Το λένε Σκόπα και είναι στην Ηλιούπολη. Aνοιξε πριν από δέκα χρόνια, όχι σε πιάτσα ούτε σε κάποια από τις πολλές πλατείες της περιοχής. Από τη μία πλευρά έχει διώροφα σπιτάκια, από την άλλη πολυώροφες κατοικίες. Eνα καφενείο φυτεμένο κανονικά μέσα στη γειτονιά.
Δύο Γιαννιώτες περίοικοι, ο Χριστόφορος και ο Δημήτρης Τσίπης, άνοιξαν τότε το καφενείο, έβαλαν τηλεοράσεις για τους αγώνες, τάβλι και τα καθέκαστα: το πρωί καφέ, το μεσημέρι τσιπουράκι με μεζέ, το απόγευμα καφέ και έπειτα ούζο ή μπίρες με μεζέ.
Μέσα σε αυτή τη δεκαετία, οι δουλειές τους μεγάλωσαν πολύ. Τα σχόλια για το φαγητό ήταν διθυραμβικά και η επιτυχία έφερε, όπως συμβαίνει συχνά, την ανάγκη να ανοίξει το μενού. Στη σχάρα μπήκαν ψαρικά και κρεατικά, ενώ δεν άργησαν να μπουν στο παιχνίδι η κατσαρόλα και το ταψί.
Μια οποιαδήποτε καθημερινή, εκτός από τον μακρύ κατάλογο που αφορά τα κάρβουνα και το τηγάνι, υπάρχουν και τέσσερα-πέντε μαγειρευτά που αλλάζουν: την μέρα που το επισκεφθήκαμε είχε μοσχαράκι λεμονάτο, παστίτσιο, μακαρόνια με κιμά, θράψαλο κοκκινιστό. Το απόγευμα της Τετάρτης, σε μέρα που το ημερολόγιο των αγώνων ήταν γεμάτο, με μπάσκετ και ποδόσφαιρο, οι παρέες είχαν ήδη χωριστεί στα τρία σημεία απέναντι από τις οθόνες.
«Μπορείτε να καθίσετε μόνο στα εξωτερικά τραπέζια», μας είπαν οι κύριοι στο σέρβις. Το μαγαζί, ήδη από τις 19.00, είχε κλείσει από κρατήσεις για τους τηλε-οπαδούς. Καθίσαμε κάτω από τις μουριές, στο πεζοδρόμιο, σε άνετες καρέκλες και απλά στρωμένα τραπέζια.
Δίπλα μας, δύο Κορεάτες κaι ένας Eλληνας με corporate εμφάνιση, μάλλον από κάποια από τις εταιρείες της Βουλιαγμένης. Τακτικοί εδώ, καταλάβαμε από τους χαιρετισμούς. Οι Κορεάτες πήραν μια μερίδα κοντοσούβλι κοτόπουλο ο ένας και σουβλάκι αρνίσιο ο άλλος, ο Eλληνας τηγανητό μπακαλιάρο. Εμείς πήραμε κολοκυθάκια τηγανητά, κομμένα σε στικ, με ωραία αλευρένια κρούστα, και φρέσκες τηγανητές πατάτες, με ολόλευκη ψίχα, τηγανισμένες σε καλό λάδι. Γενικά το τηγάνι τους μας φάνηκε ελαφρύ, αέρινο. Το είδαμε και στα κουτσομουράκια, που ήταν γλυκοτηγανισμένα, χωρίς να βαραίνουν.
Τα μπιφτέκια στη σχάρα ήταν μια πολύ γενναιόδωρη μερίδα, όπως και τα μακαρόνια με κιμά, με εκείνο το έξτρα λεπτό μακαρόνι, σπαγγετίνι καραβιού, και μια πεντανόστιμη σάλτσα. Αρχέτυπο μακαρονάδας… ελληνικής.
Στην κουζίνα κάνει κουμάντο ο Θανάσης Κουτσογιαννάκης, ενώ στο σέρβις, εξαιρετικά αποτελεσματικό και φιλικό προς τους επισκέπτες, τρέχουν στη σάλα ο Τάσος και ο Παναγιώτης. Μου άρεσε που ρώτησαν πρώτα τι θα φάει ο μικρότερος της παρέας και οι τηγανητές πατάτες έφτασαν στο τραπέζι μας λίγα λεπτά μετά το νερό και τα μαχαιροπίρουνα. Νόστιμο και το ψωμάκι, ένα κλείσιμο ματιού στους απανταχού Ηπειρώτες, που ξέρουν από καλό ζυμωτό ψωμί.
Θα ξαναπάμε. Για τη σβελτάδα, για τη νοστιμιά, για την τιμιότητα και για αυτή την απλότητα που δεν παριστάνει τίποτα, είναι αυτό που είναι. Και κυρίως γιατί, σε αυτές τις τιμές, είναι πια σπάνιο να τα βρίσκεις όλα αυτά μαζί στο ίδιο τραπέζι.
Σκόπα 11, Ηλιούπολη, Τηλ. 210-99.01.450
* Τα καταστήματα και τα προϊόντα που προτείνονται είναι επιλογές της δημοσιογράφου και δεν έχουν εμπορικό σκοπό.
