Η αυλαία της έκθεσης «Δημοκρατία», που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2024, έπεσε με τον πιο όμορφο τρόπο την περασμένη Κυριακή 2 Φεβρουαρίου χάρη στην περφόρμανς «Η Οβάλ Κυρία», σε σκηνοθεσία της Παυλίνας Μάρβιν, δίνοντας μια άλλη διάσταση στα έργα του υπογείου της Εθνικής Πινακοθήκης. Δύσκολα θα φανταζόταν κανείς ότι τα μπρούντζινα γλυπτά του Χρήστου Καπράλου, το «Συμβάν ΙΙ» του Δημήτρη Αληθεινού, αλλά και το έργο της Νίκης Καναγκίνη «Η σιωπή δεν είναι χρυσός», θα λειτουργούσαν ως σκηνικά και ηθοποιοί στο πλευρό των Ολυμπίας Μπουλογεώργου και Μαριάννας Δεβετζή.
Η επιλογή της κ. Μάρβιν να φέρει την ιστορία της «Οβάλ Κυρίας» στην αυτοσχέδια σκηνή της Πινακοθήκης ταίριαξε με τον τρίτο θεματικό άξονα της έκθεσης «Εξέγερση» και «Διέγερση», που μιλάει για τις έμφυλες διαστάσεις και τον αγώνα για χειραφέτηση. Το ομώνυμο διήγημα του 1939 της Λεονόρα Κάρινγκτον έδωσε ζωή στη θεματική αυτή, με την έφηβη Λουκρητία να επιθυμεί να γίνει άλογο, πηγαίνοντας κόντρα στην απαγόρευση και στους κανόνες του πατέρα της. Η συνομιλία της παράστασης με τα εκθέματα που αναφέρονται στην αντίσταση και στον εκδημοκρατισμό, από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, δεν επιτεύχθηκε μόνο μέσα από την ιστορία, αλλά και από την ίδια τη δραματουργία του έργου. Το φωνητικό σύνολο Πλειάδες τραγούδησε μελωδίες και στις τρεις γλώσσες, οι οποίες έδωσαν φωνή στους πίνακες και στις γλυπτικές συνθέσεις, καθώς το κοινό περιπλανιόταν ανάμεσά τους. Ακολουθώντας το μοιρολόι τους, οδηγηθήκαμε μπροστά στο εντυπωσιακό έργο του Μανόλη Τζομπανάκη «Αρχάγγελος», που μεταμορφώθηκε στο παράθυρο της Λουκρητίας. Το νήμα της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγει η Μαριάννα Δεβετζή, η επισκέπτρια του σπιτιού της έφηβης ηρωίδας, το οποίο δεν ήταν άλλο από την ίδια την έκθεση. Η μεταμόρφωσή της σε άλογο έγινε στον χώρο όπου κάθε παιδί αισθάνεται ασφάλεια, στο «δωμάτιό της», το οποίο δεν ήταν άλλο από το σημείο της Πινακοθήκης όπου φιλοξενήθηκε το έργο της πορτογαλικής κολεκτίβας Alternativa Zero, σε σύλληψη του Ερνέστο ντε Σούζα.
Οι συντελεστές της παράστασης έδωσαν τον ρόλο του καταδυναστευτικού πατέρα στο έργο της ομάδας Equipo Cronica, με τίτλο «Θεατής θεατών». Η αυστηρή μορφή που φιλοτέχνησαν οι Ισπανοί καλλιτέχνες, σε συνδυασμό με τη φωνή της Μαριάννας Δεβετζή, συνέθεσαν ένα σκηνικό που έμοιαζε με δικαστήριο, με τη Λουκρητία να αντιμετωπίζει την πιο σκληρή όψη της πατρικής εξουσίας.
