Το θερινό πανεπιστήμιο Βυζαντινών Σπουδών που διοργανώνει εδώ και τέσσερα χρόνια η Σχολή Ανωτάτων Σπουδών για τις Κοινωνικές Επιστήμες των Παρισίων δεν καλύπτει απλώς το κενό στην εξειδικευμένη ανώτατη εκπαίδευση των βυζαντινών σπουδών που αναπλήρωνε μέχρι πρότινος η κλασική φιλολογία ή η ιστορία της τέχνης, αλλά φέρνει νέους ερευνητές απ’ όλο τον κόσμο στη Μακεδονία, μετατρέποντας ελληνικές πόλεις σε εργαστήρια βυζαντινολογικής έρευνας. Μετά τη Δράμα και τις Σέρρες, η Θεσσαλονίκη (δήμος & Γαλλικό Ινστιτούτο) άνοιξε την αγκαλιά της για να υποδεχθεί 40 υπότροφους μεταπτυχιακούς φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο και την αφρόκρεμα της διεθνούς επιστημονικής βυζαντινολογίας για την εκπαίδευσή τους.
Τη ζωή και την εικόνα της Βυζαντινής Θεσσαλονίκης «τη δεύτερη πόλη της αυτοκρατορίας», θα σκιαγραφήσει σήμερα στην εναρκτήρια τελετή στο Αρχαιολογικό Μουσείο, η ψυχή του 12ήμερου θερινού τμήματος Πάολο Οντορίκο, διευθυντής του κέντρου Σπουδών Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Νοτιοανατολικής Ευρώπης του γαλλικού πανεπιστημίου. Η περιγραφή της βυζαντινής Θεσσαλονίκης, που θα κάνει σαν θεατρικό παιχνίδι, αποτελεί δείγμα της σύγχρονης διδασκαλίας. «Αλλωστε η σύγχρονη πραγματικότητα επιβάλλει το θεατρικό παιχνίδι ακόμη και στην αυστηρότητα των επιστημών μας» αναφέρει. Τονίζει επίσης την ανάγκη διαφοροποίησης της επιστημονικής έκφρασης αλλά και τη μετάδοση της γνώσης μέσα από άλλες γλώσσες, χαρακτηρίζοντας την αγγλική μονογλωσσία ως «μονόλογο». «Η γλώσσα δεν είναι μόνο εργαλείο επικοινωνίας, αλλά ένα σύστημα σκέψης και νοοτροπίας. Φανταστείτε τον Βολταίρο να γράφει αγγλικά!»
Διακόσιοι συνολικά φοιτητές έχουν επιμορφωθεί ώς σήμερα στη Μακεδονία «περιοχή με στενούς δεσμούς και ρίζες στο Βυζάντιο». Είναι μια κοινότητα νέων ερευνητών αυριανών καθηγητών του βυζαντινού πολιτισμού, αλλά και οι πρεσβευτές της ελληνικής κουλτούρας στο εξωτερικό» επισημαίνει ο κ. Οντορίκο. Το θέμα του φετινού έτους μετά το βυζαντινό «έγγραφο», το «παλάτι» και το «μοναστήρι» είναι τα «εργαλεία στο Βυζάντιο, εργαλεία για το Βυζάντιο».
Το πρώτο σκέλος αφορά την έρευνα της καθημερινής ζωής του Βυζαντίου (εργαλεία δουλειάς, επικοινωνίας, χειρόγραφα, σφραγίδες κατασκευές κ.ά) ενώ το δεύτερο τα σύγχρονα εργαλεία για την έρευνα του Βυζαντίου. «Ο Μεσαίωνας προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον σήμερα. Ζούμε, όμως, στην εποχή της αναπαράστασης. Η επιστημονική διδασκαλία δεν μπορεί να παραμείνει στα παραδοσιακά συστήματα ανάλυσης, αλλά σε μεθόδους που προσεγγίζουν την αλήθεια».
