Οδηγώντας βράδυ στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος, μια τεράστια φωτεινή οθόνη μού τραβάει την προσοχή. Μοιάζει να είναι τοποθετημένη πάνω στο οδόστρωμα· όμως αποτελεί την πλάτη της στάσης του λεωφορείου και προβάλλει διαδοχικά κινούμενες διαφημίσεις. Χάνω οριακά τη λωρίδα μου και σαν μυγάκι που έλκεται ενστικτωδώς από το φως, πλησιάζω το χρωματιστό διαφημιστικό σποτ. «Ωπα», λέω φωναχτά και, διορθώνοντας το τιμόνι, συγκεντρώνομαι εκ νέου στην πορεία μου. Πώς ξεφύτρωσαν πάλι οι διαφημίσεις στο Σύνταγμα; Με πικρόχολη νοσταλγία μού έρχονται στον νου εικόνες μιας παλιάς, άσχημης Αθήνας, όπου τεράστιες πινακίδες δέσποζαν επιβλητικά στους δρόμους. Για όποιον θυμάται, ήδη από το 2000, το Συμβούλιο Επικρατείας είχε κρίνει ότι οι περισσότερες υπαίθριες διαφημίσεις ήταν παράνομες. Το δικαστήριο δεν ήθελε μόνο να προστατεύσει αισθητικά το αστικό τοπίο, αλλά εμφατικά υπογράμμιζε ότι ήταν και θέμα οδικής ασφάλειας. Ατυχώς, όμως, η δικαστική απόφαση παρέμεινε ανενεργή δίχως να επιφέρει πρακτικό αποτέλεσμα μέχρι που το 2009, ένα θανατηφόρο ατύχημα (πτώση πινακίδας σε πεζό) ταρακούνησε τα ήρεμα «διαφημιστικά» νερά. Μόνο με θάνατο ασκήθηκε η απαιτούμενη πίεση προκειμένου να εφαρμοστεί το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο. Κάπως έτσι, έπειτα από σημαντικές πολιτικές παρεμβάσεις, το καλοκαίρι του 2009 ξεκίνησε η μαζική αποξήλωση των πινακίδων και μέχρι το 2010 το μεγαλύτερο μέρος τους, συμπεριλαμβανομένων αυτών πέριξ του Συντάγματος, απομακρύνθηκε. Τι στιγμή νίκης για την Αθήνα! Η πόλη ανάσανε, τα νεοκλασικά κτίρια ξεδίπλωσαν την ομορφιά τους, το μάτι και ο νους μας ηρέμησαν. Γιατί λοιπόν σήμερα εμφανίστηκαν εκ νέου οι διαφημίσεις και, κυρίως, τι καινούργιο κόλπο σκαρφιστήκαμε (ως γνήσιοι διαστρεβλωτές των κανόνων) ώστε να θεωρούνται πάλι νόμιμες;
Πράγματι, οι διαφημίσεις ακόμη επιτρέπονται όταν ενσωματώνονται στον αστικό εξοπλισμό (όπως οι στάσεις λεωφορείων) και έχουν την απαιτούμενη άδεια από τον δήμο. Ο ν. 2946/2001 ωστόσο θέτει σοβαρούς περιορισμούς και όταν αυτές αποσπούν την προσοχή των οδηγών και είναι κινούμενες, τις απαγορεύει ρητά. Βάσει αυτού, οι φωτεινές πινακίδες πρέπει να τηρούν αποστάσεις από τον δρόμο και να έχουν χαμηλή φωτεινότητα ώστε να μη θαμπώνουν τους οδηγούς. Καταλάβαμε… βαφτίσαμε τις φωτεινές διαφημίσεις «city lights» και κάναμε πάλι το ανάποδο ορθό. Εφυγαν μεν, αλλά επέστρεψαν δριμύτερες μέσα από στάσεις και οθόνες, μετατρέποντας τον δημόσιο χώρο σε εμπορικό τόπο υψηλής αξίας. Η οικονομική συναλλαγή μεταξύ εταιρειών και δήμων είναι η νέα (παλιά) πραγματικότητα και, δυστυχώς, ελπίζει κανείς να μην απαιτηθεί εκ νέου κάποιο θύμα για να υπάρξει αλλαγή.
