Η στήλη αυτή είναι κυρίως γεωπολιτική. Ενδιαφέρεται πρωτευόντως για τον αντίκτυπο της αεικίνητα αλλοπρόσαλλης παρουσίας του Ντόναλντ Τραμπ ως 47ου προέδρου στη διεθνή σκηνή: πώς γκρεμίζει συμμαχίες, πώς εργαλειοποιεί ωμά την ισχύ των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να την αραιώνει, τη σαγήνη που του ασκούν οι απανταχού δικτάτορες, τη ρηχή νοσταλγία που νιώθει για τις ημέρες ακμής του δυτικού ιμπεριαλισμού, όταν οι μεγάλες (λευκές) δυνάμεις διαγκωνίζονταν για εδάφη ανά τον πλανήτη.
Αναπόδραστα, ωστόσο, είχαμε το μάτι μας και στο εσωτερικό μέτωπο – στο εγχείρημα ρεβανσισμού και αυταρχικής στροφής των ΗΠΑ προς ένα καθεστώς με σαφώς ενισχυμένες τις εξουσίες του προέδρου και αποδυναμωμένα τα κάθε μορφής θεσμικά αντίβαρα. Σταδιακά κατέληξα στο συμπέρασμα –που επιβεβαιώνεται από τις κραυγαλέες εξελίξεις στις οποίες θα εστιάσουμε σήμερα– ότι ακόμα και αυτή η περιγραφή, η αναφορά σε «αυταρχική στροφή» και στην υπονόμευση της διάκρισης των εξουσιών συνιστά ένα είδος sanewashing. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Τραμπ δεν σκέφτεται με αυτούς τους όρους: είναι ένας άνθρωπος χωρίς ιδεολογία, χωρίς φίλτρο και –πλέον– χωρίς φραγμούς, που έχει βαλθεί, καθώς εισέρχεται στην ένατη δεκαετία της ζωής του, να κάνει ό,τι γουστάρει: να στήνει μνημεία στον εαυτό του, να βάζει παντού την εικόνα, το όνομα και την υπογραφή του, να δημιουργήσει τους δικούς «μαυροχίτωνες» (την ICE) ως εργαλείο πολιτικής επιβολής κατά των πολιτικών του αντιπάλων. Πάνω από όλα, να βγάλει χρήματα, πολύ περισσότερα από όσα έβγαλε στην πολυτάραχη και εν πολλοίς αποτυχημένη επιχειρηματική του καριέρα, και να θωρακιστεί έναντι μελλοντικών νομικών συνεπειών, αξιοποιώντας με κάθε δυνατό τρόπο το αξίωμά του.
Πόσο ακόμα θα το ανεχτεί αυτό το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα; Πώς θα αντιδράσουν σε αυτό οι Αμερικανοί ψηφοφόροι τον Νοέμβριο (οι οποίοι, υπενθυμίζεται, τον επανεξέλεξαν αφού προσπάθησε να ανατρέψει με τη βία το εκλογικό αποτέλεσμα του 2020); Τι μέτρα μπορεί να λάβει η Αμερικανική Δημοκρατία στο μέλλον για να θωρακιστεί απέναντι στο ενδεχόμενο επανάληψης ενός τέτοιου φαινομένου – χαρισματικής δημαγωγίας και πλήρους, επιδεικτικής αδιαφορίας για το δημόσιο συμφέρον;
Κρίσιμα ερωτήματα. Το γεγονός ότι φτάσαμε έως εδώ δεν με κάνει αισιόδοξο για τις απαντήσεις.
Ως συνήθως, με βρίσκετε στο yanpal@kathimerini.gr και στο Bluesky (@yanpal.bsky.social).
Ο ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟΣ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ. Θα ξεκινήσουμε σήμερα με τον αδιανόητο «διακανονισμό» μεταξύ του Τραμπ και του Τραμπ – συγγνώμη, εννοώ του Τραμπ και του υπουργείου Δικαιοσύνης, υπηρεσιακός επικεφαλής του οποίου απλώς τυχαίνει να είναι ο πρώην συνήγορος υπεράσπισης του προέδρου, Τοντ Μπλανς.
