«Η μπαρόκ μουσική όχι μόνο επιβιώνει αλλά ακουμπάει το κοινό όσο ποτέ άλλοτε. Λειτουργεί σαν βάλσαμο στη συναισθηματική αποξένωση όπου μας οδήγησε εδώ και χρόνια η παγκόσμια πολιτισμική κρίση. Ανταποκρίνεται πολύ περισσότερο στον σημερινό τρόπο ζωής όπου αναζητούμε έντονα, βαθιά και καμιά φορά, ακραία συναισθήματα».
Η Ρομίνα Μπάσο είναι ίσως η πιο αντιπροσωπευτική φωνή της μπαρόκ σκηνής στην Ευρώπη. Το αθηναϊκό κοινό απολαμβάνει την αισθαντική της φωνή από το 2009, αλλά η Θεσσαλονίκη θα τη γνωρίσει για πρώτη φορά την ερχόμενη Παρασκευή δίπλα στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης σε «μια βραδιά με τον Βιβάλντι» – τον συνθέτη που μαζί με τον Χέντελ, όπως λέει, αγαπάει περισσότερο απ’ όλους. «Ο Βιβάλντι είναι κυρίως ένας αναιδής ροκάς και ο Χέντελ ένας προσωπικά τζαζέ», διευκρινίζει στην «Κ». Γι’ αυτή τη μοναδική της εμφάνιση με άγνωστα σε πολλούς έργα του Βιβάλντι, εξηγεί και τα μουσικά μονοπάτια που την οδήγησαν δίπλα σε εξέχοντες μαέστρους μπαρόκ συνόλων από τον Σπινοζί ώς τον Μινκόφσκι.
«Ξεκίνησα την καριέρα μου τραγουδώντας στον “Ορφέα” του Μοντεβέρντι. Επειτα από σχεδόν 20 χρόνια, μπορώ να πω ότι υπήρξε η επισφράγιση. Την περίοδο εκείνη τραγούδησα πολλή ιταλική όπερα, κυρίως Ροσίνι. Αργότερα αφιερώθηκα στο ρεπερτόριο της μουσικής δωματίου του 19ου και του 20ού αι. Κάποια στιγμή, όμως, η ζωή με έφερε πίσω, στο προκλασικό και μπαρόκ ρεπερτόριο. Ετσι μπορώ να πω ότι το Παρελθόν μου έγινε με φυσικό τρόπο το Μέλλον μου».
Οι ερμηνείες της πλούσιες σε ηχοχρώματα και αυτοσχεδιαστικές διανθίσεις την κατατάσσουν στις πιο εμβληματικές φωνές του μπαρόκ. «Εχω αναπτύξει ένα πολύ προσωπικό ύφος καθότι έχω επηρεαστεί από αρκετούς μουσικούς, όχι μόνο ειδικούς στο μπαρόκ όπως ο Μάικλ Τσανς και η Εμα Κίρκμπι. Στις ερμηνείες μου συνυπάρχουν η βαθιά μου αγάπη για τα τραγούδια του Σούμπερτ και του Σούμαν αλλά και του Ροσίνι. Είναι μια συνεχής αναζήτηση».
Ο ενθουσιασμός του κοινού
«Σε οποιαδήποτε συναυλία μουσικής μπαρόκ η αντίδραση του κοινού είναι πάντα ενθουσιώδης. Οι βαθύτατοι ανθρώπινοι ήρωες του Βιβάλντι και του Χέντελ -ας αναλογιστούμε για λίγο τον “Μαινόμενο Ορλάνδο” ή τον “Ιούλιο Καίσαρα”- δεν διαφέρουν και πολύ από την Βιολέτα της “Τραβιάτα” ή την “Τόσκα”. Ομως, αυτό που νιώθω εγώ είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο το κοινό εκλαμβάνει τα ανθρώπινα πάθη είναι πολύ πιο βαθύς στο μπαρόκ ρεπερτόριο: επομένως κι εμείς, τραγουδιστές και μουσικοί, καλούμαστε να ερμηνεύσουμε κάτι το οποίο είναι πιο έντονο και διεισδυτικό στον σημερινό τρόπο ζωής».
Στη συναυλία της Θεσσαλονίκης με προεξάρχοντα στο βιολί τον Σίμο Παπάνα και τον μαέστρο Μάρκελλο Χρυσικόπουλο στο τσέμπαλο θα ερμηνεύσει μια βεντάλια από άριες του Βιβάλντι. «Εχω ακούσει ότι η ΚΟΘ είναι μια ορχήστρα νέων μουσικών. Είμαι σίγουρη ότι μαζί θα βρούμε τη σπινθηροβόλα ενέργεια μέσω της μουσικής για να αγγίξουμε το κοινό».
«Μια βραδιά με τον Αντόνιο Βιβάλντι». Παρασκευή 17 Μαΐου, 21.00. Αίθουσα Τελετών Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
