Ο Ζαν Μαρκ Μποσμάν, χάρη στον οποίο άλλαξε για πάντα ο χάρτης του παγκόσμιου αθλητισμού και όχι μόνο του ποδοσφαίρου, προσπαθεί να επιβιώσει με μια σύνταξη της κακιάς ώρας, βυθισμένος στα χρέη και στις εξαρτήσεις, την ώρα που με τον δικαστικό αγώνα του ευεργέτησε χιλιάδες, εκατομμύρια συναδέλφους του (και όχι μόνο).
Ο «νόμος Μποσμάν», ο οποίος εφαρμόστηκε εδώ και τρεις δεκαετίες, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες (και) στους Ελληνες ποδοσφαιριστές, αφού μέχρι τότε οι συμπατριώτες μας που έπαιξαν στο εξωτερικό πιάνοντας θέση ξένου ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, με τελευταίο παράδειγμα τον Νίκο Αναστόπουλο στην Αβελίνο.
Ο Γιώργος Δώνης έγινε ο πρώτος Ελληνας που έπαιξε στην αγγλική Premier League (Μπλάκμπερν), ο Νίκος Μαχλάς ο πρώτος (και μοναδικός μέχρι σήμερα) που πήρε «Χρυσό Παπούτσι» ως πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη, και μάλιστα με ξένη ομάδα, την ολλανδική Φίτεσε, με την οποία κατέκτησε και Κύπελλο, όντας ο πρώτος Ελληνας τροπαιούχος εκτός συνόρων.
Προτού ο Κρητικός επιθετικός κατακτήσει το νταμπλ με τον Αγιαξ, όμως, τον… πρόλαβαν οι Γιάννης Αναστασίου και Νίκος Κουνενάκης, οι οποίοι έγιναν οι πρώτοι Ελληνες πρωταθλητές, αυτοί όμως στο γειτονικό Βέλγιο με τη φανέλα της Αντερλεχτ.
Εκτοτε, πολλά πατριωτάκια μας στέφθηκαν πρωταθλητές μακριά από τη χώρα τους, όπως ενδεικτικά οι Δημήτρης Ναλιτζής (Σπόρτινγκ Λισσαβώνας), Κώστας Κατσουράνης, Ανδρέας Σάμαρης, Κώστας Μήτρογλου (όλοι Μπενφίκα) στην Πορτογαλία, ο Αγγελος Χαριστέας στη Γερμανία (Βέρντερ Βρέμης) ή οι Γιώργος Σαμαράς (Σέλτικ) και Σωτήρης Κυργιακός (Ρέιντζερς) στη Σκωτία.
Ο Τάκης Φύσσας, εκ των πρωταθλητών του Euro 2004, κατέκτησε πρωτάθλημα στην Πορτογαλία με την Μπενφίκα, αλλά μεταξύ άλλων και ένα ξεχωριστό Κύπελλο με τη Χαρτς στη Σκωτία, δύο χρόνια αργότερα.
Αυτό ήταν το πρώτο τρόπαιο της ομάδας του Εδιμβούργου μετά από οκτώ χρόνια και 20 χρόνια αργότερα έχει προσθέσει στην τροπαιοθήκη της ακόμη ένα Κύπελλο (2012), έχοντας να κατακτήσει πρωτάθλημα (έχει τέσσερα στις βιτρίνες της) από το (πολύ, πολύ) μακρινό 1960.
Και, όπως το 2006 πήρε κούπα έχοντας στο ρόστερ της Ελληνα που αγωνίζεται στα άκρα, πλέον απέχει μία ισοπαλία από το να κάνει «ριπίτ» και, μάλιστα, να στεφθεί πρωταθλήτρια, ξανά με Ελληνα που αγωνίζεται στα άκρα!
