Προεξάρχουσα μορφή της τζαζ και της λάτιν, ο Ερμέτο Πασκοάλ (γνωστός και ως Bruxo – Ο Μάγος) στις 22 Ιουνίου γίνεται 87 ετών και παρά το χρονικό φορτίο παραμένει αειθαλής, αφού είναι ενεργός όχι μόνο σε στούντιο ηχογραφήσεις (τελευταίος προσωπικός δίσκος του το «e sua Visao Original do Forro» πριν από μία πενταετία και συμμετοχή φέτος στο «Beams» του πιανίστα Νταν Κόστα), αλλά κυρίως με συναυλίες σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν καθημερινά από 23 Μαΐου έως 8 Ιουνίου έδινε συναυλίες στις αμερικανικές μεγαλουπόλεις, ενώ τον Ιούλιο ηγείται πενταμελούς γκρουπ παίζοντας ακορντεόν, πλήκτρα, κρουστά σε Παρίσι, Σλοβακία, Ρότερνταμ.
Ο Βραζιλιάνος θρύλος, μετά τη σύμπραξή του με τον Μάιλς Ντέιβις στο «Live Evil» (1971), έκανε τον τρομπετίστα να τον χαρακτηρίσει τον πιο εντυπωσιακό μουσικό στον πλανήτη, και απαντώντας στην ερώτηση σε τι θα ήθελε να μετενσαρκωθεί, είπε: «Σε έναν μουσικό σαν αυτόν τον τρελό αλμπίνο». Και δεν ήταν μόνον ο Μάιλς που συνεργάστηκε, αλλά και οι Μίλτον Νασιμέντο, Ελις Ρεγκίνα, Γκαετάνο Βελόζο, Τζιλμπέρτο Τζιλ, Εντου Λόμπο, Αϊρτο Μορέιρα, Φλόρα Πουρίμ κ.ά. Ο αυτοδίδακτος Πασκοάλ, συνθέτης, ενορχηστρωτής, μουσικός πολυοργανίστας, αυτοσχεδιαστής, επικεφαλής συγκροτημάτων και big bands, διασκευαστής, αποτέλεσε αστείρευτη δεξαμενή έμπνευσης, ζωντάνιας, ενέργειας, δεξιοτεχνίας και πάθους για τη βραζιλιάνικη και τη διεθνή μουσική. Με πληθωρική δισκογραφία και ιδιότυπη πορεία, ο εφευρετικός μουσικός έδινε τον τόνο του απροσδόκητου και μη αναμενόμενου στη χρήση οργάνων, μεταμορφώνοντας τσαγιέρες, παιδικά παιχνίδια, διάφορα χάλκινα και λαϊκά, συμβατικά και απίθανα όργανα σε γρανάζια ενός δαιμονικού εργαστηρίου, όπου όλα μπορούσαν να συμβούν και να παραχθούν. Από τα 50s έπαιζε σε διάφορα γκρουπ. Το 1966, χρονιά-ορόσημο, εισέρχεται στο Σάο Πάολο ως φλαουτίστας στο Trio Novo των Χεράλντο ντο Μοντέ (viola caipira, κιθάρα), Θίο ντε Μπαρός (μπάσο, κιθάρα), Αϊρτο Μορέιρα (κρουστά, ντραμς), που μετονομάζεται σε Quarteto Novo, ηχογραφώντας τον μοναδικό υπέροχο, ομώνυμο, ορχηστρικό δίσκο του (Odeon Records, 1967), από τους πρώτους που συνδύασαν παραδοσιακές βραζιλιάνικες φόρμες, μπόσα νόβα, ποπ και τζαζ ευαισθησίες, μένοντας στην Ιστορία για την επίδρασή του στη βραζιλιάνικη μουσική, απογειώνοντας τις καριέρες των Πασκοάλ – Μορέιρα. Ο Πασκοάλ συνθέτει δύο από τα οκτώ κομμάτια. Κορυφαίο στούντιο άλμπουμ του αποτέλεσε το προσωπικό δισκογραφικό ντεμπούτο του «Hermeto» (Gobblestone 1970, επανέκδοση: Far Out Recordings 2023), ηχογραφημένο στη Νέα Υόρκη, με μεγάλη μπάντα και συμμετοχή των Βορειοαμερικανών Ρον Κάρτερ, Χιούμπερτ Λόους, Τζο Φάρελ, Γκούγκι Κόπολα και των Βραζιλιάνων Μορέιρα, Πουρίμ.