Να θυμίσουμε ότι ο Τραμπ, ως «ιδιώτης» (αλλά ταυτόχρονα και πρόεδρος), προσέφυγε προ μηνών κατά της ομοσπονδιακής φορολογικής υπηρεσίας (IRS) για τη διαρροή, κατά την πρώτη του θητεία, των φορολογικών του στοιχείων, ζητώντας το ευτελές ποσό των 10 δισ. δολαρίων ως αποζημίωση. Την περασμένη Δευτέρα, παρακάμπτοντας τη δικαστή στην οποία είχε ανατεθεί η υπόθεση, ο Τραμπ και ο εαυτός του κατέληξαν σε έναν «διακανονισμό» βάσει του οποίου η αγωγή αποσύρθηκε, αλλά θα δημιουργηθεί ένα ταμείο αξίας 1,78 δισ. για τα «θύματα της εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση Μπάιντεν». Με άλλα λόγια, 1,78 δισ. από τα χρήματα των φορολογουμένων θα κατευθυνθούν για την αποζημίωση των πολιτικών συμμάχων και οπαδών του Τραμπ, μεταξύ των οποίων και των ταραξιών που εισέβαλαν στο Καπιτώλιο την 6η Ιανουαρίου. (Ηδη, αστυνομικοί που υπερασπίστηκαν την έδρα του Κογκρέσου εκείνη τη μαύρη μέρα κατέθεσαν αγωγή για να μπλοκάρουν τη σύσταση του ταμείου.)
Σαν να μην έφτανε αυτό, την Τρίτη ο Μπλανς υπέγραψε μία προσθήκη στη συμφωνία βάσει της οποίας η IRS παραιτείται από κάθε υφιστάμενο αλλά και μελλοντικό έλεγχο ή απαίτηση έναντι των φορολογικών δηλώσεων που έχουν καταθέσει έως σήμερα ο Τραμπ, η οικογένειά του του και οι εταιρείες του! Οπως σχολίασε στο Politico ο Ντάνι Γουέρφελ, επικεφαλής της φορολογικής υπηρεσίας μεταξύ του 2023-2025, δεν γνωρίζει «ούτε ένα προηγούμενο όπου η IRS έχει συμφωνήσει εκ των προτέρων να παραιτηθεί οριστικά από την εξέταση ήδη υποβληθεισών φορολογικών δηλώσεων φυσικού ή νομικού προσώπου».
Ο Στιβ Λεβίτσκι του Χάρβαρντ, συγγραφέας, μαζί με τον Ντάνιελ Ζίμπλατ, του «How Democracies Die», σχολίασε: «Διαφθορά χωρίς προηγούμενο. Εκτός από τις δικτατορίες στην Κούβα, τη Νικαράγουα και τη Βενεζουέλα, αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί σε καμία άλλη χώρα στο ημισφαίριο».
ΣΧΕΔΟΝ ΕΞΗΝΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ. Το σκάνδαλο αυτό –ειδικά η προληπτική ασυλία κατά των φορολογικών ελέγχων και προστίμων– δεν είναι άσχετο με την άλλη σοκαριστική αποκάλυψη των προηγούμενων ημερών: ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2026 έγιναν περισσότερες από 3.700 συναλλαγές στο χρηματιστήριο στο όνομα του Τραμπ, συνολικής αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πολλές που αφορούσαν εταιρείες τις προοπτικές των οποίων επηρεάζει άμεσα. Με την προχθεσινή απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι φορολογικές αρχές δεν θα έχουν τη δυνατότητα να εξετάσουν αντίστοιχες αγοραπωλησίες που έκανε μέσα στο 2025 ο Αμερικανός πρόεδρος.
«Πρόκειται για έναν τρελό αριθμό συναλλαγών», δήλωσε στο Bloomberg ο Μάθιου Τατλ, διευθύνων σύμβουλος της Tuttle Capital Management. Οπως ανέφερε, θυμίζει τη δραστηριότητα που θα είχε «ένα hedge fund με μαζικές αλγοριθμικές συναλλαγές» παρά έναν προσωπικό λογαριασμό.
Μεταξύ άλλων, ο Τραμπ αγόρασε μεγάλο αριθμό μετοχών της Nvidia λίγο πριν δώσει άδεια στην εταιρεία να εξαγάγει προηγμένους επεξεργαστές Τ.Ν. στην Κίνα (κίνηση που πολλοί χαρακτήρισαν άκρως επιζήμια για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ). Αγόρασε επίσης μετοχές της Dell αξίας 1-5 εκατ. δολαρίων, και λίγες ημέρες αργότερα, σε ομιλία του, προέτρεψε το ακροατήριο να αγοράσει υπολογιστές της εταιρείας.
