Ενα χρόνο και λίγους μήνες μετά τον ισχυρό κλονισμό που δέχτηκε το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το «ξήλωμα» της 13χρονης διεύθυνσής του (Μιχ. Δημόπουλος και Θόδ. Αγγελόπουλος) από τον τότε υφ. Πολιτισμού Πέτρο Τατούλη και την εγκατάσταση νέας, υπό τη Δέσποινα Μουζάκη, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οχι στην ίδια έκταση αλλά με άκομψο τρόπο και σε κρίσιμο χρόνο, τρεις μήνες πριν από τη διοργάνωση του ερχόμενου Φεστιβάλ. Το ΥΠΠΟ σκοπεύει να προχωρήσει στην αντικατάσταση του αναπληρωτή διευθυντή (με οικονομικές και διοικητικές αρμοδιότητες) Δημήτρη Μπαρδάνη, τοποθετώντας στη θέση του τον σκηνοθέτη Μάρκο Χολέβα, ο οποίος πρόσφατα διορίστηκε μέλος του Δ.Σ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Προς τι, λοιπόν, η αιφνίδια μετακίνηση και μάλιστα εν αγνοία της νυν διευθύντριας η οποία και, νομότυπα, προτείνει το πρόσωπο του αναπληρωτή διευθυντή και στη συνέχεια ο υπουργός προχωρεί στο διορισμό του;
Οι πληροφορίες μιλούν για ισχυρές πιέσεις της «πόλης» ώστε το Φεστιβάλ να αποκτήσει πρόσωπο καταγόμενο από τη Θεσσαλονίκη (ο κ. Χολέβας διαθέτει τα προσόντα), ενώ παράλληλα υπήρξαν ενστάσεις για τον τρόπο οικονομικής διαχείρισης (σπατάλη χρημάτων). Επικεφαλής των «πιέσεων» εμφανίζεται να είναι ο γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ Χρήστος Ζαχόπουλος. Οσο οι πληροφορίες πυκνώνουν τόσο εντείνονται οι απορίες και τα ερωτήματα. 1. Ποιοι συναποτελούν την «πόλη» που εμφανίζεται συχνά πυκνά να διεκδικεί και να επιβάλλει τις επιθυμίες της στον θεσμό; Οσο αόριστη είναι η σύνθεση άλλο τόσο μοιάζει και παράλογη: Ενα Διεθνές φεστιβάλ δεν είναι κτήμα κάποιας πόλης (ούτε της Αθήνας ούτε της Θεσσαλονίκης, εν προκειμένω). Διοργανώνεται με διεθνές προφίλ και απευθύνεται σε διεθνές κοινό (ή κοινό με διεθνείς διαθέσεις). 2. Αναφερόμαστε σε ηγετικές φυσιογνωμίες της πόλης ή μήπως στο κοινό των δεκάδων φοιτητών και σινεφίλ που το μόνο που τους απασχολεί είναι το πρόγραμμα προβολών και όχι η καταγωγή των προσώπων που τις επιλέγουν; 3. Εάν διαπιστώθηκε «σπατάλη χρημάτων» γιατί έπρεπε να φτάσει μήνας Ιούλιος για να απομακρυνθεί ο νυν αναπληρωτής διευθυντής;
Πολλά τα κενά, που αυξάνουν το αίσθημα αποσταθεροποίησης ενός θεσμού που επί χρόνια λειτουργούσε υποδειγματικά ως προς το καλλιτεχνικό του έργο και αποτέλεσμα.
Η σύμβαση του Δημήτρη Μπαρδάνη (ετήσια, αν και η θητεία του είναι τετραετής όπως και του διευθυντή) έληξε τον περασμένο Μάιο και παρά τις συνεχείς κρούσεις της Δέσποινας Μουζάκη δεν ανανεωνόταν. Εν τω μεταξύ, ο κ. Μπαρδάνης έχει προχωρήσει σε συνεννοήσεις για την εξασφάλιση χορηγιών, οι οποίες έχουν φτάσει πλέον να καλύπτουν το 1/3 του προϋπολογισμού του Φεστιβάλ. «Με τις συνεχείς ανατροπές τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπιστία του Φεστιβάλ», υποστηρίζουν διευθυντικά του στελέχη.
«Νέο πρόσωπο»
Σε αμηχανία μοιάζει να βρίσκεται και ο 46χρονος, φερόμενος ως αντικαταστάτης, σκηνοθέτης και διδάσκων στο τμήμα MME του Πανεπιστημίου, Μάρκος Χολέβας, αν και δηλώνει «διατεθειμένος να μετακινηθεί από τη μία θέση (του EKK) στην άλλη». «Δεν θεωρείτε άκομψο και άκαιρο τον τρόπο αντικατάστασης;», τον ρωτήσαμε. «Εξ όσων μου κοινοποιήθηκε είχε λήξη η σύμβαση του κ. Μπαρδάνη και ή θα έπρεπε να προχωρήσουν στην ανανέωσή της ή να επιλέξουν ένα νέο πρόσωπο, ανεξαρτήτως της στιγμής. Κατάλαβα ότι η βούληση ήταν η επιλογή νέου προσώπου». Οταν του ζητήσαμε να προσδιορίσει τις προθέσεις του σε σχέση με το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ο κ. Χολέβας αρνήθηκε, συμπληρώνοντας ότι «είναι πολύ νωρίς να μιλάει κανείς για προθέσεις, χωρίς μάλιστα να έχει έρθει σε επαφή με τη διευθύντρια και τον πρόεδρο του Φεστιβάλ (σ.σ. Γιώργος Χωραφάς)». «Το τριμελές διευθυντικό σχήμα οφείλει να είναι ομοούσιο και αδιαίρετο», κατέληξε.
