ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. «Ολοι οι θρησκευτικοί πόλεμοι ίδιοι είναι, είτε του 16ου αιώνα στη Γαλλία είτε του 20ού στο Σεράγεβο. Οι πόλεμοι, όμως, δεν είναι όπως φαίνονται στην Ιστορία με τα κράτη και τους στρατηγούς να πετυχαίνουν νίκες. Είναι πάντα μια τραγωδία μέσα σ’ ένα σπίτι». Ενα οικογενειακό δράμα ως συνέπεια πολέμου ήταν η βάση γύρω από την οποία ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς έστησε μέσω μιας φόρμας του 16ου αιώνα, μουσικά και σκηνοθετικά, το αντιπολεμικό έργο «Ημερολόγια Μιας Θλιμμένης Βασίλισσας». Η παραγωγή, με αφηγήτρια στην Ελλάδα τη Μαρία Ναυπλιώτου, έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Ιούνιο στο Φεστιβάλ του Σεν Ντενί στη Γαλλία, παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο και λίγο πριν περιοδεύσει στην Ισπανία ανέβηκε χθες στη Θεσσαλονίκη (Μέγαρο Μουσικής), εν μέσω ενός άλλου «πολέμου». Οικονομικού. «Προέρχομαι από μια περιοχή όπου η κρίση είναι μια μόνιμη κατάσταση. Μάλλον όμως θα προτιμούσα να έχουμε τα δικά σας προβλήματα παρά τα δικά μας, ανέφερε εκφράζοντας την αισιοδοξία του. «Μεγάλωσα σ’ ένα μέρος με διαδοχικούς κύκλους αισιοδοξίας και απελπισίας. Αυτή τη στιγμή διανύουμε περίοδο αισιοδοξίας. Γνωρίζοντας όμως την ιστορία δεν θα πρέπει να είμαστε τόσο αισιόδοξοι».
«Βρήκα ευφυή τον τρόπο με τον οποίο έχει μπλέξει τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου με τον πόλεμο του εμφυλίου 1991-95 στην πρώην Γιουγκοσλαβία» ανέφερε η αφηγήτρια Μαρία Ναυπλιώτου. Για τον συνθέτη όμως η παραγγελία του έργου έθεσε όρια αλλά απελευθέρωσε τη δημιουργία. «Η ανθρώπινη ελευθερία έχει όρια», αναφέρει. «Το ταλέντο είναι σαν την οδοντόπαστα. Για να βγει προς τα έξω πρέπει να την πιέζεις».
