Κάθε Final Four Ευρωλίγκας κρύβει – ή αναδεικνύει – τις δικές του, ξεχωριστές ιστορίες. Η φετινή συνάντηση στο ΟΑΚΑ (22-24/5) έχει ως ομορφότερο «παραμύθι» τη «Σταχτοπούτα» Βαλένθια. Η πρωτάρα ισπανική ομάδα του κορυφαίου προπονητή της σεζόν, Πέδρο Μαρτίνεθ, πέταξε εκτός τετράδας τον οικοδεσπότη της διοργάνωσης, Παναθηναϊκό και τα όνειρά της δεν έχουν «ταβάνι».
Η «βασίλισσα» του θεσμού (με 11 τίτλους) Ρεάλ Μαδρίτης δεν ενοχλείται από την ταμπέλα του αουτσάιντερ και ευελπιστεί να κάνει μία ντουζίνα τα τρόπαιά της, αν και θα παίξει στο γυάλινο δάπεδο της Αθήνας χωρίς τον «πύργο» της, Εντι Ταβάρες. Αν το καταφέρει, ο 65χρονος κόουτς της, Σέρτζιο Σκαριόλο, θα πανηγυρίσει το παρθενικό τρόπαιό του. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης, Φενερμπαχτσέ, ψάχνει την τρίτη κούπα της αλλά και έναν όχι και τόσο συνηθισμένο διαδοχικό θρίαμβο. Κάτι που έχουν πετύχει, από τη διεξαγωγή των Final Fours (1988) και έπειτα μόνο η Γιουγκοπλάστικα (1989-91), η Μακάμπι Τελ Αβίβ (2005), ο Ολυμπιακός (2013) και η Εφές (2022).
Ο Ολυμπιακός αναζητά μία επιτυχία λύτρωσης έπειτα από τέσσερα σερί χαμένα Final Four, για το τέταρτο τρόπαιό του. Η δική του «αφήγηση» έχει ως «μαέστρο» τον κόουτς Μπαρτζώκα, ως πρωταγωνιστή τον MVP της σεζόν, Σάσα Βεζένκοφ και ως (όχι και τόσο) «κρυφό όπλο» τον Εβάν Φουρνιέ. Μονάχα που ένα άλλο πρόσωπο ενσαρκώνει τη χρονιά-απάντηση που επιθυμούν οι «κόκκινοι». Εναν παίκτη που βρήκε ο ίδιος την αγωνιστική λύτρωσή του και αποδείχθηκε μία πολύτιμη και υπερ-χρήσιμη εσωτερική μεταγραφή.
Ο «νέος» Ντόρσεϊ
Μετά την πρώτη θητεία του στον Ολυμπιακό, τη σεζόν 2021-22, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ επέστρεψε στο ΣΕΦ το καλοκαίρι του 2024. Αν και αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του Σούπερ Καπ, με 19 π. στον τελικό με τον Παναθηναϊκό, δεν βρήκε χώρο, χρόνο και ρόλο στο rotation του Γιώργου Μπαρτζώκα. Στην περσινή Ευρωλίγκα μέτρησε μόλις 3,3 π. σε 10,7΄ και 20 ματς, με μόνο 29,3% στο τρίποντο και από τον Νοέμβριο έως τα τέλη Μαΐου αγωνίστηκε μόλις έξι φορές. Στα playoffs με τη Ρεάλ και τον ημιτελικό του Final Four με τη Μονακό δεν ήταν καν στη 12άδα. Μάλιστα, στο Αμπου Ντάμπι τόνισε στην ιστοσελίδα «Basketnews» την απορία του και θυμήθηκε ότι «το 2022 χάσαμε με το buzzer beater του Μίτσιτς στον ημιτελικό και τώρα δεν παίζω καν σε αυτό το Final Four. Δεν έχω παίξει όλο τον χρόνο και αυτές τις ερωτήσεις που έχετε για εμένα, θέλω να τις κάνω και εγώ σε εκείνον», εννοώντας τον προπονητή του.
Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα αποτελέσει παρελθόν, ειδικά με το υψηλό συμβόλαιό του (έλαβε 1,3 εκατ. ευρώ πέρσι και φέτος θα αμειβόταν με 1,7 εκατ.), ο διεθνής γκαρντ εμφανίστηκε ίσως και απρόσμενα στους επεισοδιακούς τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό. Μετά το προσωρινό 1-0 των «πράσινων», μέτρησε μέσο όρο 15,3 π., με συνολικά 6/11 δίπ., 6/13 τρίπ., 16/21 βολ. σε 19,6΄ στις τρεις διαδοχικές νίκες που έστεψαν πρωταθλητή τον Ολυμπιακό και όλα φάνηκε να μπαίνουν στη σειρά του(ς).
Με κεκτημένη ταχύτητα από τους τελικούς και το μεστό Ευρωμπάσκετ και το χάλκινο μετάλλιο με την Εθνική, ο ομογενής γκαρντ έπαιξε φέτος και το καλύτερο και το πιο σταθερό μπάσκετ της καριέρας του. Αγωνίστηκε και στα 38 ματς της κανονικής περιόδου, μόνο σε δύο δεν είχε διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά κατέγραψε μ.ό. 17 π., με 53,2% στα δίποντα, 40% στα τρίποντα και 80,1% στις βολές. Η περισσότερη δημιουργία του αποτυπώθηκε στις 2,8 ασίστ ανά αγώνα και η άμυνά του, τουλάχιστον πάνω στην μπάλα (ο ίδιος παραδέχεται ότι «είμαι… έτσι κι έτσι off–ball αμυντικός»), έγινε καλύτερη, δίχως να χρειάζεται να τον «κρύβουν» στην πίσω πλευρά του παρκέ. Πέτυχε 11 φορές 20+ πόντους, δύο φορές 30+ πόντους και κόντρα στη Ρεάλ στη ΣΕΦ σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 37 π., 7/12 τρίπ. και 5 ασ. σε 28 λεπτά.
Ο «ίδιος» Τάιλερ και τα λάθη του
Ηταν ολοφάνερο και με γυμνό μάτι ότι ο Ντόρσεϊ πρόσφερε μία απολαυστική σεζόν επειδή κυρίως ο ίδιος απόλαυσε περισσότερες ελευθερίες από τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Κατά το κοινώς λεγόμενο, απέκτησε περιθώριο στο λάθος, είχε την μπάλα στα χέρια του για να δημιουργήσει για τον εαυτό του και δεν έχασε σε κανένα σημείο της χρονιάς την αυτοπεποίθησή του. Μέχρι πέρσι έδειχνε να επηρεάζεται αρνητικά από μία σειρά άστοχων σουτ ή λαθών, όμως οι φετινές επιδόσεις του «υποχρέωσαν» τον κόουτς Μπαρτζώκα να πείσει τον Εβάν Φουρνιέ να έρχεται από τον πάγκο. Ο προπονητής του Ολυμπιακού τόνισε προ ημερών στην ιστοσελίδα Eurohoops ότι «ο ίδιος ο Ντόρσεϊ δημιούργησε τον “νέο Τάιλερ”».
Ο Ντόρσεϊ, σε δική του συνέντευξη στο Novasports, σχολίασε τη φετινή αλλαγή του και εξήγησε πως «έμαθα πολλά παρακολουθώντας πέρσι το παιχνίδι. Καταλαβαίνω τα πάντα τώρα. Μεγαλώνω πνευματικά κάθε χρόνο. Αισθάνομαι πως κάθε χρονιά στην καριέρα μου γίνομαι πνευματικά πιο δυνατός, αλλά παράλληλα αισθάνομαι πως είχα την ευκαιρία να κάνω λάθη και νομίζω αυτό ήταν το σημαντικότερο. Αν έχεις την ελευθερία να κάνεις λάθος και παρ’ όλα αυτά μπορείς να το ξανακάνεις, αυτό σε πηγαίνει μακριά. Ο κόουτς μου έδωσε “μακρύτερο λουρί” και το πάθος που έχω στον αγώνα βγαίνει απλώς από μέσα μου. Δεν ξέρω αν εκείνος το παίρνει στραβά ή εγώ. Καταλαβαίνω πλέον το ποιος είναι και νομίζω και εκείνος με γνωρίζει».
