Το όνομα είναι inside joke. Ρίνι, από το μπακαλιαρίνι. Το Ρίνι το άνοιξε πριν από τρία χρόνια η Μαρίνα Χρονά, κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στα όρια των Εξαρχείων. Είναι ένα γωνιακό μαγαζί και στο πλάι του ανοίγεται ένας μικρός πεζόδρομος, μια τσεπούλα της γειτονιάς, ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Εκεί έχουν βγει μερικά τραπεζάκια, σε ένα σημείο που καταφέρνει να είναι εντελώς αστικό αλλά και κάπως προστατευμένο από τον θόρυβο. Πήγαμε απόγευμα Παρασκευής, δύο ζευγάρια μαζί με τα παιδιά μας. Βρήκαμε σχετικά εύκολα πάρκινγκ στα γύρω στενά, είχαμε κάνει κράτηση και μας περίμενε ένα τραπέζι στην ησυχία, ανάμεσα σε δεντράκια. Σε λίγο καιρό φαντάζομαι ότι μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους και τα κουνούπια, οπότε καλού κακού φορέστε ένα αντικουνουπικό γαλάκτωμα.
Το φαγητό μάς ευχαρίστησε όλους. Από τον πιο μικρό (1,5 έτους) μέχρι τον μεγαλύτερο (46) και όλους τους ενδιάμεσους. Αυτό δεν είναι λίγο. Οσοι έχουν βγει έστω μία φορά για φαγητό με μικρά παιδιά ξέρουν πως η έξοδος μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε αγώνα αντοχής. Πολλοί γονείς καταλήγουν να αφήνουν τα παιδιά εκτός, επειδή κουράζονται εκ των προτέρων με την ιδέα της διαδικασίας. Στην Αθήνα δεν είναι και τόσο δύσκολο πάντως να ξεφύγει κανείς από την ταβέρνα, και να βρει μέρη όπου τα παιδιά μπορούν να κάτσουν, να σηκωθούν, να δοκιμάσουν, να βουτήξουν λίγο ψωμί στη σαλάτα, να τσιμπολογήσουν από τα πιάτα των γονιών και να καταλάβουν ότι το φαγητό έξω δεν είναι μόνο «για μεγάλους».
Ξεκινήσαμε με το ωραίο τους ζυμωτό ψωμί, αλλά και με πολύ λεπτά λαδοπιτάκια, που έρχονται με τρία χειροποίητα ντιπ, ταραμάς, μελιτζανοσαλάτα και τυροκαυτερή. Τα πιτάκια τα πήραμε δύο φορές. Τα πιτσιρίκια άρπαζαν από ένα, βουτούσαν γενναία στα ντιπ και μετά έφευγαν για να εξερευνήσουν τα πέριξ στην ασφάλεια του πεζόδρομου, επιστρέφοντας σαν επιθεωρητές τραπεζιού.
Από τις σαλάτες πήραμε εκείνη με ντομάτα, καρπούζι, χαρουποπαξίμαδο, κρητικό γαλένι και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Εδώ αξίζει ένα μπράβο για τις ντομάτες, που ήταν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, καλοδιαλεγμένες, ζουμερές. Γενικά, στον κατάλογο φαίνεται ένα νοιάξιμο για τα προϊόντα που χρησιμοποιούν. Μικρά τυροκομεία, όλο γεύση λαχανικά εποχής, ζυμαρικά από οικοτεχνίες, υλικά που δεν μπαίνουν απλώς για την περιγραφή, αλλά φαίνεται ότι έχουν επιλεγεί με γνώση και πρόθεση.
Πήραμε και τη ρεβιθάδα, με μικρόσπερμα ρεβιθάκια. Θα τη θέλαμε ίσως λίγο πιο χυλωμένη, αλλά μάλλον η ίδια η ποικιλία δεν προσφέρεται για παχύ, κρεμώδες αποτέλεσμα που φαντάζεσαι όταν ακούς ρεβιθάδα. Παρ’ όλα αυτά ήταν νόστιμη, με σάλτσα ντομάτας.
