Ποιον δυσφήμησε η συνύπαρξη Μαμντάνι – Τραμπ στον Λευκό Οίκο; Τον δήμαρχο ή τον πρόεδρο; Τον ακροαριστερό που δεν τόλμησε να πει ευθέως στον ακροδεξιό ότι τον θεωρεί φασίστα ή τον ακροδεξιό που ξαφνικά είχε μόνο καλά να πει για τον «επικίνδυνο» κομμουνιστή; Η αλήθεια είναι ότι η συνάντηση των δύο αιρετών ανέδειξε μια συνθήκη αμφοτεροβαρή: υποκειμενικές ιδέες και γούστα στο τέλος πάντα υποκλίνονται στη θεσμική λειτουργία· στην πολιτική, ο ρόλος καταπίνει την προσωπικότητα. Και οι άξεστοι ηγέτες ενίοτε υποχρεώνονται να επιδείξουν κοσμιότητα, και οι αντισυστημικοί επαναστάτες καταλήγουν εκ των πραγμάτων σε συμβιβασμούς. Αντί να ψάχνουμε νικητές και ηττημένους, ίσως θα ήταν καλύτερο να ανακουφιστούμε που, έστω για λίγη ώρα, οι συκοφαντημένοι τύποι της δημοκρατίας μάς προστάτευσαν από τη διαπροσωπική κακοήθεια.
Ψευδαίσθηση μεγαλείου
Είναι κακόηθες να βρίσκει κανείς φαιδρό το επικοινωνιακό πλαίσιο της παραίτησης του Διαμαντή Καραναστάση; «Τι σας έκανε ο Διαμαντής;» αναρωτήθηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου πληγωμένη, όταν διαπίστωσε ότι η δραματική έξοδος και ο ακόμα πιο δραματικός αποχαιρετισμός του κομματικού συντρόφου φάνηκε σε πολλούς σαν κακό επεισόδιο αισθηματικής σαπουνόπερας. Τίποτα δεν μας έκανε ο Διαμαντής Καραναστάσης. Εκεί έγκειται όμως και η αστειότητα της πομπώδους παραίτησής του. Ταιριάζουν τόσο μεγάλα λόγια και τέτοιες υψιπετείς τιμές σε έναν βουλευτή που άφησε αποτύπωμα μόνο στη συνείδηση της προέδρου του κόμματός του;
Ανθρωποφαγία ως καραμέλα
Δεν απαγορεύεται να ζει κανείς στον μικρόκοσμό του ούτε να ανάγει τον μικρόκοσμο σε συλλογικό βίωμα και κοινή πραγματικότητα. Το ότι δεν απαγορεύεται, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είναι προβληματική η αδυναμία διάκρισης μεταξύ φαντασίας και αλήθειας. Οι δηλώσεις της ηθοποιού Δήμητρας Ματσούκα μετά τη σύλληψή της για οδήγηση υπό την επήρεια μέθης, πάνω από το όριο ταχύτητας, χωρίς δίπλωμα και πινακίδες, δίνουν την εντύπωση ότι έγινε ένα μεγάλο λάθος εις βάρος της: δεν έσφαλε η καλλιτέχνις, σφάλαμε όλοι εμείς που δεν καταλάβαμε ότι η παρανομία της είναι στην πραγματικότητα μια απλή παρατυπία και η εγκληματική συμπεριφορά της μια «ανεπάρκεια». Δεν είναι τάχα και τόσο σπουδαίο αυτό που συνέβη ούτε ο συμβολισμός του. Δεν είναι πρόβλημα ότι η Ματσούκα οδηγεί μεθυσμένη· πρόβλημα είναι η «ανθρωποφαγία» των media!
Θύμα του εαυτού του
Στα media που τον κατασπάραξαν πριν από λίγα χρόνια στρέφεται τώρα ο Κέβιν Σπέισι, για να ζητιανέψει λίγα ψίχουλα οίκτου και συμπάθειας. Πώς γίνεται ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς στον κόσμο να καταλήγει τραγουδιστής σε νυχτερινό κέντρο στην Κύπρο; Πώς γίνεται μια τόσο παλιά καραβάνα της βιομηχανίας του θεάματος να μην αντιλαμβάνεται ότι το θέαμα του όψιμα απελπισμένου εμπνέει εκνευρισμό και όχι λύπηση; Το #Metoo μπορεί να φέρθηκε στον ηθοποιό με σκληρότητα δυσανάλογη προς τα παραπτώματά του. Δεν φταίει όμως που βρέθηκε χωρίς σπίτι, χρήματα και δουλειά. Αν ο Σπέισι έχασε τα πάντα μέσα σε πέντε χρόνια όντας αθώος, κάτι έκανε λάθος.
Φιλοδυτικός δίχως φίλους
Ο Ζελένσκι τι κάνει λάθος; Δεν επιδεικνύει τη δέουσα ευγνωμοσύνη; Δεν κολακεύει το τραμπικό Εγώ όπως θα έπρεπε; Μήπως δεν είναι αρκετά καλός ηθοποιός; Αν η επαμφοτερίζουσα στάση του Αμερικανού προέδρου απέναντι στο ουκρανικό δράμα είναι προϊόν τού ούτως ή άλλως αναξιόπιστου χαρακτήρα του, πώς δικαιολογείται η αντιπάθεια που εμπνέει ο Ζελένσκι σε όσους υποτίθεται ότι τάσσονται με μεγαλύτερη σταθερότητα υπέρ των χειμαζόμενων λαών; Δεν φταίει ο Ζελένσκι, αλλά ο προσανατολισμός του: αν το βλέμμα του δεν ήταν τόσο στραμμένο στη Δύση, αν το όραμά του για την Ουκρανία δεν ήταν όραμα φιλοευρωπαϊκό και φιλελεύθερο, ίσως ο υπαρξιακός κίνδυνος της χώρας του να ευαισθητοποιούσε περισσότερο τις φερόμενες ως προοδευτικές συνειδήσεις.
