Οι πανεπιστημιακοί ούτε λίγο ούτε πολύ λένε: «Εμείς είμαστε ειδικοί για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δεν θα μας φάνε το ψωμί οι ηθοποιοί και οι χορευτές».
Επανέρχομαι στο νομοσχέδιο για την ίδρυση της Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, διότι πλέον υπάρχει και επίσημο το υπόμνημα της οργανωτικής επιτροπής του δικτύου 24 προέδρων και κοσμητόρων των τμημάτων Τεχνών των ελληνικών δημόσιων ΑΕΙ. Εντύπωση προκαλεί το ότι ξεκαθαρίζουν ευθέως πως δεν θέλουν (όπως προβλέπει το ν/σ) να υπάρχει μια επιτροπή από τους δασκάλους της ΑΣΠΤ που θα κρίνει το ταλέντο των υποψηφίων (ισχύει τώρα στην Καλών Τεχνών, σε ωδεία, δραματικές και σχολές χορού). «Αυτός ο τρόπος εξέτασης παρακάμπτει τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, θεσμό αδιαμφισβήτητης εγκυρότητας».
Πρόκειται για θέση τελείως αντίθετη με τον τρόπο επιλογής των σπουδαστών σε καλλιτεχνικές σχολές σήμερα, από τους ίδιους τους διδάσκοντες της σχολής με βάση τον καλλιτεχνικό προσανατολισμό της. Σε ποιο εκπαιδευτικό σύστημα οι εισακτέοι των Δραματικών μπαίνουν με μετρήσιμα κριτήρια και «Πανελλαδικές»;
Αλλο θέμα: Οι πανεπιστημιακοί επιμένουν να έχουν την πλειοψηφία στην ΑΣΠΤ σε σχέση με τους διδάσκοντες καλλιτέχνες. Λογικό εάν επρόκειτο για σχολή θεωρητικού προσανατολισμού, αλλά πώς δικαιολογείται το αίτημα με δεδομένο ότι η ΑΣΠΤ θα λειτουργεί ως ομπρέλα των κρατικών σχολών θεάτρου, μουσικής και χορού;
Ενα ακόμη ζήτημα –το καλύτερο… κομμάτι από το «ψητό» της υπόθεσης– είναι τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των τμημάτων Τεχνών των ελληνικών δημόσιων ΑΕΙ σε σχέση με τους αποφοίτους της ΑΣΠΤ. «Α, όλα κι όλα, οι δικοί μας θα προηγούνται για τις θέσεις στην εκπαίδευση», λένε οι πανεπιστημιακοί. Οκέι! Αρα χρειάζεται να ξέρει κάποιος για το θέατρο της αρχαιότητας, ευρωπαϊκή δραματολογία ή για το θέατρο και τη διασπορά (είναι μαθήματα σε τμήμα Θεάτρου ελληνικού ΑΕΙ) για να διδάξει θεατρική αγωγή στους μαθητές δημοτικού! Οι πανεπιστημιακοί φοβούνται πως αν οι πτυχιούχοι των τμημάτων τους δεν έχουν προτεραιότητα έναντι των καλλιτεχνών για διορισμό στη δημόσια εκπαίδευση, ελάχιστοι απόφοιτοι λυκείου θα τα επιλέγουν…
Το θέμα «ΑΣΠΤ» αναδεικνύει τον ρόλο των πανεπιστημιακών στο πώς αναπτύχθηκε τα τελευταία 35 χρόνια η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κάποιοι έφτιαξαν τιμάρια, όχι σχολές.
Είναι λυπηρό, αλλά το έργο επαναλαμβάνεται, μετά την πρώτη απόπειρα για ίδρυση μιας Ακαδημίας Τεχνών το 2007, επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου στο Παιδείας και Κώστα Καραμανλή στο Πολιτισμού. Ο Βασίλης Παπαβασιλείου –ο σπουδαίος σκηνοθέτης, ηθοποιός και διανοούμενος– είχε μετάσχει στην επιτροπή διαλόγου το 2007. Θυμάμαι πως όταν τον είχα ρωτήσει («Κ», 14/5/2023) εάν με την τρέχουσα κυβερνητική πρωτοβουλία ελπίζει σε κάτι καλύτερο, είχε απαντήσει: «Η κυβέρνηση έκανε επιτροπή προσωπικοτήτων για να μελετήσει το θέμα της Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών. Εκλογές έρχονται, να κλείσει το θέμα. Τη σοβαρότητα σε αυτόν τον τόπο την έχουμε κηδέψει εκ γενετής. Τώρα θα την αναστήσουμε, με αφορμή τα θεατρικά μας πάθη;».