Η μοναχικότητα και η συμβολή του Σπανούλη
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ δεν ήταν πέρσι ευτυχισμένος και αυτό δεν αφορούσε μόνο το παρκέ. Μετά το τέλος των τελικών με τον Παναθηναϊκό, αποκαλύφθηκε ότι ο γιος του είχε φύγει μέσα στη σεζόν με τη σύντροφό του για τις ΗΠΑ και ο ίδιος ανέφερε πόσο σημαντικό είναι να παίζει για χάρη του παιδιού του. Η κατάσταση δεν άλλαξε, όμως ο γκαρντ του Ολυμπιακού αποφάσισε να αφοσιωθεί στο μπάσκετ, δίχως πάντως να αναδιαμορφώσει ιδιαίτερα τις συνήθειές του έξω από το παρκέ. Δεν είναι απόμακρος, όμως εξήγησε προ εβδομάδων στο Eurohoops πως του αρέσει να είναι μοναχικός, κάτι που έχει συνηθίσει από τη μέρα που έφυγε από τη γενέτειρά του στην Αμερική. Κάτι, ωστόσο, που ταυτόχρονα θεωρεί πως τον κάνει και πνευματικά δυνατότερο.
Στην ίδια συνέντευξη μίλησε για τις ελευθερίες που λαμβάνει πια από τον κόουτς Μπαρτζώκα, αλλά επισήμανε πως «από όλους τους Ελληνες προπονητές που είχα (σ.σ.: συνεργάστηκε και με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο στη Μακάμπι και τον Δημήτρη Ιτούδη στη “Φενέρ”), ο Βασίλης Σπανούλης ήταν ο πρώτος που μου έλεγε “συνέχισε να σουτάρεις”, ακόμη και όταν σε ένα ματς προετοιμασίας ήμουν άστοχος». Το περασμένο καλοκαίρι, στην Εθνική, δούλεψε πολύ με τον κόουτς Σπανούλη και με μπόλικο βίντεο και με στόχευση στο πνευματικό κομμάτι.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ είναι από τους παίκτες που μπορεί προσωπικά, εκτός γηπέδου, να λειτουργεί μοναχικά, όμως σε ένα σύνολο επιθυμεί να αισθάνεται την εμπιστοσύνη του προπονητή και των συμπαικτών του. Στο επιτελείο της Εθνικής διαπίστωσαν πως όσο είναι ψυχολογικά καλά, αφομοιώνει καλύτερα την κάθε πληροφορία και αυτό έγινε πριν από το Ευρωμπάσκετ και συνεχίστηκε με τον Γιώργο Μπαρτζώκα στη φετινή σεζόν του Ολυμπιακού. Η επικοινωνία με τον Σπανούλη τον απελευθέρωσε ώστε να μη διστάζει και να ψάχνει την καλύτερη επιλογή ακόμη και σε βράδυ που δεν έχει «ζεστό» χέρι και αποδείχθηκε σημαντικό ότι έλαβε την κάθε πληροφορία από έναν προπονητή που έχει παίξει, είχε το ίδιο mentality, ειδικά στο ίδιο κομμάτι του σκοραρίσματος, και δεν είχε σκοπό να χαϊδέψει τ’ αυτιά κανενός.
Η εμπειρία και η αμεσότητά του Βασίλη Σπανούλη τον βοήθησαν να μάθει να μη σπαταλά και χρόνο τόσο στην κατανόηση της οδηγίας μέσα στο γήπεδο, έπειτα από μία χαμένη φάση. Ο μοναχικός «λύκος» Τάιλερ Ντόρσεϊ όχι απλώς βρήκε τη φωνή του, μέσα από το παιχνίδι του, αλλά έδειξε – πάνω απ’ όλα στον εαυτό του – ότι μπορεί να ηγηθεί της ερυθρόλευκης «αγέλης».
