Κινδυνεύει με κατεδάφιση η αγορά Μοδιάνο; Η ερώτηση ως επιστέγασμα καταγγελίας περί «μυστικής συμφωνίας» και «αντιπαροχής» της ιστορικής αγοράς της Θεσσαλονίκης αναρτήθηκε στα μπλογκ, αναμεταδόθηκε και, την περασμένη εβδομάδα, έφθασε ώς τη Βουλή ζητώντας απαντήσεις από πέντε υπουργούς.
Το «επιχειρηματικό» σενάριο για την πασίγνωστη αγορά τροφίμων της Θεσσαλονίκης έφεραν στο προσκήνιο καταστηματάρχες και εμποροϋπάλληλοι, καταγγέλλοντας διαπραγματεύσεις της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου, στην οποία ανήκει το 43%, να παραχωρήσει το ποσοστό της σε κατασκευαστική εταιρεία με σκοπό την πλήρη ανακατασκευή και εκμετάλλευση για 20 και πλέον έτη. Η συμφωνία, υποστηρίζουν, βρίσκεται στο τελικό στάδιο και τις επόμενες εβδομάδες θα αρχίσουν να αποστέλλονται οι ειδοποιήσεις για έξωση περίπου 50 μικρών επιχειρήσεων… Δεν υπάρχει Θεσσαλονικιός αλλά και επισκέπτης αυτής της πόλης που να αμφισβητεί την ιστορική, λειτουργική και αισθητική της αξία. Χτισμένη στις αρχές του περασμένου αιώνα, στο πιο κομβικό σημείο μέσα σ’ ένα πλέγμα αγορών (Καπάνι, Βλάβη, Βατικιώτη) αποτελούσε το πιο ζωντανό εμπορικό κομμάτι στον πυρήνα της ιστορικής Θεσσαλονίκης. Η αίγλη και η φήμη της ώς τη δεκαετία του ’90 δεν οφείλονταν μόνο στα εκλεκτά της προϊόντα. Ανάμεσα στη σαρδέλα και στο αρνάκι γάλακτος, στα βότανα και τα μπαχάρια, τα τυριά και τα φρέσκα ζαρζαβατικά των μικρών καταστημάτων, ξεφύτρωσαν ουζερί, ψητοπωλεία και μπαρ που συνέτειναν στο μύθο της «ερωτικής» Θεσσαλονίκης. Στέκι για διανοούμενους, πολιτικούς, δημοσιογράφους και επισκέπτες, ιδίως Αθηναίους, πλην όμως, όπως επισημαίνει ο Πάνος Θεοδωρίδης, «δεν υπήρχε περίπτωση, εκτός από σουτζουκάκια, γουστόζικα αστεία και γύφτικα τουμπερλέκια, να αγοράσει κάποιος την αθερίνα από τη Μοδιάνο».
Η υγρασία, η φθορά, η άνθηση των πολυκαταστημάτων στα δυτικά της πόλης έφεραν την παρακμή. Σαράντα από τα 140 καταστήματα λειτουργούν σήμερα και η ανακαίνισή της είναι περισσότερο από αναγκαία. Για κατεδάφιση δεν τίθεται θέμα, επιβεβαιώνει το Επαγγελματικό Επιμελητήριο. Ως διατηρητέο κτίσμα με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον (αετωματική πρόσοψη και γυάλινη στέγη) καθορίζει ακόμη και τη χρήση της (μικρά καταστήματα). Το ερώτημα ωστόσο που προκύπτει είναι ποιο σχέδιο ανακατασκευής θα ζωντανέψει τη σκεπαστή αγορά, σ’ ένα ήδη προβληματικό κέντρο (μποτιλιάρισμα, χωρίς πάρκινγκ) που συνέβαλε στην εμπορική της απαξίωση; Φέρνοντας στο κέντρο ένα ακόμη mall ή διατηρώντας την ταυτότητα και τις διαφοροποιήσεις της μέσα στο ευρύτερο ιστορικό κέντρο;