Το Trump Organization ισχυρίστηκε ότι οι επενδύσεις έγιναν χωρίς να έχει καμία γνώση ο Τραμπ και τα μέλη της οικογένειάς του. Ο Λευκός Οίκος σχολίασε ότι ο Τραμπ «ενεργεί μόνο προς το συμφέρον του αμερικανικού κοινού». Ο εκπρόσωπος του προέδρου πρόσθεσε, οργουελιανά: «Δεν υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων».
ΑΚΟΜΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ. Στον Περσικό, εν τω μεταξύ, το αδιέξοδο παρατείνεται. Ο Τραμπ, παρά τους επαίνους του για τον Σι Τζινπίνγκ και τη διαφαινόμενη διάθεσή του να παγώσει τις πωλήσεις όπλων προς την Ταϊβάν, δεν πέτυχε την κινητοποίηση των Κινέζων στην κατεύθυνση επίλυσης της κρίσης. (Χθες, φιλοξενώντας τον Πούτιν στην κινεζική πρωτεύουσα, ο Σι προειδοποίησε ότι ο κόσμος κινδυνεύει να διολισθήσει εκ νέου στον «νόμο της ζούγκλας» – μία έμμεση αλλά σαφής αιχμή κατά του Τραμπ.).
Τη Δευτέρα ο αυξανόμενα ανυπόμονος Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι είχε διατάξει νέους αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά του Ιράν, αλλά πως ανέστειλε τη διαταγή κατόπιν αιτήματος τριών ηγετών του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ). Εκτίμησε μάλιστα ότι «υπάρχει πολύ καλή πιθανότητα» για συμφωνία με την Τεχεράνη.
Το ίδιο, κουραστικό μοτίβο συνεχίζεται: απειλές που δεν υλοποιούνται, υποσχέσεις για επικείμενη συμφωνία που διαψεύδονται, rinse, repeat. Εν τω μεταξύ, οι Ιρανοί παραμένουν άκαμπτοι, απειλώντας μάλιστα χθες ότι θα επιτεθούν και σε στόχους εκτός Μέσης Ανατολής αν οι ΗΠΑ αρχίσουν πάλι τους βομβαρδισμούς· και η παγκόσμια οικονομία διαχειρίζεται το διογκούμενο κόστος του διπλού αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ και τη διαταραχή που έχει προκαλέσει στον εφοδιασμό πετρελαίου, αερίου, λιπασμάτων και πολλών κρίσιμων πρώτων υλών.
Με τον Περσικό να παραμένει αποκλεισμένος, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών τη Δευτέρα παρέτεινε για δεύτερη φορά, για άλλες 30 μέρες, την αναστολή των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο και σε πετρελαιοειδή που είναι ήδη φορτωμένα σε δεξαμενόπλοια. Ο Σκοτ Μπέσεντ είχε δηλώσει τον περασμένο μήνα ότι δεν θα υπάρξει δεύτερη παράταση του μέτρου, που έχει συμβάλει καταλυτικά στην ενίσχυση των εσόδων της Ρωσίας σε μία φάση που έχει χάσει την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης.
Η εξήγηση της κυβέρνησης Τραμπ για τη μεταστροφή ήταν ότι έγινε κατόπιν αιτημάτων χωρών που έχουν μεγάλη ανάγκη για πετρέλαιο. Γερουσιαστές των Δημοκρατικών πάντως μίλησαν για «αδικαιολόγητο δώρο» στον Πούτιν, που δεν συμβάλλει καθόλου στη μείωση των τιμών βενζίνης στις ΗΠΑ ή στη σταθεροποίηση των διεθνών αγορών ενέργειας.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι την Τρίτη, η Γερουσία για πρώτη φορά –με τη στήριξη τεσσάρων Ρεπουμπλικανών– ενέκρινε την προώθηση ψηφίσματος που θα υποχρέωνε τον Τραμπ να τερματίσει τις εχθροπραξίες κατά του Ιράν χωρίς εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο. Ακόμα και αν το ψήφισμα εγκριθεί και από τα δύο νομοθετικά σώματα, είναι βέβαιο ότι ο Τραμπ θα ασκήσει βέτο. Είναι όμως ένα πρώτο, διστακτικό δείγμα διάθεσης του Κογκρέσου να τον χαλιναγωγήσει.