Ο Φύσσας ήταν φύσει και θέσει αριστερός μπακ, ενώ ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης, ο οποίος ήταν μόλις έξι ετών όταν ο Τάκης στέφθηκε Κυπελλούχος με τη Χαρτς, παίζει ως εξτρέμ και, στην πρώτη σεζόν του στη Σκωτία, έχει καταφέρει να κερδίσει τους πάντες στην ομάδα και στην πόλη.
Το βράδυ της Τετάρτης (13/5) ο «Kizzy», όπως τον έχουν βαφτίσει, σέρβιρε την ενδέκατη φετινή ασίστ του και άνοιξε τον δρόμο της άνετης νίκης επί της Φόλκερκ (3-0). Μια νίκη που, για λίγα δευτερόλεπτα, θα έδινε τον μισό (και βάλε) τίτλο στη Χαρτς, με βάση το τι συνέβαινε την ίδια ώρα στο ματς της Μάδεργουελ με τη Σέλτικ.
Οι Καθολικοί, με 55 πρωταθλήματα στη συλλογή τους και 14 τα τελευταία 15 χρόνια (!), είχαν βρεθεί πίσω στο σκορ, έκαναν την ανατροπή, αλλά δέχθηκαν γκολ στο 85′ και, αν έμενε το 2-2 μέχρι το φινάλε, θα έπρεπε στο σαββατιάτικο ντέρμπι τίτλου (16/5, 14.30) στο «Σέλτικ Παρκ» όχι μόνο να νικήσουν για να αποτρέψουν τη στέψη της Χαρτς, αλλά και να το κάνουν με τρία γκολ διαφορά, ώστε να υπερισχύουν της ομάδας του Εδιμβούργου στην ισοβαθμία!
Στο όγδοο λεπτό των καθυστερήσεων, όμως, ο Οστον Τράστι διεκδίκησε την μπάλα από τον Σαμ Νίκολσον σε εναέρια μονομαχία, έπεσε μέσα στην περιοχή και ο διαιτητής Τζον Μπίτον, αφού κλήθηκε από τον VARίστα Aντριου Ντάλας να δει τη φάση στο μόνιτορ, έδειξε την άσπρη βούλα, με τον Κελέτσι Ιχεανάτσο να δίνει στη Σέλτικ τη νίκη (3-2) που της επιτρέπει πλέον με «απλή» νίκη να πάρει το πρωτάθλημα.
Ο παλαίμαχος, σπουδαίος Aγγλος επιθετικός Γκάρι Λίνεκερ χαρακτήρισε την απόφαση «τη χειρότερη που έχω δει από τότε που εφαρμόζεται το VAR», ενώ ο προπονητής της Χαρτς, Ντέρεκ ΜακΙνες, την αποκάλεσε «αηδιαστική».
O,τι έγινε, όμως, έγινε. Η Χαρτς παραμένει συγκεντρωμένη στον ιερό στόχο της να γίνει η πρώτη ομάδα, πλην Ρέιντζερς και Σέλτικ, η οποία κατακτά το πρωτάθλημα στη Σκωτία μετά από 41 ολόκληρα χρόνια και την Αμπερντίν του Aλεξ Φέργκιουσον (δεν ήταν σερ ακόμη).
Τι χρειάζεται; Εναν βαθμό στο «Σέλτικ Παρκ», όπου τον Δεκέμβριο νίκησε με 2-1, στέλνοντας από τότε το μήνυμα ότι φέτος θέλει και, κυρίως, μπορεί να γράψει Ιστορία, εκθρονίζοντας τις δύο παραδοσιακές δυνάμεις του ποδοσφαίρου της χώρας.
Πώς, όμως, έφτασε μέχρις εδώ μια ομάδα που κάθε χρόνο πάλευε μεταξύ ευρωπαϊκού εισιτηρίου και παραμονής στην κατηγορία; Ξεκίνησε με οκτώ νίκες στα πρώτα εννέα παιχνίδια και εγκαταστάθηκε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, την οποία δεν αποχωρίστηκε έκτοτε.
Εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον τα κατά καιρούς ντεφορμαρίσματα των Σέλτικ και Ρέιντζερς, οι οποίες πέρασαν αρκετά εσωτερικά προβλήματα, άλλαξαν προπονητές και έδειξαν σταθερότητα μόνο κατά μικρά διαστήματα.
Συν τοις άλλοις, πήρε πολύτιμους βαθμούς κόντρα στις δύο αυτές ομάδες, κατέκτησε 16 πόντους ευρισκόμενη πίσω στο σκορ και με γκολ από το 82ο λεπτό και μετά, ο ΜακΙνες εμφύσησε νοοτροπία «ποτέ μη λες ποτέ» στους παίκτες του (αναδείχθηκε ήδη κορυφαίος προπονητής της σεζόν), ενώ η συνεργασία με τον μικρομέτοχο (και ιδιοκτήτη των Μπράιτον και Ουνιόν Σεν Ζιλουάς) Τόνι Μπλουμ και την τεράστια βάση δεδομένων του, οδήγησε στην απόκτηση παικτών που ταίριαξαν ιδανικά στην ομάδα.
Ανάμεσα σε αυτούς και ο Κυζιρίδης, ο οποίος στα 25 χρόνια του και μετά από εμπειρίες σε Σλοβακία, Ουγγαρία και Σλοβενία φαίνεται πως βρήκε την Ιθάκη του στη Σκωτία, έχοντας πλέον ωριμάσει τόσο μέσα στο γήπεδο όσο και έξω από αυτό, αφού πλέον είναι και (χαζο)μπαμπάς.
Γεννημένος στη Σκύδρα, μικρός ονειρευόταν να παίξει στον ΠΑΟΚ, έφτασε στα τμήματα υποδομής του «Δικεφάλου», αλλά μετά από δέκα χρόνια τον έδιωξαν γιατί «δεν έκανε». Πέρασε από τους μικρούς σε Βέροια και Παναιτωλικό, δεν έβλεπε προκοπή και σκέφτηκε σοβαρά να σταματήσει το ποδόσφαιρο και να ασχοληθεί με κάτι άλλο, παρότι δεν έχει σπουδάσει κάτι και αυτό τον πονάει.
Ο αδελφός του Γρηγόρης τον έπεισε να κάνει ένα δοκιμαστικό στον Ηρακλή, πήγε και έμεινε, προτού ο Αχιλλέας Μπέος τον πάρει στον Βόλο. Και από εκεί άρχισε η περιπέτεια στο εξωτερικό. Ζόρικη στην αρχή, γιατί δεν γνώριζε αγγλικά, πολύ πιο ευχάριστη μετά το πρώτο εξάμηνο.
Η σύζυγός του Μαρία του λέει πάντα ότι «δεν πρέπει να αφήσεις κανέναν να σου φάει το ψωμί» και αυτό ακριβώς κάνει, το κερδίζει με το σπαθί του. Ενα από τα γκολ του, μια εξαιρετική ατομική ενέργεια και ασύλληπτο μακρινό σουτ κόντρα στη Φόλκερκ τον Σεπτέμβριο, ψηφίστηκε ως το κορυφαίο της χρονιάς από τους φιλάθλους, οι οποίοι τον αγαπούν πολύ, παρότι ζορίζεται να τους καταλάβει λόγω προφοράς.
Η γλώσσα της μπάλας, όμως, είναι παγκόσμια. Και με αυτή ως οδηγό, η Χαρτς ετοιμάζεται σε λίγες ώρες να γράψει Ιστορία. Και, εμμέσως, να βοηθήσει έναν άλλο «Δικέφαλο» στην Ελλάδα (ΑΕΚ) να είναι ισχυρός στην κλήρωση των πλέι οφ του Champions League και ταυτόχρονα πιθανός αντίπαλος της ομάδας του Εδιμβούργου.
