Δεν έγινε διάσημη για τις πολιτικές δηλώσεις της. Η καριέρα της στον κινηματογράφο ήταν που της χάρισε παγκόσμια φήμη και τη συμβολοποίησε με τέτοιο τρόπο ώστε η προσωπικότητά της να υπερβεί τις ταινίες της· η Μπριζίτ Μπαρντό έγινε τελικά αυτό που λέμε «cultural icon»: ιδέα περισσότερο, παρά ηθοποιός. Οι πολιτικές δηλώσεις ήρθαν μετά. Το ότι κάποιοι, τώρα που η Μπαρντό πέθανε, θυμούνται κυρίως αυτές ή πάντως τις τοποθετούν στο ίδιο επίπεδο με ό,τι άλλο άφησε πίσω (τέχνη, ακτιβισμός, κοινωνικό αποτύπωμα) είναι ενδεικτικό της στρυφνά πολιτικοποιημένης εποχής μας, αλλά και της διαδοχής των εποχών. Κάποτε η αξία σου προσδιοριζόταν από αυτό που έκανες· σήμερα, από αυτά που λες. Ενας πολύ πιο ασήμαντος άνθρωπος από την ηθοποιό αυτή την εποχή θα ενέπνεε έναν πολύ πιο γενναιόδωρο επικήδειο.
Η ελπίδα πετάει
Οι πιο δραματικοί επικήδειοι είναι, βέβαια, αυτοί που γίνονται δίχως επίγνωση θανάτου. Οι εκδηλώσεις χαράς που επιχειρούν να μεταμφιέσουν τη σήψη σε ελπίδα, επικυρώνοντας έτσι την ανυπαρξία της τελευταίας. Τα 3.000 φαναράκια που «ταξίδεψαν στον ουρανό» στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Δήμου Αθηναίων με τίτλο «Νύχτα των Ευχών» θα ήταν μια ανούσια παιδαριωδία σε μια πόλη χωρίς τα αθηναϊκά προβλήματα. Στην Αθήνα των σκουπιδιών, των σπασμένων πεζοδρομίων και της ακραίας δυσλειτουργικής καθημερινότητας, όμως, μοιάζουν με εμπαιγμό. Το ότι οι ελπίδες, τα όνειρα και οι προσδοκίες των δημοτών βρίσκονται στον αέρα είναι σαφές και δίχως ιπτάμενα φανάρια. Το θέμα είναι να εισακουστούν από έναν δήμαρχο που πατάει στη γη και έχει όρεξη για δουλειά, αντί για βρεφονηπιακά δρώμενα.
Performative έλεγχος
Η «εισβολή» της ΑΑΔΕ στα γραφεία του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών είναι κατά μία έννοια ένα δρώμενο. Ενα είδος επίδειξης κρατικής εξουσίας εις βάρος μιας ομάδας ανθρώπων που έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την κρατική ανεπάρκεια και υπάρχει ως ομάδα ακριβώς λόγω της ανεπάρκειας αυτής. Απ’ όλους τους ελέγχους που έχει να πραγματοποιήσει η ΑΑΔΕ είναι άραγε αυτός ο πιο επιτακτικά αναγκαίος; Δεν προηγείται κανένας άλλος; Γίνεται ο έλεγχος βάσει κανονικής προτεραιότητας ή ζητήθηκε για κάποιον ειδικό σκοπό; Από την άλλη, ο έλεγχος δεν μπορεί και να ερμηνεύεται ως βάρος από τον ελεγχόμενο, εφόσον γίνεται νομότυπα και υπεύθυνα.
Ο θυμός του αγρότη
Στο αγροτικό μέτωπο, δεσμεύτηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί και δεύτερου αγροτοσυνδικαλιστή. Μπορεί κι αυτός να ισχυριστεί ότι ο έλεγχος των οικονομικών του πεπραγμένων είναι στοχευμένος. Μπορεί κι αυτός να αποδώσει την έρευνα των επιδοτήσεών του σε έναν ζήλο με πολιτικό άρωμα. Ενδέχεται μάλιστα να έχει δίκιο: οι υποθέσεις που απασχολούν τα Media τείνουν να απασχολούν και τις Αρχές περισσότερο από τις λιγότερο «ευπώλητες» υποθέσεις, ακόμα κι αν οι τελευταίες είναι σοβαρότερες. Αναιρεί όμως αυτό την αναγκαιότητα του ελέγχου; Αν ο συνδικαλιστής έλαβε ενισχύσεις που δεν δικαιούται, να του τις χαρίσουμε επειδή υπάρχουν μεγαλύτεροι εγκληματίες εκεί έξω;
Μιζερογιορτές
Στον υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ, το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει κανείς για τις γιορτές είναι να μην τον λαμβάνει υπ’ όψιν. Θα είναι δώρο για όλες τις πλευρές: και το κόμμα δεν θα εκτεθεί περαιτέρω και οι ψηφοφόροι του δεν θα εκτεθούν στη μιζέρια του. Η δήλωση του Σωκράτη Φάμελλου για την ακρίβεια του εορταστικού τραπεζιού ήταν προσβολή ακόμα και για την εκλεκτή παράδοση της παράταξής του στον λαϊκισμό: «Καλές γιορτές θα έρθουν όταν φύγει αυτή η καταστροφική κυβέρνηση». Κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον προσποιούνταν ότι ξέρει τι θα κάνει όταν βγει πρώτος σε ψήφους· ότι ξέρει τι θα κάνει για να βγει πρώτος σε ψήφους. Τώρα, απλώς κλαυθμυρίζει σαν μοιρολογίστρα πάνω από τις άψυχες γιορτές μας.
