Ιδιαίτερη η ιστορία των ξένων τερματοφυλάκων στον Ολυμπιακό. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ο Αργεντινός Αλμπέρτο Χοσέ Πολέτι ήρθε με μεγάλες περγαμηνές και εν μέσω αποθέωσης από φιλάθλους και Τύπο αλλά και ως «ομογενής», αφού ακόμα δεν επιτρέπονταν οι ξένοι στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Δις νικητής του Copa Libertadores με την Εστουδιάντες, δεν έπαιξε ποτέ σε επίσημο ματς των «ερυθρολεύκων», αφού διαπιστώθηκε ότι είχε σοβαρό πρόβλημα στο ένα πόδι, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πέφτει προς τη μία πλευρά. Εξαιτίας αυτού του προβλήματος, άλλωστε, κρέμασε τα γάντια του μόλις σε ηλικία 27 ετών.
Το 1987, ο Πολωνός Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι έγινε ο πρώτος ξένος γκολκίπερ στην Ιστορία της ομάδας του Πειραιά. Παρότι 23 φορές διεθνής και μέλος της ομάδας που τερμάτισε τρίτη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, κατέγραψε μόλις δέκα συμμετοχές και αποχώρησε όταν έκανε τρεις «γκάφες» σε συντριβή από τον Παναθηναϊκό (1-4) σε ντέρμπι «αιωνίων». Ο μύθος (μόνο αυτός;) λέει ότι είχε σοβαρό πρόβλημα όρασης και έβλεπε μόνο σκιές πέραν της άσπρης βούλας του πέναλτι.
Ο «γκελαδόρος» Βέλγος Ερβιν Λέμενς δεν πρόλαβε καν να κάνει επίσημο ντεμπούτο, ο Αργεντινός Φράνκο Κονστάνσο έγινε ανέκδοτο (για την ακρίβεια, πολλά ανέκδοτα!) και ο Ιταλός Νίκολα Λεάλι διέψευσε τη φήμη της σπουδαίας σχολής τερματοφυλάκων που έχει η γείτων χώρα.
Στον αντίποδα, βεβαίως, ο Ισπανός Ρομπέρτο Χιμένεθ και ο Πορτογάλος Ζοσέ Σα έφτιαξαν την καριέρα τους κάτω από τα ερυθρόλευκα δοκάρια, ενώ ο βετεράνος Βορειοϊρλανδός Ρόι Κάρολ έγινε ήρωας σε ευρωπαϊκή πρόκριση επί της Ρούμπιν Καζάν, αποκρούοντας πέναλτι ενώ μόλις είχε πάρει τη θέση του αποβληθέντος, Ούγγρου Μπάλας Μέγερι.
Στα 33 του χρόνια, ο Γερμανός Στέφαν Ορτέγκα Μορένο φιλοδοξεί να συμπεριλάβει το όνομά του στη δεύτερη, πιο περιορισμένη λίστα, αναλαμβάνοντας μάλιστα τον ρόλο του διαδόχου του εξαιρετικού Κωνσταντή Τζολάκη, ο οποίος άνοιξε τα φτερά του για την Premier League.
Εκεί όπου ο Ορτέγκα άφησε το αποτύπωμά του στο πρωτάθλημα που κατέκτησε το 2024 η Μάντσεστερ Σίτι, όταν στον προτελευταίο, καθοριστικό αγώνα με την Τότεναμ μπήκε αλλαγή αντί του τραυματία Εντερσον.
Κόντρα στα «σπιρούνια», έκανε μια σειρά από σωτήριες αποκρούσεις, με κορυφαία ένα τετ α τετ με τον Σον Χέουνγκ Μιν, χαρίζοντας στους «πολίτες» τη νίκη που τους διατήρησε στην κορυφή της βαθμολογίας και, μία εβδομάδα αργότερα, τους έδωσε τον τίτλο.
«Αν δεν ήταν ο Ορτέγκα, η Αρσεναλ θα ήταν ήδη πρωταθλήτρια», παραδέχθηκε ο προπονητής του Πεπ Γκουαρδιόλα, ο οποίος δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τον νέο τερματοφύλακα του Ολυμπιακού ως «έναν από τους καλύτερους που έχω δει στη ζωή μου σε τετ α τετ».
Η Σίτι, βεβαίως, δεν τον απέκτησε μόνο γι’ αυτό ως ελεύθερο από την Αρμίνια Μπίλεφελντ, όπου ο Ορτέγκα πέρασε 13 από τα 19 χρόνια της καριέρας του, αρχικά στα τμήματα υποδομής και στη συνέχεια ως επαγγελματίας (στην Bundesliga, πάντως, έκανε ντεμπούτο σε ηλικία… 27 ετών!), έχοντας μια τριετία στη Μόναχο 1860 και έξι μήνες στη Νότιγχαμ Φόρεστ.
