Στην εποχή που το μπάσκετ, με τον τρόπο που παίζεται, έχει πάει περισσότερο στα χέρια των παικτών και λιγότερο σε εκείνα των προπονητών, τα ερωτήματα είναι ρητορικά σχετικά με το ποιος έχει τη μεγαλύτερη επίδραση, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Μέρες (playoffs) που είναι στην Ευρωλίγκα, αυτές οι «φιλοσοφίες» μπαίνουν προφανώς στην άκρη. Συχνά, ο σκοπός – του Final Four – αγιάζει τα μέσα. Το βράδυ της Τετάρτης (6/5) στο ΟΑΚΑ, άλλωστε, από το 27ο λεπτό του τρίτου προημιτελικού μεταξύ Παναθηναϊκού και Βαλένθια, η προπονητική παρέμβαση μάλλον… πήγε περίπατο, όταν οι Εργκίν Αταμάν και Πέδρο Μαρτίνεθ τσακώθηκαν σαν σε φιλικό σε ανοικτό γήπεδο και χωρίς διαιτητές, με αποτέλεσμα να αποβληθούν.
Η εξέλιξη έδειξε να επηρεάζει λιγότερο τους «πράσινους», οι οποίοι στο ίδιο σημείο ήταν πίσω με 67-56, ενώ ένα και κάτι λεπτό νωρίτερα είχαν βρεθεί και στο -19 και στο φινάλε επιχείρησαν μάταια μία ανατροπή που θα τους έδινε την πρόκριση στην τετράδα. Οι Ισπανοί μείωσαν τη σειρά σε 2-1, επιβεβαιώνοντας ότι το 2-0 του Παναθηναϊκού στο δικό τους σπίτι ήταν λιγότερο επιβλητικό από όσο έδειχνε και, φυσικά, αποτύπωνε το μόλις +3 των δύο διαφορών στα δύο «θρίλερ» στη «Roig Arena». Μονάχα που το παιχνίδι στο γυάλινο δάπεδο της ελληνικής ομάδας δεν ήταν ακριβώς μοιρασμένο. Οι φιλοξενούμενοι έπαιξαν για 35 λεπτά σχεδόν τέλειο μπάσκετ. Οι παίκτες του κόουτς Αταμάν το έκαναν στο υπόλοιπο διάστημα, χωρίς αυτό να φτάσει.
Στο διάστημα της κυριαρχίας του αντιπάλου, έκαστος πήγε ενάντια στη φύση του, εντός ή εκτός παρκέ.
Προσέγγιση regular season και απροετοίμαστος
Σε αντίθεση με τον διαβασμένο Παναθηναϊκό των δύο πρώτων αγώνων, οι γηπεδούχοι φάνηκε από την αρχή να ποντάρουν στη «βαριά» φανέλα, το γεμάτο γήπεδο και την αύρα του 2-0. Ενώ το ψυχολογικό κομμάτι ήταν σαφώς με το μέρος τους, ουσιαστικά άπειροι σε playoffs φάνηκαν για ένα βράδυ οι παίκτες του κόουτς Αταμάν. Οι «πράσινοι» είχαν ξεκάθαρα το πάνω χέρι, αγωνιστικά και μη, όμως στο μεσοδιάστημα του δεύτερου και του τρίτου ματς δεν απέφυγαν έναν αχρείαστο «πόλεμο» στα social media με τους Ισπανούς, οι οποίοι πλέον δεν είχαν τίποτε να χάσουν. Το «τριφύλλι», όπως σε πολλά (πάρα πολλά) παιχνίδια τη φετινή σεζόν – ακόμη και στην έδρα τους – μπήκαν στο glass floor ανέτοιμοι πνευματικά.
Το καλό ξεκίνημα των «ξεψαρωμένων» αντιπάλων δεν έφερε μεν γκρίνια στην εξέδρα, όπως γίνεται συνήθως στα ελληνικά γήπεδα, αλλά μάλλον ανακατωσούρα μέσα στις τέσσερις γραμμές. Η «γλώσσα του σώματος» δεν έλεγε ψέματα. Ο Παναθηναϊκός επέτρεψε στην ομάδα του κόουτς Μαρτίνεθ να κάνει το παιχνίδι της, να βρει τον ρυθμό της και να κερδίζει ολοένα και περισσότερη αυτοπεποίθηση όχι μόνο από τις διψήφιες διαφορές, αλλά επειδή, κατά το κοινώς λεγόμενο, «έκανε το κομμάτι της» και τούτη τη φορά τής έβγαινε. Οι «πράσινοι», με μέσο όρο 11 λαθών στη φετινή Ευρωλίγκα, έφτασαν σε αυτόν τον αριθμό από το ημίχρονο και (αν και έκαναν μόλις ένα σε τρίτη και τέταρτη περίοδο) άφησαν τα νιάτα της Βαλένθια να σκοράρουν 27 πόντους στο ανοικτό γήπεδο, εκ των οποίων οι 19 από αιφνιδιασμό στο πρώτο 20λεπτο.
