Παρά τη διαφορά των 3,5 ετών, ο κόσμος στη γειτονιά τους στο Νιου Καστλ, στο Νιου Χάμσαϊρ, έλεγε χαριτολογώντας ότι ο Ιλαϊ και ο Ντάνκαν Ρόμπινσον ήταν σαν δίδυμοι. Ηταν, αυτό που λένε, «αυτοκόλλητοι». Ο μικρός δεν άφηνε σε ησυχία το ίνδαλμά του. Στην πορεία, ο Ιλαϊ έμεινε να θαυμάζει τον μικρό, αλλά όχι για πολύ. Πριν ο Ντάνκαν, νυν γκαρντ των Ντιτρόιτ Πίστονς στο ΝΒΑ, λατρέψει το μπάσκετ «επειδή το έκανε και ο μεγάλος», κόπιαρε κάθε κίνηση του αδερφού του. Κάποτε, όταν αγωνιζόταν στους Μαϊάμι Χιτ, είχε αστειευτεί πως «γέμιζα τα νουντλς που θέλαμε και οι δύο με κέτσαπ, γιατί αν και εκ των υστέρων κατάλαβα πως ήταν αηδιαστικό, απλώς το έκανε και ο Ιλαϊ. Προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου και τους άλλους ότι μου άρεσε πραγματικά έτσι το πιάτο, επειδή αυτό έκανε κι εκείνος. Ηθελα απλώς να είμαι ο αδερφός μου».
Στο δημοτικό σχολείο, η κοινή τους εμμονή στράφηκε στο μπάσκετ. Η διαφορά ηλικίας τούς επέτρεψε να παίξουν μόνο μία σεζόν ως συμπαίκτες στο τοπικό λύκειο. Μονάχα που ενώ ο Ντάνκαν ήθελε να γίνει σαν τον αδερφό του, στο παρκέ τον ξεπέρασε. Μπορεί η πανεπιστημιακή καριέρα του να άρχισε με εμπόδια, στο άσημο προπαρασκευαστικό κολέγιο Ουίλιαμς, όμως μετά την πρώτη χρονιά εκεί, στη Μασαχουσέτη, βρέθηκε στο φημισμένο Μίσιγκαν, όπου τράβηξε πάνω του βλέμματα για το αξιόπιστο σουτ του, έστω κι αν το 2018 δεν επιλέχθηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ.
Την ίδια στιγμή, ο Ιλαϊ άκουγε διαρκώς φωνές μέσα στο κεφάλι του.
Duncan Robinson opens up about the passing of his brother Eli 💔 pic.twitter.com/w2ET6eP0Xo
— Heat Clips 🎬 (@MiamiClip) October 10, 2025
Η σχιζοφρένεια και η αυτοκτονία
Ο Ιλαϊ θαύμαζε και αγαπούσε πολύ τον μικρότερο αδερφό του. Ο αόριστος χρόνος των δύο παραπάνω ρημάτων είναι, πλέον, μελαγχολικός. Τα τελευταία χρόνια, έως τον μακάβριο Απρίλιο του 2025, τηλεφωνούσε τακτικά στην οικογένειά του. Κάποιες φορές, καλούσε τον Ντάνκαν έως και δώδεκα φορές πριν και μετά τους αγώνες του στο ΝΒΑ. Κανένας, ωστόσο, δεν ήξερε τι να περίμενε να ακούσει από την άλλη άκρη της γραμμής. Ο Ιλαϊ τούς είχε αποκαλύψει ότι άκουγε φωνές μέσα στο κεφάλι του. Τα συμπτώματα οδήγησαν το 2021 σε διάγνωση σχιζοφρένειας, η οποία «έτρωγε» λίγο λίγο τη μεγαλόψυχη και συμπονετική πλευρά του. Η οικογένειά του ήταν σε επαγρύπνηση, αλλά αυτό έγινε μία προστατευτική παράνοια, που φάνηκε να φτάνει σε ένα ανεξέλεγκτο άκρο, όταν ο Ιλαϊ έφυγε από το πλάι του πατέρα του, Τζέφρι, ένα βράδυ που παρακολουθούσαν έναν αγώνα του Ντάνκαν με τους Χιτ στην τηλεόραση. Τη στιγμή που ο πατέρας του τον ρώτησε «πού πας;», ο Ιλαϊ του απάντησε: «Φεύγω, γιατί η φωνή μέσα μου λέει να σε σκοτώσω».