ΣΤΕΝΕΥΕΙ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ. Τα βάσανα της κυβέρνησης Τραμπ στο Ιράν, πάντως, δεν έχουν κόψει την όρεξή της για αλλαγές καθεστώτων – ίσως μάλιστα, όσον αφορά την Κούβα, την έχουν ανοίξει περισσότερο. Χθες, ο Μάρκο Ρούμπιο, με αφορμή την κουβανική Ημέρα της Ανεξαρτησίας, απευθύνθηκε ευθέως στον λαό της Κούβας καλώντας τον να συνταχθεί με την κυβέρνηση Τραμπ. Παράλληλα, σε μία κίνηση που ερμηνεύθηκε ευρέως ως επανάληψη του της μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε κατά του Νικολάς Μαδούρο, ασκήθηκε δίωξη σε ομοσπονδιακό επίπεδο κατά του 94χρονου Ραούλ Κάστρο για την κατάρριψη δύο μη στρατιωτικών αεροσκαφών το 1996.
Ηταν η νεότερη κίνηση κλιμάκωσης σε μία εκστρατεία αφόρητης πίεσης, εξαιτίας της οποίας, μεταξύ άλλων, έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα πετρελαίου της Κούβας (με εφιαλτικές ανθρωπιστικές συνέπειες) και έχουν αυξηθεί οι πτήσεις παρακολούθησης γύρω από το νησί από αεροσκάφη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών. Την περασμένη Πέμπτη επισκέφτηκε –πολύ δημοσίως– το νησί ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, για να απαιτήσει να κλείσουν οι σταθμοί παρακολούθησης της Κίνας και της Ρωσίας στην Κούβα και να ανοίξει η οικονομία της. Και το Σαββατοκύριακο, το Axios –προνομιακός αποδέκτης διαρροών από το Λευκό Οίκο– μετέδωσε ότι το κομμουνιστικό καθεστώς έχει αποκτήσει περισσότερο από 300 στρατιωτικά drones και εξετάζει το ενδεχόμενο αν δεχτεί επίθεση, να πλήξει τη βάση στο Γκουαντάναμο, αμερικανικά πολεμικά πλοία, ακόμα και το Κι Γουεστ στο νότιο άκρο της Φλόριντα.
Το καθεστώς απάντησε κατηγορώντας την κυβέρνηση Τραμπ ότι επιχειρεί να δημιουργήσει προφάσεις για πόλεμο βάσει ψευδών πληροφοριών – άποψη την οποία εξέφρασαν αρκετοί επιφανείς προοδευτικοί στις ΗΠΑ, κάνοντας αναφορά στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο Κουβανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι μία στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ κατά της χώρας του θα οδηγήσει σε «λουτρό αίματος», με ανυπολόγιστες συνέπειες για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια.
Watch this space.
ΝΕΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. Στο ευρωπαϊκό μέτωπο, νέα αναστάτωση προκλήθηκε από την απόφαση του Πενταγώνου να ακυρώσει την προγραμματισμένη αποστολή τεθωρακισμένης ταξιαρχίας –περίπου 4.000 στρατιώτες– στην Πολωνία. Οι Πολωνοί είπαν ότι θα ζητήσουν εξηγήσεις από τους Αμερικανούς και πως εξακολουθούν να προσδοκούν διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Η κίνηση προκάλεσε αντιδράσεις και στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών. Μεταξύ άλλων, ο βουλευτής της Νεμπράσκα και πτέραρχος ε.α. Ντον Μπέικον υπενθύμισε ότι η Πολωνία είναι «πρότυπο συμμάχου», με αμυντικές δαπάνες που αγγίζουν το 5% του ΑΕΠ. Κατηγόρησε το Πεντάγωνο και τον Λευκό Οίκο για «μυστικοπάθεια» και υπογράμμισε το «εντελώς λάθος μήνυμα» που στέλνουν τέτοιες αποφάσεις στη Μόσχα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε στην κριτική του και ο πρώην ΥΠΕΞ και πρώην διευθυντής της CIA, Μάικ Πομπέο.
Τα δυσάρεστα νέα για τη δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ευρώπης συνεχίστηκαν, ωστόσο: την Τρίτη το Reuters μετέδωσε ότι το Πεντάγωνο θα μειώσει τα οπλικά συστήματα και τις λοιπές στρατιωτικές δυνατότητες που θέτει στη διάθεση των Ευρωπαίων σε περίπτωση μίας μείζονος κρίσης.
