Εχει και η Αστον Βίλα τον Βάσκο μάγο της

Το Σαν Σεμπαστιάν, πρωτεύουσα της επαρχίας Γιπούθκουα στη Χώρα των Βάσκων, απέχει μόλις είκοσι χιλιόμετρα από την Ονταρίβια, μια παραθαλάσσια κωμόπολη που διατηρεί άθικτα τα μεσαιωνικά της τείχη και θεωρείται η «Μέκκα» της μινιμαλιστικής κουζίνας.
 
Οι δύο πόλεις, μέσα σε 24 ώρες, γιόρτασαν σιωπηρά τις ιστορικές επιτυχίες δύο τέκνων τους. Το Σαν Σεμπαστιάν του Μίκελ Αρτέτα, ο οποίος οδήγησε την Αρσεναλ στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματός της μετά από 22 χρόνια.
 
Και η Ονταρίβια του Ουνάι Εμερι, χάρη (και) στη δουλειά του οποίου η Αστον Βίλα κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό της τίτλο έπειτα από 44 χρόνια και το πρώτο τρόπαιο ύστερα από τριάντα.
 
«Ο Αρτέτα εκτοξεύτηκε τα τελευταία χρόνια, τόσο σε ανταγωνιστικότητα όσο και σε γνώσεις», είπε πρόσφατα για τον γείτονά του ο Εμερι, ο οποίος εξήγησε ότι μαθαίνει απ’ όλους τους Ισπανούς συναδέλφους του (Λουίς Ενρίκε, Αντονι Ιραόλα, Τσάμπι Αλόνσο κ.λπ.), με πρώτο «τη μεγαλύτερη ιδιοφυΐα» Πεπ Γκουαρδιόλα, όπως τον χαρακτήρισε, όντας μικρότερος (κατά δέκα μήνες) μόνο από τον τεχνικό της Μάντσεστερ Σίτι.
 
Στα 54 του, άλλωστε, ο προπονητής της Αστον Βίλα δεν σταματάει να μαθαίνει, αφού ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο, το οποίο συνόδευε πάντα την οικογένειά του. Από τον παππού Αντόνιο, τον μπαμπά Χουάν, τους θείους Φρανθίσκο, Ρομάν, τον ίδιο και τώρα τον γιο του, Λάντερ.
 
Ως ποδοσφαιριστής έκανε πραγματικότητα το όνειρό του να παίξει στη μεγάλη ομάδα της επαρχίας, τη Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ως προπονητής κατακτά διαρκώς όνειρα και στόχους που για άλλους είναι ουτοπίες, χάρη στην προσαρμοστικότητά του, στην εμμονή του στη λεπτομέρεια, για να δώσει στη συνέχεια ελευθερία στους παίκτες του, στην ικανότητά του να ελέγχει το παιχνίδι με διαφορετικές τακτικές παραλλαγές.
 
Με τον θρίαμβο της Βίλα το βράδυ της Τετάρτης (20/05) στην Κωνσταντινούπολη κόντρα στη Φράιμπουργκ, ο Εμερι έφτασε τα πέντε (!) Europa League στο παλμαρέ του, τρία (και μάλιστα διαδοχικά!) με τη Σεβίλλη, ένα με τη Βιγιαρεάλ και ένα με την ομάδα του Μπέρμιγχαμ.
 
Η πρό(σ)κληση να την αναλάβει ήρθε όταν ήταν (και ένιωθε) «βασιλιάς» στο Βιγιαρεάλ και είπε το «ναι» γιατί ήθελε να δώσει στον εαυτό του μια δεύτερη ευκαιρία στο πιο λαμπερό και ταυτόχρονα απαιτητικό πρωτάθλημα στον κόσμο, την αγγλική Premier League.
 
Η πρώτη του εμπειρία στην Αρσεναλ, άλλωστε, δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελε. Δεν φοβήθηκε να αναλάβει μετά τη θρυλική «εποχή Αρσέν Βενγκέρ», έφτασε την ομάδα μέχρι τον τελικό του Europa League (αλίμονο…), κατέγραψε ένα αήττητο σερί 22 αγώνων, αλλά η Αρσεναλ δεν έδειξε τη βελτίωση που περίμενε η διοίκηση.
 
Μετά 18 μήνες, ο Εμερι αποχώρησε από την ομάδα του Λονδίνου, όπου λίγες εβδομάδες αργότερα τον διαδέχθηκε ο Αρτέτα (και έκτοτε είναι εκεί), νιώθοντας ότι είχε αφήσει μια μισοτελειωμένη δουλειά. Συν τοις άλλοις, τον αδικούσε κατάφωρα το γεγονός ότι οι περισσότεροι στέκονταν λιγότερο στη δουλειά του και περισσότερο στα «ιδιαίτερα» αγγλικά του και το θρυλικό πλέον «good ebening» (αντί για «good evening» για τους μη γνωρίζοντες την αγγλική).
 
