O Νοέμβρης τελειώνει, όχι όμως και οι θεατρικές πρεμιέρες, που όπως όλα δείχνουν θα συνεχιστούν με πυρετώδεις ρυθμούς ώς τις παρυφές των Εορτών. Το ευχάριστο είναι ότι, εκτός από τη βροχή παραστάσεων στην Αθήνα, αξιοσημείωτη κίνηση έχουμε και στη Θεσσαλονίκη. Και ένα δεύτερο ευχάριστο είναι ότι έχουμε και δύο ακόμη νέα ελληνικά έργα, ένα στο βορρά κι ένα στο νότο.
Αθήνα: Ενα καινούργιο έργο του Γιώργου Μανιώτη ανεβάζει απόψε στο θέατρο «Δίπυλο» της πλατείας Κουμουνδούρου (Καλογήρου Σαμουήλ 2 και Διπύλου) η σκηνοθέτις Ράια Μουζενίδου και ο θίασός της. Το έργο έχει τίτλο «Μόνο θετικές σκέψεις» και είναι ένα κείμενο πολιτικό και λυρικό ταυτόχρονα, υπό μορφήν έξι επιστολών, από τις οποίες η πρώτη γράφεται το 1912 και η τελευταία το 2000. Με ραχοκοκκαλιά την ιστορία της χώρας μας στον περασμένο αιώνα χτίζει ένα ψυχογράφημα, εστιάζοντας στα αδιέξοδα της νέας γενιάς.
Εν τω μεταξύ, στο Θέατρο «Αττις» του Θόδωρου Τερζόπουλου (Λεωνίδου 7, Μεταξουργείο) επαναλαμβάνεται από χτες το «Τρίπτυχο Μπέκετ» με τα μονόπρακτα «Νανούρισμα», «Οχάιο Ιμπρομπτού» και «Αυτοσχεδιασμός» του μεγάλου συγγραφέα. Παίζουν οι Σοφία Μιχοπούλου, Θόδωρος Τερζόπουλος, Τάσος Δήμας, Μελέτης Ηλίας και Σάββας Στρούμπος.
Θεσσαλονίκη: Δέκα σκηνές, δέκα ζευγάρια, δέκα διαφορετικές σεξουαλικές συναντήσεις συνθέτουν το απαγορευμένο για 60 χρόνια έργο του Αρθουρ Σνίτσλερ «Το Γαϊτανάκι του Ερωτα» που κάνει πρεμιέρα απόψε στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς – Μελίνα Μερκούρη Θεσσαλονίκης ανεβασμένο από το νεοσύστατο θίασο «Θέατρο 9 και κάτι» τον οποίο συνέπηξαν δύο εκλεκτοί πρωταγωνιστές, η Λυδία Φωτοπούλου και ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος. Οι ίδιοι υπογράφουν τη σκηνοθεσία και ερμηνεύουν τους δέκα ρόλους του έργου – μια πρωτοτυπία η οποία σταδιακά «φορτίζει τον ηθοποιό για να αποδώσει καλύτερα την υποκρισία του έρωτα», δηλώνει η πρωταγωνίστρια.
Το έργο, που τη χρονιά που κυκλοφόρησε (1897) χαρακτηρίστηκε «άσεμνο» και απαγορεύτηκε, είναι σήμερα πια διαφορετικά προκλητικό, για δυο λόγους. Πρώτον γιατί με τρόπο ειρωνικό και πολλές φορές σαρκαστικό αποκαλύπτει την ερωτική υποκρισία που υπάρχει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και δεύτερον γιατί με προκλητική πρωτοτυπία παρουσιάζει στο θέατρο τη συνουσία ως στοιχείο της δραματικής πλοκής φωτίζοντας έτσι πιο καθαρά τις προθέσεις των ερωτικών συντρόφων.
Πρόκειται για τη δεύτερη παραγωγή του θιάσου που εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον περασμένο Μάιο στη «Θεατρική Ανοιξη» της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης με την παράσταση «H Γερτρούδη Στάιν και η συνοδός της». Τη μετάφραση έκανε ο Πέτρος Μάρκαρης, σκηνικά και κοστούμια η Ντόρα Λελούδα, μουσική επιμέλεια ο Δημήτρης Χασιούρας. Τα δυο έργα του σχήματος θα παρουσιαστούν τον Ιανουάριο στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου.
Πρεμιέρα απόψε όμως (η τρίτη φετινή της κιόλας) στην Πειραματική Σκηνή της Τέχνης Θεσσαλονίκης όπου στην έδρα της, στο θέατρο «Αμαλία», ανεβαίνει για πρώτη φορά το έργο του Ακη Δήμου «Ενα φως για κάθε σκοτάδι». H Εφη Σταμούλη και ο Δημήτρης Ναζίρης υποδύονται δύο… συναδέλφους τους, ηθοποιούς δηλαδή, που πρωταγωνιστούν στην ίδια παράσταση και κάποτε υπήρξαν και εραστές. Τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και τη ζωή, το παρελθόν και το παρόν, τον άνθρωπο και το ρόλο μπερδεύονται και αμφισβητούνται διαρκώς. Σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, σκηνικά-κοστούμια Ειρήνης Σκαρμούτσου, φωτισμοί Στράτου Κουτράκη.