Ο Ντάνκαν Ρόμπινσον, νυν γκαρντ των Πίστονς, αποκάλυψε την ιστορία του αδερφού του σε ένα ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε προ ημερών στο ESPN, λίγες ώρες πριν από τον 7ο αγώνα του Ντιτρόιτ με τους Ορλάντο Μάτζικ, για τον πρώτο γύρο των Playoffs. Ο Ιλαϊ Ρόμπινσον σκοτώθηκε στις 30 Απριλίου 2025 όταν έριξε το αυτοκίνητό του από τη γέφυρα του ποταμού Πισκάτακουα στο Νιου Χάμσαϊρ. Ηταν 34 ετών. Ηταν η δεύτερη φορά που έπεσε από το ίδιο σημείο στα παγωμένα νερά που συνδέουν το Πόρτσμουθ του Νιου Χάμσαϊρ με το Κίτερι του Μέιν. Την πρώτη, είχε επιζήσει.
Δεν ήταν αυτή η πρώτη εσωτερική μάχη του. Η χρήση μαριχουάνας και αλκοόλ στο λύκειο έκανε τον Ιλαϊ ένα «ανελέητο τρένο εθισμού», όπως είχε πει στο NBC η μητέρα του, Ελίζαμπεθ. Το 2021 κέρδισε τον πρώτο αγώνα του και έμεινε νηφάλιος για εβδομάδες. Φορούσε ένα κολιέ νηφαλιότητας και μιλούσε με υπερηφάνεια για την ανάρρωσή του. Μοίραζε τον χρόνο του ζώντας στα σπίτια των γονιών του και παρότι εργαζόταν σε μία τοπική πιτσαρία, φρόντιζε το εργασιακό πρόγραμμά του ώστε να μη χάνει αγώνα του αδερφού του με τους Μαϊάμι Χιτ. Δεν το κατάφερε για μεγάλο διάστημα, γιατί παρότι παράτησε τις καταχρήσεις, οι φωνές δεν σώπασαν ποτέ στο μυαλό του.
Η έμπνευση, το μάθημα και η προσφορά του Ντάνκαν
Ο Ντάνκαν Ρόμπινσον έμαθε από μικρός ότι η ζωή είναι ένας αγώνας ισορροπίας. Για χρόνια, πίστευε πως αυτό είχε να κάνει μόνο με το μπάσκετ, όταν δυσκολευόταν να βρει σταθερό χρόνο παιχνιδιού στο λύκειο και το κολέγιο Ουίλιαμς. Κατάλαβε ότι όφειλε να δίνει μία συνεχή μάχη, με αντίπαλο και το άγχος. Μονάχα που ενώ τα κατάφερε στο παρκέ με την εμπειρία των οκτώ ετών στο ΝΒΑ, την παρουσία του στους Τελικούς του 2020 (ήττα από τους Λέικερς) και τη φετινή πρώτη σεζόν στους Πίστονς και την πρώτη θέση στην Ανατολή, στη ζωή του το διαπίστωσε με τον σκληρό τρόπο και την αυτοκτονία του αδερφού του. Από παιδί ήταν «βουτηγμένος» στην αβεβαιότητα, ωστόσο στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, όταν έχασε τον Ιλαϊ, ήταν πιο δυνατός και αποφασισμένος από ποτέ.
