Διεθνής ο Μήνας Χορού της Συμπρωτεύουσας που οργανώνεται στο πλαίσιο των «Δημητρίων» και, όπως σημειώνει η καλλιτεχνική του διευθύντρια Δ. Κορωναίου, «συντελεί στην ανάπτυξη της καλλιτεχνικής δραστηριότητας και αποσκοπεί στη γνωριμία χορευτικών ρευμάτων του εξωτερικού με τον κόσμο της πόλης».
Την Αμερικανίδα Κάρολιν Κάρλσον, χορογράφο τώρα, γνωρίσαμε με το χοροθεατρικό – πολυθεαματικό συγκρότημα του Αλβιν Νικολάι στο Ηρώδειο, στα τέλη του ’60. Χορεύτρια – ελαφίνα, πανέμορφη και πανύψηλη, το ανήσυχο πνεύμα της την οδήγησε ήδη από τις αρχές του ’70 στην Ευρώπη όπου ο τότε διευθυντής της Οπερας του Παρισιού, P. Λίμπερμαν, δημιούργησε και της προσέφερε τη διεύθυνση της πρωτοποριακής και αντι-κομφορμιστικής Ομάδας Θεατρικών Ερευνών της Οπερας του Παρισίου (1975-1980). Στη συνέχεια η άοκνη Κάρλσον ιδρύει το «Τεάτρο Ντάντσα» στο θέατρο Φενίτσε της Βενετίας (1980-1984). Ακολουθεί μια περίοδος «ελεύθερης» χορογραφικής / χορευτικής δράσης και η σύντομη διεύθυνση του Μπαλέτου Κούλμπεργκ (1994/95). Σήμερα η Κάρολιν διευθύνει το Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο στο Ρουμπαί Νορ-Πα ντε Καλαί, BA της Λίλης του Βελγίου, ένα ακόμη από τα δεκάδες Χορογραφικά Κέντρα που οργανώθηκαν το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα στη Γαλλία για την προώθηση του χορού.
Μόντερν ντανς
Η παρουσίαση του ανδρικού τρίο «Τίγρεις στο Τεϊοποτείο» της Κάρλσον υπήρξε, απλούστατα, μαγική. Τρεις υπέροχοι άνδρες χορευτές, από Ιαπωνία, Κορέα και Βιετνάμ, προσέφεραν ένα έξοχο μόντερν ντανς ωριαίο πρόγραμμα με άφθονες αναφορές στις πολιτισμικές και παραδοσιακές φόρμες των ιδιαίτερων πατρίδων τους. Μας παρέσυραν με την αθλητική τους ετοιμότητα, τις θεατρικές τους αναφορές στους «κλασικούς» (Νο, Οπερα Πεκίνου) ή «μοντέρνους» τρόπους έκφρασης (Μπούτο, Σανγκάι Τζούκου – είχαμε και λίμνη και βροχή!) σε μια βραδιά όπου το γενικότερο απλούστατο σκηνογραφικό κάλλος (έξοχα τα φώτα όπου κάπου παρεισέφρησε η «σχολή» του Μπομπ Ουίλσον – γιατί όχι;) και τα σκηνικά ευρήματα μας συνεπήραν και μας άφησαν με το στόμα ανοιχτό. Στο έντυπο πρόγραμμα αναφέρεται το ρητό ΖΕΝ: «Ενας κύκλος που η περίμετρός του δεν είναι πουθενά και που το κέντρο του είναι παντού». Δεν ξέρω και δεν καταλαβαίνω τίποτα περί ΖΕΝ. Ξέρω ότι παρακολούθησα μια έξοχη χορευτική παράσταση την οποία είχα πραγματικά λαχταρίσει και απόλαυσα όπως και το κατάμεστο (κυρίως από νεολαία) θέατρο της ΕΜΣ (15/9).
