Είναι φανερό ότι ακολουθεί μια μεγάλη παράδοση αυτού του τόπου ο διευθυντής του Δερματολογικού Τμήματος του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός»: αυτήν που θέλει τους γιατρούς να καταγίνονται και με τη λογοτεχνία, αναζητώντας έτσι διέξοδο από την ψυχολογική πίεση της δουλειάς τους.
Ο Χρήστος Ναούμ μόλις κυκλοφόρησε το δεύτερο μυθιστόρημά του με τίτλο «Γιαρντίμ – Οι φλόγες της Ανατολής» (εκδ. Καστανιώτης). Γιαρντίμ στα τούρκικα σημαίνει βοήθεια και ο Χρήστος Ναούμ, έχοντας οδηγό και έμπνευση τις ιστορίες της γιαγιάς Ελλης, ταξιδεύει στις αρχές του 20ού αιώνα στη Μικρασία, για την ακρίβεια στη Σμύρνη, και παρακολουθεί τα χρόνια της ηρεμίας και τα χρόνια της φωτιάς μέσα από τα πάθη και τους πόθους των μελών μιας οικογένειας. Στο τέλος του βιβλίου παραθέτει τρεις σελίδες βιβλιογραφία, δείγμα του πόσο η θετική του επιστήμη έχει επιδράσει και στη λογοτεχνική του διαδρομή. Ακριβώς πριν από τη βιβλιογραφία υπάρχει ένας επίλογος, γραμμένος σε πρώτο πρόσωπο που συνδέει τις μνήμες με την πραγματικότητα, τη μυθοπλασία με την ιστορία.
«Οταν η γιαγιά μου σιδέρωνε καθόμουν δίπλα της και την παρακολουθούσα. Την ανάγκαζα να γυρίζει στα παλιά, ν’ ανασκαλεύει τις μνήμες της και να μου περιγράφει κομμάτια από τις ζωές εκείνων που ζούσαν μέσα της. Για λίγο, ξαναζωντάνευαν και μας επισκέπτονταν η Σόφαινα με τις φωνές της, ο παπα-Θεόφιλος με τους νταλγκάδες του, ο Μετίν και η χήρ Γιλντίζ, η μέγαιρα Χουσνού με τα ξόρκια, η μάνα της η Αγγελικώ, η πανέμορφη χορεύτρια. Αναστέναζε και σκούπιζε τον ιδρώτα της στο λαιμό. Κι όταν σήκωνε τις στοίβες με τα σιδερωμένα, επέστρεφαν οι νεκροί στη λησμοσύνη, για να ξαναγυρίσουν αργότερα, σε άλλο σιδέρωμα».
Το βιβλίο του Χρήστου Ναούμ είναι αφιερωμένο στη γιαγιά Ελλη και στον επίλογό του ολοκληρώνει τον αποχαιρετισμό του. Στις παιδικές του μνήμες, στις παραδόσεις και τα παραμύθια που τον μεγάλωσαν, στα πρόσωπα που γνώρισε ή μόνο άκουσε γι’ αυτά. «Μετά την ήττα, ανώφελα θρηνείς. Να διδάσκεσαι απ’ αυτήν και να επιστρέφεις στην ιστορία σου. Χώνεψε τη γνώση που σου έδωκε και φύλαξ’ την βαθιά στην καρδιά σου, γιε μου» ήταν τα τελευταία λόγια της.