Ο γκαρντ του Ντιτρόιτ βρήκε το κουράγιο και εξήγησε πώς αποφάσισε να μοιραστεί τη σκοτεινή ιστορία της οικογένειάς του. «Ο Ιλαϊ ήταν η έμπνευσή μου», είπε με σταθερή φωνή στην επιμνημόσυνη δέηση του αδελφού του, στις 13 Μαΐου 2025. Θύμισε ότι «ήταν εκείνος που ήθελα να είμαι και ήταν όπως ήθελα να είμαι. Ιλαϊ, με όλους τους τρόπους που με εμπνέεις, με τη νηφαλιότητα σου και με το πώς πάλεψες με τόλμη που οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε καν να κατανοήσουμε». Στο ντοκιμαντέρ συμπλήρωσε πως «έχω περάσει κάτι και είμαι αρκετά ευάλωτος, αλλά ήθελα να το μοιραστώ και να μιλήσω γι’ αυτό. Και νομίζω ότι όσο περισσότερο μπορούμε να αρχίσουμε να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις τόσο περισσότερους ανθρώπους μπορούμε να βοηθήσουμε».
Ο Ντάνκαν, μαζί με την αδερφή του, Μάρτα Ρόμπινσον Ντέι, η οποία είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας, αλλά και τους γονείς τους, ίδρυσαν το Robinson Family Foundation, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τις διασυνδέσεις και την εμπειρία τους στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης για να βοηθήσουν άλλους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα ψυχικής υγείας. Το μότο είναι «να ζήσουν όπως έζησε ο Ιλαϊ, αλλά να τα καταφέρουν», εξηγεί η Μάρτα, «καθώς ο αδερφός μας έκανε το πρώτο βήμα, όντας ειλικρινής και ανοιχτός για τη νηφαλιότητά του και τη σχιζοφρένειά του».
In April 2025, Duncan Robinson’s older brother, Eli, took his own life after battling Schizophrenia.
‘Robinson Family Foundation’ was recenter former to support families facing similar challenges in mental health, while also providing resources & knowledge in heart & physical… pic.twitter.com/XEWDzfnWSc
— Courtside Buzz (@CourtsideBuzzX) October 1, 2025
Η οικογένεια Ρόμπινσον μετέτρεψε τον θρήνο σε μάχη και ελπίδα, αν και συνάντησε ένα αποσυνδεδεμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, στο οποίο η επικοινωνία μεταξύ αρμόδιων διακόπτονταν τακτικά. Ομως το ίδρυμα δεν σταματά τη βοήθεια σε άλλες οικογένειες, ώστε να αποφύγουν παρόμοιες δυσκολίες και μετά τον θάνατο του Ιλαϊ πρόσφερε δωρεές στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας Seacoast, όπου ο Ιλαϊ είχε νοσηλευτεί και έχουν συγκεντρωθεί περισσότερα από 120.000 δολάρια. Μετά την αυτοχειρία του –ο τρίτος θάνατος στο ίδιο σημείο– πινακίδες για μία γραμμή βοήθειας για την πρόληψη αυτοκτονιών τοποθετήθηκαν στη μοιραία γέφυρα.
Ο Ντάνκαν Ρόμπινσον αποκάλυψε ότι πλέον εκείνος φορά το μενταγιόν νηφαλιότητας του αδερφού του: «Το είχε στον λαιμό του στο παρελθόν. Εχει την ημερομηνία μίας πρώτης “νίκης” του και το φοράω κάθε μέρα. Ετσι, με πολλούς τρόπους, προσπαθώ να συνεχίσω αυτήν την κληρονομιά του. Μου λείπει περισσότερο από όσο μπορώ καν να περιγράψω». Τόνισε επίσης ότι «υπήρξαν τόσες πολλές απίστευτες στιγμές που ο Ιλαϊ κέρδισε αυτές τις μάχες και θέλω απλώς να τις αναγνωρίσω».
View this post on Instagram