Περισσότερα καλά νέα για τον Πούτιν.
ΠΡΟΣ ΚΥΡΩΣΗ ΤΟ ΤΕΡΝΜΠΕΡΙ. Στις θετικές –ας τις πούμε– ειδήσεις σχετικά με τη διατλαντική σχέση, χθες τα ξημερώματα, μετά από πέντε ώρες συζητήσεων, οι διαπραγματευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Κομισιόν κατέληξαν σε συμφωνία για την εφαρμογή της εμπορικής συμφωνίας στην οποία συνομολόγησαν ο Τραμπ και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τον περασμένο Ιούλιο στο Τέρνμπερι της Σκωτίας. Η συμφωνία προβλέπει την κατάργηση των ευρωπαϊκών δασμών σε βιομηχανικά και κάποια αγροτικά προϊόντα των ΗΠΑ, και την επιβολή δασμών 15% από τις ΗΠΑ στις ευρωπαϊκές εξαγωγές. Ο Τραμπ, ενοχλημένος με την καθυστέρηση κύρωσης της συμφωνίας, απείλησε πρόσφατα ότι θα επιβάλει δασμούς 25% στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. Στη συνέχεια, ωστόσο έδωσε διορία στις Βρυξέλλες ως έτην 4η Ιουλίου για την ολοκλήρωση των διαδικασιών.
Σύμφωνα με το Politico, η Κομισιόν, ως μέρος του τελικού συμβιβασμού δέχθηκε ότι η συμφωνία μπορεί να ανασταλεί κατόπιν αιτήματος του Κοινοβουλίου ή ενός κράτους-μέλους, αν η κυβέρνηση Τραμπ δεν μειώσει έως τα τέλη του έτους τούς δασμούς ύψους 50% που έχει επιβάλει στον ευρωπαϊκό χάλυβα και στο αλουμίνιο.
Το σημερινό «Παρατηρητήριο» είναι αφιερωμένο στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα – και όχι με την καλή έννοια. Το κόμμα του Αβραάμ Λίνκολν, που απελευθέρωσε τους σκλάβους, κέρδισε τον εμφύλιο και τον Ψυχρό Πόλεμο, που πίστευε στο ελεύθερο εμπόριο και στη μετανάστευση ως πηγή ζωτικότητας της αμερικανικής κοινωνίας, κάπου έχασε τον δρόμο του. Παραδόθηκε, μετά σύντομη και όχι ιδιαίτερα ένδοξη μάχη, στον Τραμπ το 2016 – και έκτοτε βυθίζεται ολοένα και βαθύτερα στην ανυποληψία.
Το 1974, οι Ρεπουμπλικανοί ηγέτες του Κογκρέσου ήταν αυτοί που ξεκαθάρισαν στον Ρίτσαρντ Νίξον ότι αν δεν παραιτείτο, θα ψήφιζαν υπέρ της καθαίρεσής του. Οι σημερινοί Ρεπουμπλικανοί απέτρεψαν δύο φορές την καθαίρεση του Τραμπ, όπως μετά την 6η Ιανουαρίου· τον επέλεξαν ξανά ως σημαιοφόρο του κόμματος για το 2024· και έχουν μείνει σιωπηλοί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, απέναντι σε όλα τα αίσχη της δεύτερης θητείας, από το επεισόδιο στο Οβάλ Γραφείο με τον Ζελένσκι έως τις κραυγαλέες απονομές χάρης, τις επιθέσεις κατά του διοικητή της Fed και των πολιτικών του αντιπάλων και, τώρα, την απίστευτη αυτή επιχείρηση υπεξαίρεσης των χρημάτων των φορολογουμένων υπέρ των ρεβανσιστικών του φαντασιώσεων.
Μόλις προχθές, μία από αυτές τις ελάχιστες εξαιρέσεις, ο βουλευτής Τόμας Μάσι του Κεντάκι, ηττήθηκε στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα του κόμματος στην περιφέρειά του μετά από λυσσαλέα εκστρατεία του Τραμπ εναντίον του. Tην ίδια μέρα, θριάμβευσαν οι υποψήφιοι που στήριξε ο πρόεδρος σε προκριματικές στην Τζόρτζια και στην Αλαμπάμα, ενώ την προηγούμενη εβδομάδα ηττήθηκε στις προκριματικές για το χρίσμα ο γερουσιαστής Μπιλ Κάσιντι της Λουιζιάνα, που είχε τολμήσει να ψηφίσει υπέρ της καθαίρεσης του Τραμπ.
