταν η φοβική αντίδραση που είχε ένας σκύλος όταν έβλεπε δίπλα του τον κτηνίατρο να τρυπάει με τη βελόνα έναν άλλο σκύλο, ο οποίος πάντως παρέμενε ακίνητος, ατάραχος.
Είναι αλήθεια όλα αυτά; Συνέβησαν; Ή μήπως εντυπωσιαζόμαστε από τις γουστόζικες επινοήσεις κάποιων που χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη;
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή, στην οποία –εκτός από τα κείμενα– η εικόνα του κόσμου μπορεί να είναι και ψευδής: όχι μόνο σχετικώς ωραιοποιημένη μέσα από τα φίλτρα του κινητού τηλεφώνου, αλλά και εντελώς πλαστή μέσω κάποιας εφαρμογής τεχνητής νοημοσύνης. Η στρέβλωση της πραγματικότητας μπορεί να προκύψει παντού: από μια αθώα σέλφι από ένα εξωτικό νησί διακοπών, που δεν έχουμε ποτέ επισκεφθεί, έως ένα βίντεο με εξαγγελίες ισχυρών διεθνών ανδρών, που είναι σίγουρο ότι θα ταράξει –έστω πρόσκαιρα– τα χρηματιστήρια και τις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις.
Η διάκριση μεταξύ πραγματικού και ψηφιακά κατασκευασμένου θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, η αμφισβήτηση θα είναι πλέον σύμφυτο της όποιας αποτύπωσης, η οποία δύσκολα θα επαληθεύεται. Είναι τρομακτικό να το σκεφτείς· θα βλέπουμε ένα υπέροχο ανοιξιάτικο χωράφι με αγριολούλουδα και θα αναρωτιόμαστε εάν είναι αληθινό. Η συγκίνηση, οι εντυπώσεις μας, τα βιώματά μας θα είναι υπό αίρεσιν.
Καθώς η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης επηρεάζει τον ανθρώπινο εγκέφαλο και ψυχισμό, σε ένα μέλλον όπου οι εικόνες που θα κυκλοφορούν στη δημόσια σφαίρα θα χρειάζονται πιστοποιητικό γνησιότητας, οι κίνδυνοι για τη νοητική και την ψυχική υγεία μας είναι μεγάλοι.
Ηδη, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν καταλήξει σε στρεβλό καθρέφτη αυτοεπιβεβαίωσης ή αυτοαπόρριψης, με καταστροφικές συνέπειες.
Θα αλλάξει ο τρόπος που επεξεργαζόμαστε τα δεδομένα· θα αμβλυνθεί η δημιουργικότητά μας. Εντέλει, η τεχνητή νοημοσύνη θα καταλήξει να ρετουσάρει τις ατελείς ζωές μας.
Θα βουλιάξουμε σε έναν κόσμο που θα είναι ψηφιακά τέλειος και θα χάσουμε τη μαγεία της ρυτίδας, της ατέλειας, που κάνει τα πρόσωπα και τις στιγμές μας συναρπαστικά.
