Στην οδό Πανεπιστημίου 69, γωνία με Αιόλου, στα Χαυτεία, υπάρχει ένα κτίριο γραφείων που πλησιάζει τα 70 του χρόνια. Είναι ένα απέριττο μέγαρο του αθηναϊκού μοντερνισμού, από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, την εποχή που το κέντρο των Αθηνών άλλαζε συθέμελα μετά πολλά χρόνια στασιμότητας και καχεξίας. Εκείνη την εποχή συνέβη το εξής οξύμωρο: αφενός η Αθήνα έχασε σημαντικά νεοκλασικά και άλλα κτίρια με επίπτωση στην ιστορική ταυτότητα της πόλης και από την άλλη απέκτησε σύγχρονες υποδομές και πολλά νέα κτίρια στο κέντρο ικανά να στεγάσουν γραφεία και νέες υπηρεσίες σε μια ανερχόμενη οικονομία. Ενα τέτοιο κτίριο γραφείων ήταν και το γωνιακό Πανεπιστημίου 69 και Αιόλου, στην καρδιά της εμπορικής Αθήνας εκείνων των χρόνων. Ενα κτίριο που, αν και σήμερα δεν το προσέχει σχεδόν κανείς, φέρει την υπογραφή του σημαντικού αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Βουρέκα (1907-1992), ενός από τους αρχιτέκτονες του Χίλτον και εξαίρετου εκφραστή του αστικού ήθους των Αθηναίων.
Σε αυτό το κτίριο της Πανεπιστημίου 69 υπάρχει υπογραφή. Γράφει «Εμμ. Βουρέκας 1956», όπως υπάρχει υπογραφή και στο υπέρκομψο μοντερνιστικό έργο του, την Οικία Ζολώτα (1960) στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Το κτίριο γραφείων στα Χαυτεία, που χτίστηκε στη θέση διώροφου νεοκλασικού, ο Βουρέκας το υπέγραψε, με ωραία γραμματοσειρά στο μάρμαρο. Είχα δει ένα αντίστοιχο κτίριο της ίδιας εποχής, σχεδόν πανομοιότυπο, στο Δυτικό Βερολίνο και σκέφτηκα ότι αυτά τα κτίρια, που γέρασαν πια, πρέπει να τα βλέπουμε μέσα από ένα πρίσμα του φρέσκου, τότε, και ορμητικού μεταπολεμικού κόσμου.
Ομως, αυτή η ωραία σμιλεμένη υπογραφή αυτού του αρχιτέκτονα, για τον οποίο το Μουσείο Μπενάκη και τα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής είχαν οργανώσει μια θαυμάσια έκθεση και έκδοση το 2012, είναι επί δεκαετίες καλυμμένη από μουντζούρες. Τα σπρέι ανταγωνίζονται τις αφίσες, η ρύπανση της Αθήνας έχει αφήσει ένα στρώμα μάκας, η υπογραφή είναι δυσδιάκριτη. Λίγοι τη διακρίνουν. Είναι όμως εκεί. Και ευτυχώς, για να μας θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε τον αστικό πολιτισμό και την κληρονομιά της χώρας μας. Ο Βουρέκας ήταν από τους μεγάλους του ελληνικού εικοστού αιώνα. Είχε παιδεία και υψηλή αισθητική, και το έργο του ήταν πυκνό και μεγάλο. Η έκθεση στο Μπενάκη, με την επιμέλεια της ομοτ. καθηγήτριας ΕΜΠ Μάρως Καρδαμίτση-Αδάμη και τη συνεργασία της Ναταλίας Μπούρα, τα είχε πει όλα.
Το θέμα είναι ο τρόπος με τον οποίο εμείς συμπεριφερόμαστε στην πόλη. Τι ήθος διδάσκει η Αθήνα.