Ο Παναθηναϊκός, αντιθέτως, πέτυχε μόλις το 1/3 (9 π.).
Αυτή τη φορά η απουσία του Σλούκα ήταν «χτυπητή» στον έλεγχο του τέμπο. Ο Τζέριαν Γκραντ, παρά τις επτά ασίστ, στην άμυνα δεν ήταν ο γνωστός εαυτός του και δεν ήξερε ποιον να πρωτοσταματήσει. Τα νεύρα του Κέντρικ Ναν, ο οποίος αποβλήθηκε με πέντε φάουλ 4:58 πριν από τη λήξη (με 13 π.και τρία λάθη σε 22΄) στέρησαν από μία λύση ενώ μόνο ο Χέιζ-Ντέιβις (16 π.) έδειχνε ψύχραιμος, όμως στο τελευταίο πεντάλεπτο οι Σορτς (17 π.) και Ρογκαβόπουλος (16 π.) πήγαν να γυρίσουν το ματς.
View this post on Instagram
Μπορεί η αγωνιστική φύση του Παναθηναϊκού να είναι φέτος αυτή η αστάθεια, αλλά οι «πράσινοι» σχεδόν της πήγαν κόντρα, αφού συχνά η αντίδραση είναι μπλαζέ, αλαζονική, όταν το κίνητρο μοιάζει χαμένο. Το 2-0 ίσως τον εφησύχασε, σε αντίθεση με σημεία της χρονιάς που ήταν πιο έτοιμος σε καθεστώς πίεσης, όπως προφανώς ήταν αυτές τις μέρες στο ματς του Play-In και στο ξεκίνημα των playoffs με μειονέκτημα έδρας.
Το «πορτοκαλί» παιχνίδι με το χρονόμετρο
Η ομάδα που είχε 6/33 τριπ. στο πρώτο ματς και 11 χαμένες βολές στο δεύτερο, αμφότερα στην έδρα της, δεν άλλαξε ακριβώς συνταγή. Απλώς ήταν πιο αποτελεσματική. Οι παίκτες του κόουτς Μαρτίνεθ ήταν εξαιρετικοί έως τα μέσα του τέταρτου δεκάλεπτου, έχοντας εξουδετερώσει κάθε «πράσινη» αντίσταση στο πικ-εν-ρολ τους, είχαν καλές περιστροφές και στις δύο πλευρές του παρκέ και με τις παγίδες στον Ναν πήραν ώθηση από τα 11 λάθη του Παναθηναϊκού έως την ανάπαυλα. Κατόρθωσαν να κερδίσουν για δεύτερη φορά φέτος στο ΟΑΚΑ (έχουν νικήσει και στο ΣΕΦ), αλλά αυτή τη φορά έδειξαν στο τελευταίο πεντάλεπτο ότι το στυλ τους δεν αρκεί για να ορίσει όλα τα δεδομένα.
Στον τρίτο αγώνα σούταραν 10/29 τριπ. (34,5%, λίγο κάτω από το ποσοστό του 36,5% στη σεζόν) και αστόχησαν και πάλι από τη γραμμή των βολών (5/13), όμως είχαν το εξαιρετικό 63,6% (28/44) στα δίποντα. Μετά τον καβγά του προπονητή τους με τον Αταμάν, έχασαν αρκετό από τον προσανατολισμό τους και από το 35΄ κι έπειτα. Οταν αποβλήθηκε ο Ναν στο 4:58 για το φινάλε, με το σκορ στο 90-76, ο Κοστέλο αστόχησε σε δύο βολές και οι φιλοξενούμενοι άρχισαν να αγχώνονται και, ενάντια στη δική τους φύση, να επιλέγουν παιχνίδι σπατάλης του χρόνου, το οποίος τους «εγκλώβισε», τους πίεσε αφόρητα και έφερε τον Παναθηναϊκό στο -3.
Σε μία σειρά χωρίς μπόλικη λογική, η μπίλια κάθισε τρεις φορές στον καλεσμένο. Μένει να φανεί αν ο Παναθηναϊκός θα αντιδράσει, όπως και τις περασμένες φορές που βρέθηκε πιεσμένος ο ίδιος, και ποιος θα έχει λιγότερη… τελειότητα και στο Game 4.
View this post on Instagram
