O διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, Δημήτρης Εϊπίδης, προτείνει για την «K» τα ντοκιμαντέρ που δεν θα έπρεπε να χάσουμε από τη φετινή διοργάνωση.
«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαλέξω ανάμεσα στις 170 ταινίες του προγράμματος, αλλά ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της φετινής επιλογής θα ήταν το εξής:
– Στη μεγάλη σιωπή (Φίλιπ Γκρόνιγκ). Ενα μοναστήρι μοναχών που ζει σε απόλυτη σιωπή, περισυλλογή και αυτοσυγκέντρωση, ένα ντοκιμαντέρ-διαλογισμός που ενθουσίασε το Time και το Newsweek.
– Χαμογελώντας σε εμπόλεμη ζώνη (Μάνγκους Μπεϊμάρ και Σουζάν Εμπερ Κάερν). Μια ερασιτέχνις πιλότος ταξιδεύει σ’ ένα μικρό αεροσκάφος από Κοπεγχάγη στην Καμπούλ για να ενθαρρύνει μία μικρή Αφγανή να εκπληρώσει το όνειρό της και να γίνει πιλότος. Ταινία έναρξης.
– Πριν επανέλθουν στη γη (Αρούνας Ματέλις). Ευαίσθητη και αισιόδοξη παρουσίαση ενός νοσοκομείου για καρκινοπαθή παιδιά, βασισμένο στις εμπειρίες του σκηνοθέτη και στην επιτυχή νοσηλεία του παιδιού του.
– Μαύρος ήλιος (Γκάρι Ταρν). Ενας καλλιτέχνης τυφλώνεται όταν διαρρήκτες τον περιλούζουν με υγρό οξύ. O αγώνας του να επιζήσει και να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή στο σκοτάδι.
– Ανατομία του κακού (Οβι Ναΐχολμ). Ενα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για τον παράνομο εγκλεισμό ανθρώπων στη αμερικανική βάση του Γουαντανάμο.
– Για μια θέση στον χορό (Μαριάννας Οικονόμου). H σκηνοθέτις σκιαγραφεί μια κοινωνία επαναπατρισμένων μεταναστών από τη Γερμανία.
– 19 κιλά αγάπης (Ντάνι Μένκιν). Ενας άνθρωπος μικρών διαστάσεων, εκ γενετής παράλυτος, συνεχίζει να ζει ενάντια στις προβλέψεις ειδικών ιατρών όλα αυτά τα χρόνια. Η πιο αισιόδοξη ματιά του φεστιβάλ.
– Αγνωστος λευκός άνδρας (Ρούπερτ Μέρι). Ενας νεαρός άνδρας παθαίνει πλήρη αμνησία και προσπαθεί επίμονα να ανακαλύψει την ταυτότητά του, σε ένα ντοκιμαντέρ που θυμίζει ψυχολογικό θρίλερ.
– Grizly man (Βέρνερ Χέρτζογκ). Ενας φυσιοδίφης μελετητής της Γκρίζας Αρκούδας της Αλάσκας κατασπαράζεται έπειτα από πολύχρονη συμβίωση με μία αγέλη αρκούδων. Η τελευταία ταινία του Βέρνερ Χέρτζογκ.
– Bullshit (Πία Χολμκουίστ). Πορτρέτο της δρος Βαντάνα Σίβα, της γνωστής Ινδής ακτιβίστριας, οικολόγου και φεμινίστριας που δίνει μάχη κατά των ηγετών της παγκοσμιοποίησης, των μονοπωλίων και της εταιρείας βιοτεχνολογίας Monsanto.
– H πραγματική λάσπη του αγρότη Τζον (Τάγκερτ Σίγκαλ). H ιστορία μιας φάρμας από το ’60 μέχρι σήμερα με τον εκκεντρικό ιδιοκτήτη της να αντιστέκεται σε κατηγορίες από τους συντηρητικούς γείτονες για ναρκωτικά, ομοφυλοφιλία και σατανισμό!
Τέλος, να τονίσω το αφιέρωμα στη διακεκριμένη Βρετανή σκηνοθέτιδα Κιμ Λονγκινότο και την τελευταία της ταινία «Οι δικαστίνες» καθώς και το «Τώρα ή ποτέ», μια κλασική ταινία του φημισμένου Δανού ντοκιμενταρίστα Γιον Μπανγκ Κάρλσεν».