Το κόμμα, με άλλα λόγια, που, αν στεκόταν στο ύψος του θεσμικού του ρόλου και υπερασπιζόταν τις εξουσίες του Κογκρέσου, θα αποτελούσε τον πιο αποτελεσματικό φραγμό στο αυταρχικό κρεσέντο του Τραμπ, έχει καταθέσει πλήρως τα όπλα, τις αρχές και την αξιοπρέπειά του. Οι συνέπειες για το αμερικανικό πολιτικό σύστημα έχουν υπάρξει ολέθριες.
$17 δισ. Αυτό το ποσό σε αμερικανικά αγροτικά προϊόντα δεσμεύτηκε να αγοράσει η Κίνα έως το τέλος του 2028 στη συνάντηση Τραμπ – Σι – ή τουλάχιστον, έτσι ισχυρίστηκε ο Λευκός Οίκος. Η κινεζική πλευρά, ωστόσο, δεν επιβεβαίωσε επισήμως το νούμερο. Χθες, σε ανακοίνωση του κινεζικού υπουργείου Εμπορίου, έγινε αναφορά σε έναν «στόχο-οδηγό» για τη διεύρυνση του «αμφίδρομου» εμπορίου αγροτικών προϊόντων, αλλά τίποτα πιο χειροπιαστό. Η απόκλιση έκανε τον Μάικ Μέρφι στο νεότερο επεισόδιο του Hacks on Tap να αναρωτηθεί αν ο Τραμπ ξεπούλησε την Ταϊβάν και τους καλλιεργητές σόγιας χωρίς καν να εξασφαλίσει τη δέσμευση των Κινέζων ότι θα αγοράσουν συγκεκριμένες ποσότητες.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ
ΣΤΟ PAX TRUMPIANA.
«Με ρωτάνε συχνά τι θα έλεγε ο Θουκυδίδης σήμερα. Φοβάμαι ότι θα έλεγε πως είχε πετύχει διάνα: και τα δύο εμπλεκόμενα μέρη [η Κίνα και οι ΗΠΑ] επιδεικνύουν τα χαρακτηριστικά μίας αναδυόμενης και μίας υφιστάμενης μεγάλης δύναμης, όπως ήταν αντίστοιχα η Αθήνα και η Σπάρτη. Και άρα θα καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα, αναμένοντας τη μεγαλύτερη σύγκρουση όλων των εποχών».
ΓΚΡΑΧΑΜ ΑΛΙΣΟΝ, καθηγητής Διακυβέρνησης στην έδρα Douglas Dillon, Χάρβαρντ
(Διαβάστε την πλήρη συνέντευξη στην «Καθημερινή της Κυριακής»)
❗Το Atlantic εμβαθύνει στη διαφορετική, ενδεχομένως ακόμα πιο ανησυχητική, εκδοχή ενός προέδρου που χάνει τις δυνάμεις του
❗Οι New York Times αποκαλύπτουν το πανούργο σχέδιο των Αμερικανών και των Ισραηλινών να επαναφέρουν στην εξουσία τον σκληροπυρηνικό πρώην πρόεδρο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ως ιρανική εκδοχή της Ντέλσι Ροντρίγκεζ (και πώς σκόνταψε, μεταξύ άλλων, όταν το Ισραήλ το βομβάρδισε σπίτι όπου βρισκόταν υπό κατ’ οίκον περιορισμό)
❗Οι Financial Times δημοσίευσαν συναρπαστικά παραλειπόμενα από τη συνάντηση Τραμπ – Σι, σχετικά με το πώς ο Κινέζος πρόεδρος βλέπει τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και με την πρόταση του Τραμπ για τριμερή συνεργασία Κίνας-ΗΠΑ-Ρωσίας κατά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου
❗Σε αυτό το ζωντανό επεισόδιο του Odd Lots, οι Χαβιέ Μπλας και Λόρκαν Ρος Κέλι εξηγούν πώς η κρίση στα Στενά του Ορμούζ έχει επηρεάσει τις τιμές των υδρογονανθράκων και των λιπασμάτων – και γιατί, προς το παρόν τουλάχιστον, είναι πιο ήπια για την Ευρώπη από το σοκ του 2022.