Τον Νοέμβριο του 2022, όταν την ανέλαβε αντί του Στίβεν Τζέραρντ, η Βίλα βρισκόταν στη 16η θέση και μόλις έναν βαθμό πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, απειλούμενη με την επιστροφή στην Championship, τέσσερις σεζόν αφότου επανήλθε στην πρώτη κατηγορία.
 
Γρήγορα τη νοικοκύρεψε, της έδωσε ταυτότητα, έσπασε το ρεκόρ συνεχόμενων αγώνων με γκολ με τον ίδιο προπονητή και την οδήγησε στην καλύτερη θέση της μετά από έντεκα χρόνια και το πρώτο ευρωπαϊκό εισιτήριο (Conference League), επίσης έπειτα από μια δεκαετία και βάλε.
 
Ο Μόντσι, με τον οποίο ως αθλητικό διευθυντή έκαναν θαύματα στη Σεβίλλη, ανέλαβε πρόεδρος Ποδοσφαιρικών Επιχειρήσεων το πρώτο καλοκαίρι του Εμερι στην ομάδα, η οποία είχε πλέον τη σφραγίδα του. Και στην πρώτη γεμάτη σεζόν του, αφού έσπασε διάφορα ρεκόρ εντός έδρας νικών και βαθμών, εξασφάλισε την είσοδό της στο Champions League για πρώτη φορά από το 1982, όταν έπαιξε ως πρωταθλήτρια Ευρώπης.
 
Την τελευταία φορά, δηλαδή, που κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο μέχρι το βράδυ της Τετάρτης. Εκείνη η επιτυχία, μάλιστα, αποτέλεσε αφορμή για να δοθεί αύξηση της τάξεως του 5% στους εργαζομένους στον σύλλογο!
 
Στην Ευρώπη, η Βίλα ως φαβορί στο Conference League βίωσε το σοκ του αποκλεισμού στα ημιτελικά από τον Ολυμπιακό και, μάλιστα, με δύο ήττες. Εκείνο το πάθημα έγινε μάθημα για τον Εμερι, με τη Βίλα να βγάζει πέρυσι το… λάδι στη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν μέχρι να αποκλειστεί στα προημιτελικά του Champions League και φέτος να κατακτά το Europa League με εμφατικό τρόπο.
 
«Ποτέ δεν κατάλαβαν τον τρόπο μου να ζω το ποδόσφαιρο», είχε πει κάποτε για την πρώτη, πικρή του εμπειρία στο εξωτερικό, όταν ανέλαβε τη Σπαρτάκ Μόσχας για λίγους μήνες και αφού ο Ερνέστο Βαλβέρδε είχε συμβουλεύσει τον Ολυμπιακό να προχωρήσει στην πρόσληψή του.
 
Στην Ελλάδα δεν έμελλε να δουλέψει ποτέ, αλλά το έκανε με επιτυχία και τίτλους, εκτός από την Ισπανία, στη Γαλλία με την Παρί Σεν Ζερμέν. Στη Βίλα, χωρίς το «τρελό» πορτοφόλι ενός ολόκληρου κράτους (Κατάρ), αλλά με μια σταθερή, εύρωστη διοίκηση που αποτελούν δύο μεγιστάνες από Ηνωμένες Πολιτείες και Αίγυπτο, βρήκε την «Ιθάκη» του.
 
Και φέτος την οδήγησε στη λύτρωση, παρότι αντιμετώπισε την πιο δύσκολη σεζόν της θητείας του στο «Βίλα Παρκ», ένα τρενάκι του λούνα παρκ, όπως τη χαρακτήρισε ο αμυντικός Εζρι Κόνσα.
 
Στο ξεκίνημα, είχε κατακτήσει μόλις τρεις βαθμούς από τους πρώτους 15 που διεκδίκησε στο πρωτάθλημα, σκοράροντας για πρώτη φορά μόλις στο πέμπτο παιχνίδι της (!), ούσα η μοναδική ομάδα στα επτά μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης με τέτοια, άθλια επίδοση.
 
Εξαλλος ο Εμερι, χαρακτήρισε «τεμπέληδες» τους παίκτες του, οι οποίοι παραπονιόνταν για ένα καλοκαίρι με υπερβολικά πολλά ταξίδια και φιλικά, όπου η διοίκηση υποχρεώθηκε λόγω οικονομικών περιορισμών για σχετικές παραβάσεις να μη βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, με τη Βίλα να είναι μόλις ενδέκατη σε μεταγραφικές επενδύσεις. Η αναταραχή που προκλήθηκε με τις κινήσεις έκτακτης ανάγκης στο παζάρι οδήγησε λίγο καιρό αργότερα στην αποχώρηση του Μόντσι.
 
Μέσα σε όλα, μάλιστα, υπήρχαν και σενάρια αποχώρησης σημαντικών παικτών, όπως ο Εμιλιάνο Μαρτίνες. Ο έμπειρος τερματοφύλακας, παγκόσμιος πρωταθλητής με την Αργεντινή, περίμενε ένα τηλεφώνημα από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το οποίο δεν ήρθε ποτέ. Λίγους μήνες μετά, αυτός ανέβασε στους ώμους του τον Εμερι για να πανηγυρίσουν παρέα στην Κωνσταντινούπολη.
 
