Το Παγκόσμιο Κύπελλο των ρεκόρ (σε ομάδες, αγώνες, γήπεδα, ημέρες), δεν θα μπορούσε παρά να έχει και μια πρεμιέρα συνυφασμένη με ρεκόρ που έγιναν και άλλα που παραλίγο να γίνουν.
Το Μεξικό – Νότια Αφρική (2-0) ήταν το πρώτο εναρκτήριο παιχνίδι με τρεις αποβολές στην ιστορία των Μουντιάλ, απέχοντας μόλις μια κόκκινη κάρτα από την ισοφάριση του πιο επεισοδιακού αγώνα όλων των εποχών, το Πορτογαλία – Ολλανδία του 2006 με τέσσερις.
Συν τοις άλλοις, συνδυάστηκε με την πρώτη νίκη της Τρικολόρ σε πρεμιέρα, ύστερα από έξι αποτυχημένες απόπειρες. Ο 40χρονος τερματοφύλακας Γκιγιέρμο Οτσόα δεν αγωνίστηκε (πιθανότατα δεν θα αγωνιστεί ούτε στη συνέχεια της διοργάνωσης), αλλά αυτό είναι αισίως το έκτο του Μουντιάλ, όσα θα έχουν δηλαδή σε λίγες μέρες και ο Κριστιάνο Ρονάλντο με τον Λιονέλ Μέσι.
Ο Χιλμπέρτο Μόρα, το μεγάλο ταλέντο των Σομπρέρος, μπήκε ως αλλαγή, έγινε ο νεαρότερος Μεξικανός στην ιστορία των Μουντιάλ και, αν είχε καταφέρει να σκοράρει, θα γινόταν και ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία της διοργάνωσης, ξεπερνώντας κατά μόλις μια ημέρα τον θρυλικό Πελέ (17 ετών και 240 ημερών)!
Η πιο ξεχωριστή επίδοση, όμως, αφορά τον σκόρερ του πρώτου γκολ, αφού για πρώτη φορά, αυτός είναι ένας ποδοσφαιριστής που δεν έχει γεννηθεί στην χώρα με την εθνική ομάδα της οποίας αγωνίστηκε.
Ο Χουλιάν Αντρές Κινιόνες Κινιόνες έμαθε να αγαπάει την μπάλα, παίζοντας ξυπόλητος με τους φίλους του στους δρόμους του Μαγκί Παγιάν, μια φτωχική και πολύ προβληματική περιοχή της Κολομβίας, όπου οι κάτοικοι ζουν με τον φόβο των παραστρατιωτικών οργανώσεων, των συμμοριών και του εμπορίου ναρκωτικών. Πολλοί, μάλιστα, υποχρεούνται να πάνε σε άλλες πόλεις για να ζήσουν (πιο) ειρηνικά.
Στην άγνοια και αγνότητα της παιδικής του ηλικίας, ο μικρός Χουλιάν δεν είχε τίποτε άλλο στο μυαλό του πέρα από το ποδόσφαιρο, το οποίο τον απασχολούσε ατελείωτες ώρες στην διάρκεια της ημέρας, σε σημείο που έβγαινε να παίξει ακόμα και χωρίς την άδεια της (μονογονεϊκής) οικογένειας του.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που η μητέρα του Γκλόρια, η οποία έγινε και πατέρας όταν αυτός τους εγκατέλειψε, η γιαγιά του ή μια από τις τρεις αδελφές του, έβγαιναν στους δρόμους για να τον ψάξουν, αφού ξεχνούσε να επιστρέψει στο σπίτι για να φάει. Και, όταν το έκανε, συνήθως είχε σκισμένο το παντελονάκι του, το οποίο μπάταρε όπως μπορούσε η μαμά, προκειμένου να συνεχίσει να παίζει.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν παίζοντας ξυπόλητα στους δρόμους, αναπτύσσουν μια ξεχωριστή δύναμη στους μυς και τους συνδέσμους των αστραγάλων, με αποτέλεσμα να αποκτούν πλεονέκτημα έναντι των άλλων παιδιών, όταν ενσωματώνονται σε μια κανονική ομάδα και αρχίζουν να προπονούνται (σχεδόν) σαν επαγγελματίες.
Τέτοια περίπτωση ήταν ο Χουλιάν, ο οποίος απέκτησε το παρατσούκλι «πάνθηρας» από τους συμπαίκτες του στην Φούτμπολ Πας, την ερασιτεχνική ομάδα με έδρα το Κάλι που τον δοκίμασε και τον πήρε αμέσως, όταν στον αγώνα – τεστ, ο Κινιόνες πέτυχε τέσσερα γκολ με μια απίστευτη ευκολία.
Ο δημιουργός της ομάδας, κτηνίατρος Σέσαρ Βαλένσια, έγινε για τον Κινιόνες ο πατέρας που επί της ουσίας δεν γνώρισε, αφού τον πήρε υπό την προστασία του και τον είδε να γίνεται ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, όνειρο που είχε κυνηγήσει και ο ίδιος στα νιάτα του, χωρίς όμως να τα καταφέρει.