Ο Ερμέτο Πασκοάλ, μορφή της τζαζ και της λάτιν, στις 22 Ιουνίου γίνεται 87 ετών.
Πρόσφατα επανεκδόθηκε σε πράσινο βινύλιο ο αριστουργηματικός δίσκος του Πασκοάλ και του Grupo Vice Versa «Viajando Com O Som», ακυκλοφόρητο άλμπουμ, ηχογραφημένο ένα διήμερο το 1976 στο Σάο Πάολο, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2017 από τη Far Out Recordings. Η στούντιο ηχογράφηση υπαγορεύθηκε από την εξαιρετική χημεία μεταξύ Πασκοάλ και γκρουπ στην ανεπανάληπτη ζωντανή συνύπαρξή τους στο Teatro Bandeirantes. Μια παράσταση τεράστιας διάρκειας χωρίς διακοπές, που εξελίχθηκε σε πνευματική, υπερβατική εμπειρία, με τους μουσικούς να μεγαλουργούν στα γραμμένα μέρη και στις αυτοσχεδιαστικές διαδρομές. Αυτή η μαγική, σχεδόν μυσταγωγική ελεύθερη αυτοσχεδιαστική λειτουργία αναπαρήχθη ιδανικά στο στούντιο. Στην καρδιά της χρυσής δεκαετίας της βραζιλιάνικης μουσικής και βέβαια με αισθητή την ανάσα της λογοκρισίας της κραταιάς στρατιωτικής δικτατορίας στη χώρα, ο Πασκοάλ (ηλεκτρικό πιάνο, φλάουτο, φωνή) με ασύλληπτη φαντασία, στο απόγειο της πειραματικής περιόδου του, καθοδηγεί μια εκπληκτική οκταμελή μπάντα δημιουργώντας μια επαναστατική, εκρηκτική μουσική σπάνιας ευρηματικότητας και πρωτοτυπίας. Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας υποστηρίζεται από δημιουργικές ιδέες, φλόγα, εκτελεστική αρτιότητα, οργανικές αλληλεπιδράσεις στα μονοπάτια μιας ακατέργαστης ηλεκτρικής τζαζ πάνω σε φολκ βραζιλιάνικες ρίζες και θερμούς τροπικούς τόνους. Δεν πρόκειται για τυπική, συμβατική λάτιν, αλλά για σύγχρονο μνημείο οριακού ελεύθερου αυτοσχεδιασμού από έναν μεγαλοφυή μουσικό. Ενδεικτική η 27λεπτη σουίτα «Casinha Pequerina», βασισμένη σε παραδοσιακό βραζιλιάνικο θέμα. Οι τρεις άλλες συνθέσεις φέρουν την υπογραφή του Πασκοάλ. Ενας χαμένος για 41 χρόνια μουσικός θησαυρός που μέσω ενός αντιγράφου μείξης που βρέθηκε, αποκατέστησε την ιστορία.
Ο Πασκοάλ πριν από 87 χρόνια γεννήθηκε σε ένα χωριό της βορειοανατολικής Βραζιλίας που o ήλιος λάμπει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, η θερμοκρασία είναι σκαρφαλωμένη στους 40° C, ένα ολόκληρο έτος περνάει χωρίς να βρέξει και βασική απασχόληση των ανθρώπων είναι η μουσική. Στην πόλη Ρεσίφε της περιοχής δημιούργησε με τον αδελφό του Χοσέ Νέτο και τον Σιβούκα (αργότερα συνεργάτη του Χάρι Μπελαφόντε) ένα από τα πρώτα γκρουπ του με τον εύγλωττο τίτλο «The World Is On Fire», όπως γράφει ο Μορέιρα στο οπισθόφυλλο του «Hermeto». Αυτή η βραζιλιάνικη λάβα είναι που τον χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα. Η μουσική του όμως είναι πολύ περισσότερα, κεντρίζοντας και ευφραίνοντας τα διεθνή ακροατήρια.