Φευγάτος ήταν επίσης και ο Μόργκαν Ρότζερς. Το ενδιαφέρον για τον 23χρονο Αγγλο μεσοεπιθετικό ήταν μεγάλο, αλλά ο Εμερι του ζήτησε, σε συνάντησή τους, να μείνει ακόμα έναν χρόνο.
 
Ο Ρότζερς, ο οποίος ανέβασε κατακόρυφα το παιχνίδι του στον ενάμιση χρόνο που είχε συνεργαστεί με τον Βάσκο, συμφώνησε με απόλυτη ικανοποίηση να παραμείνει. Τον περασμένο Νοέμβριο υπέγραψε επέκταση συμβολαίου έως το 2031 και το βράδυ της Τετάρτης (20/05) σφράγισε με το τρίτο γκολ της ομάδας την κατάκτηση του πρώτου της τροπαίου μετά από το Λιγκ Καπ του 1996.
 
Ο Εμερι, ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους προπονητές στην Premier League και με 15 Ισπανούς στο τιμ του, νιώθει σαν στο σπίτι του στη Βίλα και φροντίζει να το ανταποδίδει με τη δουλειά του μέσα στο γήπεδο.
 
Ανέτρεψε την «αρνητική ατμόσφαιρα» που διαισθάνονταν μετά την απώλεια της εξόδου στο Champions League την τελευταία αγωνιστική και λόγω διαφοράς τερμάτων την περυσινή σεζόν, η οποία άφησε μια «μαύρη τρύπα» στον προϋπολογισμό, που ξεπέρασε τα 80 εκατ. ευρώ.
 
Αφησε πίσω του τα διαιτητικά σφαλτσοσφυρίγματα που έπλητταν την ομάδα του, άλλαξε τη δυναμική της, και τα γκολ άρχισαν να πέφτουν… βροχή, πολλά χάρη και στις στατικές φάσεις, ειδικότητα του Σκωτσέζου Οστιν ΜακΦί. Ο δρόμος προς το Europa League, άλλωστε, άνοιξε με μια τέτοια, καταπληκτική κομπίνα, από κόρνερ του Μόργκαν Ρότζερς και τελείωμα του εντελώς αμαρκάριστου Γιούρι Τίλεμανς.
 
Εντεκα διαδοχικές νίκες έβαλαν τη Βίλα στη θέση που της αρμόζει, το μήνυμα του Εμερι είχε πλέον εντυπωθεί στους ποδοσφαιριστές του και το ποτάμι δεν γύρισε πίσω, παρά τις ελλείψεις σε βάθος για την επιθετική γραμμή και τον τραυματισμό τριών παικτών-κλειδιά στη μεσαία γραμμή όπως οι Τίλεμανς, Τζον ΜακΓκίν και Μπουμπακάρ Καμαρά.
 
Ο Γάλλος, μάλιστα, θεωρούνταν βάσει διάρκειας στην απόδοσή του ως και ο πολυτιμότερος παίκτης για τον Εμερι και τέθηκε νοκ άουτ για το υπόλοιπο της σεζόν. Ακόμα και χωρίς αυτόν, όμως, η Βίλα τα κατάφερε περίφημα.
 
Ηρθαν, βεβαίως, και άλλα άσχημα σερί, αλλά ο Εμερι φρόντιζε να κλείνει τα αυτιά του και να μην ακούει τι λεγόταν παραέξω για την ομάδα του. Δεμένος με τους παίκτες του όσο λίγοι προπονητές, καταφέρνει να τους κάνει να θέλουν να παίζουν γι’ αυτόν, να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του.
 
Την περασμένη Παρασκευή (15/05), η Βίλα σφράγισε την έξοδό της στο Champions League με θριαμβευτικό 4-2 επί της Λίβερπουλ. Τα πανηγύρια, κατ’ εντολή του Εμερι, κράτησαν ελάχιστα, αφού προείχε η Φράιμπουργκ.
 
Σήμερα, Πέμπτη (21/05), με τη δουλειά τελειωμένη, ο Βάσκος θα απολαύσει με τους παίκτες του μια παρέλαση με ανοιχτό λεωφορείο στην πόλη, η οποία είχε προγραμματιστεί για πρώτη φορά επί εποχής Εμερι τον Μάιο του 2024. Ο Ολυμπιακός, όμως, τους χάλασε τα σχέδια στο Conference League.
 
Δύο χρόνια μετά, το πάρτι μπορεί να αρχίσει. «Αυτό μοιάζει με το φινάλε των Επικίνδυνων Αποστολών», εκμυστηρεύεται μέλος του συλλόγου για τη σεζόν γεμάτη αναποδιές που αντιμετώπισε η Βίλα.
 
Στα αγγλικά, βεβαίως, το συγκεκριμένο τηλεοπτικό – κινηματογραφικό franchise είναι γνωστό ως «Mission impossible», ήτοι «αδύνατη αποστολή». Οπως φαίνεται, όμως, δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο για τον Ουνάι Εμερι Ετσεγκόιεν.