Βίβιαν Στεργίου

«Χρειάζομαι πρωτεΐνη», είπε τις προάλλες ένας φίλος, προτού παραγγείλει μια πιατέλα με τυριά. Αυτός ο τρόπος έκφρασης είναι κομμάτι του νέου του εαυτού. Τώρα που αθλείται, δεν λέει τα γαλακτοκομικά προϊόντα με τα ονόματά τους.

Το Σάββατο, καθισμένη σ’ ένα μπαρ στο Σύνταγμα, είδα το εξής. Ενας κύριος κάποιας ηλικίας έπινε ποτό με το νύχι του στο κινητό.

Ένας άνθρωπος στη Γερμανία, ο Πέτερ Βόλνι, πέρασε σχεδόν τριάντα χρόνια από την πολύτιμη ζωή του προσπαθώντας να πιστοποιήσει την ταυτότητα δύο έργων κλασικής μουσικής.

Οταν έμενα με συγκατοίκους στο μεταπτυχιακό, το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν να μη συμπίπτουμε. Τις Κυριακές, αν γύριζαν από ξενύχτι, τους ζητούσα να με ξυπνήσουν χτυπώντας το κουδούνι της τρώγλης μας. Ανοιγα την πόρτα να μπουν, έλεγα καλημέρα/καληνύχτα σε διάφορες γλώσσες κι έβγαινα στην πόλη, όταν όλα ακόμα ήταν παγωμένα και ομιχλώδη. Εκείνα τα λεπτά […]

Καθώς ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Βρετανίας περνάει μία από τις πολλαπλές κρίσεις του, σκέφτομαι: τι κάνει ελκυστικό το BBC;

Aυτές τις μέρες στη Φινλανδία η πρώην πρωθυπουργός, Σάνα Μαρίν, κάνει περιοδεία για την προώθηση του βιβλίου της. Είναι σαν πάρτι με διάφορες προνομιούχες, απαστράπτουσες Σκανδιναβές (ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνονται εμένα οι γηγενείς από το Αμβούργο και πάνω). Καθισμένη σε ακριβά ξύλινα έπιπλα συνομιλεί σχεδόν πάντα με κάποια γυναίκα δημοσιογράφο. Οι συζητήσεις αφορούν την […]

Προσωπικά, δεν έχω δει άλλη πόλη στην Ευρώπη που να είναι τόσο καθυστερημένη σε ό,τι αφορά την ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία στον κοινωνικό ιστό. Πουθενά η αναπηρία κι η βλάβη δεν είναι εύκολα πράγματα. Ωστόσο, στις πινακοθήκες όλου του κόσμου βλέπεις ανθρώπους στο καροτσάκι. Στα μπαρ ανάπηρους που διασκεδάζουν. Ακόμα και στις χώρες που […]

Ο υπολογιστής μου μερικές φορές με ρωτάει εάν θέλω να συγκεντρωθώ. Μπορείς, λέει, να προγραμματίσεις να μην σε ενοχλήσω ξανά, για βαθιά συγκέντρωση. Είκοσι ή τριάντα λεπτά focus time; Τι λες; Τον δικό μου χρόνο δεν τον φαντάζομαι σε εικοσάλεπτα, αλλά σαν μία πλαστελίνη που, αν της αφεθώ, θα μου επιτρέψει να κάνω νέες σκέψεις. […]

Ήταν σκοτεινά κι έτσι δεν μπορούσα να θαυμάσω τα γλυπτά στον εξωτερικό χώρο. Είχε φεγγάρι, όμως, και λίγα σύννεφα, οπότε μπορούσες να νιώσεις τα σώματα τους, το κρύο από τα δέντρα, να φανταστείς το περίγραμμα του Υμηττού. Το άλσος Γουδή, γύρω από την Εθνική Γλυπτοθήκη, ήταν κρύο και γαλήνιο. Στην είσοδο του μουσείου, φωτισμένη πια, […]

Παρακολούθησα με προσοχή την προεκλογική εκστρατεία του Ζοράν Μαμντάνι, του σχεδόν συνομηλίκου μου, που μόλις εξελέγη δήμαρχος Νέας Υόρκης.

Χαζεύοντας ένα βράδυ στο κινητό εμφανίστηκε στην οθόνη μου ένας ευκατάστατος κύριος. Δήλωνε εκατομμυριούχος.

Ελβετία Κάπου έξω απ’ τη Γενεύη. Η καταιγίδα τυλίγει την πολυτελή βίλα. Αστραπές φωτίζουν απόκοσμα την ήσυχη λιμνούλα. Οι τρεις φίλοι αποφασίζουν πως πρέπει να αναβάλουν τα σχέδιά τους για μια περιήγηση στα βουνά. Αλλωστε είναι 1816 και ο ορειβατικός εξοπλισμός περιλαμβάνει μπαστούνι, σάκο και, κυρίως, ψυχή με ευγενή συναισθήματα. Οι άνδρες της παρέας απογοητεύονται. […]