Με 57 γκολ σε 34 παιχνίδια (τα 17 σε έναν μόλις αγώνα!) στην ομάδα Νέων και σε ηλικία 17 ετών, την οδήγησε στο πρώτο της, ιστορικό πρωτάθλημα, αφού μέχρι τότε το κατακτούσαν αποκλειστικά τα τμήματα υποδομής των μεγάλων ομάδων της χώρας. Πήγαινε πρώτος στην προπόνηση και έφευγε τελευταίος, ενώ δεν δίσταζε να παίζει ακόμα και τραυματίας, χωρίς αυτό να τον εμποδίζει από το να σκοράρει κατά ριπάς.
Με τις ασύλληπτες επιδόσεις του, κέρδισε με το σπαθί του μια ευκαιρία ζωής στην μεξικανική Τίγκρες, η οποία έχει μνημόνιο συνεργασίας με την Φούτμπολ Πας σε επίπεδο ανερχόμενων ταλέντων.
Παρά το νεαρό της ηλικίας και τις αμφιβολίες της μητέρας του, η οποία χρειάστηκε πολύ «ψηστήρι» από τον Βαλένσια μέχρι να πει το «ναι», διέσχισε τα πάνω από τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα που χωρίζουν τις δύο χώρες, προκειμένου να εγκατασταθεί σε αυτή που επρόκειτο στη συνέχεια να γίνει η δεύτερη πατρίδα του.
«Αυτή η αλλαγή με βοήθησε να γίνω ο παίκτης και ο άνθρωπος που είμαι σήμερα» λέει για την απόφαση ζωής που πήρε σε νεαρή ηλικία. Μια απόφαση που «με βοήθησε να μεγαλώσω και να γίνω ένας πολεμιστής, κάποιος που ξέρει τι θέλει».
Καθιερώθηκε στο Μεξικό, κατέκτησε τίτλους, έχτισε μια καλή καριέρα σε Τίγκρες, Ατλας και Κλαμπ Αμέρικα, μέσω της οποίας έκανε το καλοκαίρι του 2024 μια μεταγραφή που έλυσε τα οικονομικά προβλήματα που τυχόν είχε ο ίδιος και η οικογένειά του.
Εξασφάλισε ετήσιες αποδοχές που ξεπερνούν τα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ, αλλά άφησε και 13,8 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της ομάδας του. Εγινε η πιο ακριβή πώληση της μεξικανικής λίγκας προς μη ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Δέχθηκε σκληρή κριτική για την απόφασή του αυτή, γιατί πολλοί θεώρησαν ότι στα 27 του χρόνια τότε πήγε να πάρει… χρυσή σύνταξη, αντί να δοκιμάσει σε ένα ευρωπαϊκό, πολύ πιο απαιτητικό πρωτάθλημα. «Δεν ξέρουν από ποδόσφαιρο» ήταν η απάντηση προς τους επικριτές του.
Στην Αλ Καντσία της Σαουδικής Αραβίας, ο Κινιόνες διέλυσε τα κοντέρ την τελευταία διετία με 62 γκολ (και δώδεκα ασίστ) σε 68 παιχνίδια (!), όντας φέτος πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, πάνω από τον Αϊβαν Τόνεϊ ή τον θρυλικό Κριστιάνο Ρονάλντο.
Το αντάμωμα με τον Πορτογάλο σούπερ σταρ ήταν μια από τις εμπειρίες ζωής που θα κρατάει φυλαγμένη για πάντα στην καρδιά και το μυαλό, νιώθοντας ότι έχει βρει την Ιθάκη του στην Σαουδική Αραβία. Γι’ αυτό, άλλωστε, επέκτεινε το συμβόλαιό του έως το 2030, λίγες εβδομάδες προτού ενσωματωθεί στην εθνική ομάδα του Μεξικό ενόψει του Μουντιάλ.
Ως πιτσιρικάς, έπαιξε στο Παναμερικανικό Κ20 με την Κολομβία, ενώ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Κ21 των Καφετέρος, στους Αγώνες Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής που έλαβαν χώρα το 2018 στην Μπαρανκίγια.
Πέντε χρόνια αργότερα, δέχθηκε την πρόσκληση για να παίξει με την Ανδρών της χώρας του, αλλά την απέρριψε, γιατί είχε ξεκινήσει ήδη τις διαδικασίες για να αποκτήσει την μεξικανική υπηκοότητα, ώστε να μπορέσει να ενισχύσει την Τρικολόρ.
Πέντε μήνες αργότερα, ο Κινιόνες ήταν Μεξικανός και με την βούλα, ενώ ένα μήνα μετά έκανε ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της δεύτερης πατρίδας του. Και, το βράδυ της Πέμπτης (11/06), πέτυχε το γκολ με το οποίο άνοιξε ο δρόμος για τη νίκη επί της Νότιας Αφρικής.
«Οταν ήμουν παιδί δεν είχα όνειρα, απλώς περνούσα την ώρα μου παίζοντας μπάλα και αυτή ήταν η ευτυχία μου» λέει ο πρώτος ήρωας του 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο οποίος πλέον κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του, παίζοντας το άθλημα που λατρεύει.
Οταν μεγαλώσουν οι δύο κόρες που έχει με την σύζυγό του, μοντέλο και influencer Αννα Γκαμπριέλα, θα έχει πολλές και ξεχωριστές ιστορίες να τους διηγηθεί για την ζωή του πατέρα τους…