Πρόκειται, άλλωστε, για έναν τερματοφύλακα με εξαιρετικό παιχνίδι με τα πόδια, προϋπόθεση που ο Γκουαρδιόλα θεωρεί απαραίτητη για να μπορέσει να επιβιώσει στην εκάστοτε ομάδα του, αφού από το νούμερο «1» ξεκινάει η δημιουργία.
Είναι, επί της ουσίας, ένα «δεκάρι» κάτω από τα δοκάρια, παρότι λατρεύει τη θέση του τερματοφύλακα, αφού αυτή υπηρετούσε (ως ερασιτέχνης) ο πατέρας του Πέπε, αν και με ύψος μόλις 1,65. «Ηταν ο πρώτος ήρωάς μου», έχει πει. Ινδάλματά του ο Ολιβερ Καν και ο Ικερ Κασίγιας, δεν μιλάει ισπανικά, αφού γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, λόγω της μητέρας του.
Στο νέο επαγγελματικό του σταθμό, όμως, έχει την ευκαιρία να… ξεσκονίσει όσα του έμαθε ο πατέρας του και ο Γκουαρδιόλα, δουλεύοντας υπό τις οδηγίες ενός προπονητή που, κατά σύμπτωση, γνώρισε για πρώτη φορά στο «Καραϊσκάκης», χωρίς κανέναν εκ των δύο να ανήκει τότε στον Ολυμπιακό!
Στις 16 Αυγούστου του 2023, ο Ορτέγκα παρακολούθησε από τον πάγκο του φαληρικού γηπέδου τη Σίτι να νικάει τη Σεβίλλη του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στο ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, έναν από τους επτά τίτλους που κατέκτησε σε μια τετραετία ως «πολίτης», μαζί με δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, ένα Μουντιάλ Συλλόγων, ένα Community Shield και, βεβαίως, ένα Champions League.
Στις 10 Ιουνίου του 2023, στην Κωνσταντινούπολη, η Σίτι ολοκλήρωνε το δεύτερο τρεμπλ αγγλικής ομάδας μετά από αυτό της άσπονδης συμπολίτισσας Γιουνάιτεντ 24 χρόνια πριν, στην πιο ξεχωριστή σεζόν στην καριέρα του Ορτέγκα.
Ο Στέφαν θέλει εκτός από τίτλους να νιώσει ξανά (πολύ) σημαντικός και να πάρει σπίτι του τη φανέλα του βασικού, έστω και αν στο πρώτο παιχνίδι με τη Ναϊμέγκεν για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Champions League αναμένεται να αγωνιστεί ο πιο ρολαρισμένος Μπάλσα Πόποβιτς.
Ο Γκουαρδιόλα, αναφερόμενος στη γερμανική κουλτούρα που ο ίδιος γνώρισε καλά στην τριετία του ως προπονητής της Μπάγερν Μονάχου, επισήμανε ότι την έβλεπε αποτυπωμένη στη δουλειά και τη συμπεριφορά του Ορτέγκα, μέσα και έξω από το γήπεδο.
«Μείνε όρθιος, μην τα παρατάς ποτέ. Είναι φοβερά αξιόπιστος και ένας απίστευτος τερματοφύλακας» ήταν μια ατάκα-ύμνος του Καταλανού για τον Γερμανό, ο οποίος θεωρεί εαυτόν σύγχρονο γκολκίπερ, αν και πάντα δουλεύει για να βελτιωθεί.
Στη Μεγάλη Βρετανία, ζορίστηκε για να προσαρμοστεί στο να οδηγεί με το τιμόνι στα δεξιά του αυτοκινήτου («αυτό είναι αηδιαστικό» είχε σχολιάσει σχετικά), τραγούδησε το «Sweet Caroline» του Νιλ Ντάιαμοντ στην «παρουσίασή» του μπροστά στους νέους του συμπαίκτες, μαγειρεύει εξαιρετικά την πίτσα (σε ξυλόφουρνο, όχι σε φούρνο μικροκυμάτων) και, παρότι δείχνει πολύ σοβαρός στις συνεντεύξεις, είναι μεγάλος πλακατζής στα αποδυτήρια.
Αν είχε μια σούπερ δύναμη, αυτή θα ήταν να μπορεί να σταματάει τον χρόνο σε ξεχωριστές στιγμές με την οικογένεια (είναι παντρεμένος με τη Σαμπίνα και έχουν δύο παιδιά). Οσον αφορά την καριέρα του, ίσως να ήθελε να σταματήσει τον χρόνο σε εκείνο το τετ α τετ με τον Σον Χέουνγκ Μιν που σημάδεψε ανεξίτηλα την καριέρα του.
