Πολλά τα ωραία και αθάνατα τραγούδια του: «Ο κόσμος είναι σαν μπαξές» και «Το πιτσιρικάκι» σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Το πεπρωμένο», «Αγάπη» (Πόσο πολύ σ’ αγάπησα) σε ποίηση Κατίνας Παΐζη, «Ποια θάλασσα» σε ποίηση Νάνου Βαλαωρίτη κ.ά.
Ο ίδιος ο Δημητρίου ανέφερε στην επίσημη ιστοσελίδα του, η οποία δεν λειτουργεί πλέον:
«Τελειώνοντας το Δημοτικό, εργάζομαι ως εμποροϋπάλληλος, ενώ παράλληλα αρχίζω να πηγαίνω σε νυχτερινό Γυμνάσιο και λίγο αργότερα να σπουδάζω μουσική στο Ελληνικό Ωδείο. Το 1966 σταματώ να εργάζομαι ως εμποροϋπάλληλος και ξεκινώ τη μουσική μου περιπλάνηση. Είναι η εποχή του Νέου Κύματος. Στην μπουάτ “ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ” θα συνοδεύσω στο πιάνο πρωτοεμφανιζόμενους, όπως κι εγώ, νέους τραγουδιστές για να συνεχίσω με την Καίτη Χωματά στην “ΠΑΡΑΓΚΑ” μέχρι την 21η Απριλίου 1967 όπου η “ΠΑΡΑΓΚΑ” θα “κλείσει”. Εκείνο τον καιρό τελειώνει η στρατιωτική αναβολή που έχω και υποχρεώνομαι να καταταγώ στο στρατό και να περάσω τον χειρότερο χρόνο της ζωής μου – τουλάχιστον μέχρι τότε…
Το 1968 απολύομαι και αρχίζω το νέο μου οδοιπορικό στην Πλάκα και στις Μπουάτ “ΡΟΥΛΟΤΑ”, “ΚΑΤΑΚΟΜΒΗ”, “ΤΑΒΑΝΙΑ”, “ΛΕΩΝΙΔΑΣ”, “ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ” κ.ά. Θα συναντηθώ και θα συνοδεύσω στο πιάνο όλα τα νέα παιδιά εκείνης της εποχής που ξεκινούν ή συνεχίζουν την καριέρα τους. Το 1969-70 η τύχη θα το φέρει να γνωριστώ με τη ΡΑΛΛΟΥ ΜΑΝΟΥ, αυτή την Κυρία και Ιέρεια του Χορού. Η Ραλλού Μάνου μού δίνει την ευκαιρία να γράψω το χορόδραμα “ΑΣΤΡΑΨΕ Η ΑΝΑΤΟΛΗ”.
Αυτό το έργο θα είναι η αφορμή να υπογράψω το πρώτο μου συμβόλαιο με τη μεγάλη δισκογραφική εταιρία εκείνης της εποχής, την ΕΜΙΑΛ-COLUMBIA. Μέσα απ’ αυτό, θα κάνω την πρώτη μου επιτυχία με τη Δήμητρα Γαλάνη και θα σταματήσω να εργάζομαι ως πιανίστας – εκείνη την εποχή δούλευα στις “ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ”. Ολα παίρνουν τότε έναν καινούργιο δρόμο…».
Η επιτυχία για την οποία κάνει λόγο ο Δημητρίου είναι η διάσημη «Μαρία με τα κίτρινα».
Το τραγούδι φέρεται να έχει «παραδοσιακά» χρώματα, όλα όμως είναι περασμένα μέσα από την παλέτα του Δημητρίου. Κυκλοφόρησε το 1972 από την Columbia κάνοντας πάταγο για να ακολουθήσουν ατέλειωτες επανεκτελέσεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό που πλέον ξεπερνούν, κατά πολύ, τις 30.
Ανάμεσά τους και αυτή στη Minos με τη Χαρούλα Αλεξίου σε ενορχήστρωση του Θόδωρου Δερβενιώτη το 1973.
Ενδεικτικό της απήχησης του τραγουδιού η «συνέχειά» του από τον μπουζουξή και λαϊκό συνθέτη Λεονάρδο Μπουρνέλη σε συνεργασία με την ξεχωριστή ερμηνεύτρια Αννα Χρυσάφη, που, πάντα το 1973, παρουσίασαν στην εταιρεία του πρώτου, «Κυκλάδες», το «Μαρία βγάλτα κίτρινα». Ηταν μια τακτική που «δούλευε» στο κόσμο των μικρών δίσκων 45 στροφών.