Από τα κυρίως, το σιγομαγειρεμένο ηπειρώτικο κατσίκι με κουσκουσάκι από μικρή οικοτεχνία ζυμαρικών στην Εύβοια είναι από τα δυνατά τους πιάτα. Το κρέας τρυφερό, χωρίς να έχει στεγνώσει, μέσα στα ζουμάκια του είχε μελώσει το ζυμαρικό. Πήραμε ακόμη μανέστρα με ζωμό από θαλασσινά και όστρακα, αυγοτάραχο Τρικαλινού, κερκυραϊκό τσορίθο και μάραθο. Εδώ το πιάτο παίζει ωραία με τις αντιθέσεις – ο θαλασσινός, ιωδιούχος ζωμός συναντά την καπνιστή, πικάντικη ένταση του τσορίθο. Το αυγοτάραχο δίνει αλμύρα και διάρκεια, ο μάραθος φρεσκάρει το σύνολο. Από εκείνους τους συνδυασμούς που θα μπορούσαν εύκολα να βγουν φλύαροι, αλλά εδώ στέκονται καλά.
Πολύ νόστιμο ήταν και το ραγού κόκορα, κοκκινιστό, με κοχύλια ζυμαρικά και φραγκοσυριανή γραβιέρα. Φαγητό πληθωρικό και people pleaser. Στα διπλανά τραπέζια είδαμε και λαζάνια με σάλτσα από ψητές μελιτζάνες, ελληνική στρατσιατέλα και βασιλικό, τα οποία δεν δοκιμάσαμε, αλλά τα σημειώσαμε για την επόμενη φορά.
Η λίστα κρασιών έχει περίπου 80 ετικέτες, οι περισσότερες ήπιας παρέμβασης. Υπάρχουν σωστά ποτήρια και το κρασί σερβίρεται σε ωραία θερμοκρασία, πράγματα που δεν είναι καθόλου αυτονόητα για τις ταβέρνες, τις νεοταβέρνες και τις γαστροταβέρνες. Θα θέλαμε μόνο λίγο περισσότερη πληροφορία γύρω από τις ετικέτες και πιο καθοδηγητικό σέρβις, ακριβώς επειδή φαίνεται πως το κρασί τούς νοιάζει και η λίστα έχει χαρακτήρα. Εμείς ήπιαμε ένα εμφιαλωμένο Ασύρτικο από την ηπειρωτική Ελλάδα και δύο μπίρες, μια χαρά παρέα για τα πιάτα του τραπεζιού.
Το Ρίνι λειτουργεί και νωρίτερα μέσα στην ημέρα, με πρωινό και brunch μέχρι τις 13.00, αυγά, χειροποίητα γλυκά και καφέ από το ποιοτικό roastery Underdog. Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, η ίδια ομάδα άνοιξε και δεύτερο μαγαζί στον Κεραμεικό, το Μείγμα, που μπαίνει κι αυτό στη λίστα για δοκιμή.
Δώσαμε για όλα τα παραπάνω 140 ευρώ και φύγαμε ανάλαφροι, με την αίσθηση ότι περάσαμε καλά, ήταν όλα εύκολα. Οχι με την έννοια του πρόχειρου, αλλά με την έννοια του αβίαστου. Φαγητό νόστιμο, προϊόντα διαλεγμένα, πιάτα που έχουν σκέψη χωρίς να γίνονται πολύπλοκα. Ηταν ένα τραπέζι όπου οι μεγάλοι μπορούν να πιουν ένα ποτήρι κρασί και τα παιδιά να φάνε, να σηκωθούν, να επιστρέψουν, να ξαναβουτήξουν ένα πιτάκι στο ελαιόλαδο. Και πάλι από την αρχή.
Ρεθύμνου 8, Αθήνα, Τ./ 2108836781
* Τα καταστήματα και τα προϊόντα που προτείνονται είναι επιλογές της δημοσιογράφου και δεν έχουν εμπορικό σκοπό.
