Βίβιαν Στεργίου

Μία επιχείρηση στο Ορεγκον πουλάει «σκοταδοθεραπεία»…

Χριστούγεννα. Η τέλεια εποχή άμα είσαι παιδί. Αν μεγαλώνεις σε μία υποστηρικτική οικογένεια, κοιμάσαι μέχρι αργά κάπου ζεστά. Όταν ξυπνάς, οι γονείς σου σού έχουν μαγειρέψει τα πιο νόστιμα φαγητά.

Ενα ήσυχο μεσημέρι καθημερινής κατέβηκα στο κέντρο να πάω βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Θα πήγαινα στην «Πολιτεία» και στο «Κομπραί» χωρίς σχέδιο. Ηθελα να αγοράσω κάτι που θα μου έδινε κουράγιο και την ικανότητα να βλέπω τα πράγματα από ψηλά. Τι θα μπορούσε να είναι αυτό; Ενας άγνωστος με πλησιάζει στην είσοδο Δ, επί της Ασκληπιού, […]

Στα μέσα Νοεμβρίου ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στριμώχτηκε για την υπόθεση Epstein.

Τώρα που πέρασαν οι καταιγίδες, ας το παραδεχθούμε: υπάρχει κάτι προνεωτερικό στον τρόπο με τον οποίο πλέον φοβόμαστε τα καιρικά φαινόμενα.

Στο πλαίσιο του ελέγχου των φερόμενων ως εμπλεκομένων στο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων, ακούγονται ατάκες σχεδόν απίστευτα καλές.

Ο δρόμος κάτω από το σπίτι σου είναι ένας δρόμος που έχεις σταματήσει να τον προσέχεις, μπορεί να τον έχεις σιχαθεί κιόλας. Κι η κουζίνα σου; Εχουν κάτι να σου πουν τα φρούτα στη φρουτιέρα, οι άπλυτες κούπες του καφέ γύρω από τον νεροχύτη; Κι οι παλιές καρέκλες που κάποιος κατέβασε στα σκουπίδια; Θα μπορούσες […]

Η Αυστραλία προβαίνει σε μία νομική καινοτομία που αξίζει να παρακολουθήσετε. Από 10.12.2025 τα παιδιά κάτω των 16 ετών απαγορεύεται να διατηρούν λογαριασμούς στα αντικοινωνικά δίκτυα.

Η νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη εντάσσεται στη σάγκα των έργων τέχνης που δείχνουν τη ζωή στην οικονομική κρίση ή, πια, τη μονιμοκρίση.

Κάθε χρόνο το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης βγάζει τη «λέξη της χρονιάς»…

Θυμάσαι τον τρόπο που σε άγγιζε η τέχνη στην εφηβεία; Οταν ήταν σαν να είσαι μέσα στο βιβλίο;  Στους εφήβους αρέσει να νιώθουν πως κανείς δεν τους καταλαβαίνει. Να σπαράζουν με μπαλάντες που λένε τα πιο μελοδραματικά πράγματα. Να κλαίνε χωρίς λόγο, να βρίσκουν τη ζωή too much. Οσο μεγαλώνουμε χάνουμε αυτήν την ευαισθησία που […]

Αν το ελληνόφωνο Διαδίκτυο αυτές τις μέρες ήταν μέρος, θα το έλεγαν Σαπίλα. Η Σαπίλα θα ήταν στενή με χαμηλό ορίζοντα. Οι κάτοικοι θα σκάλιζαν τα περασμένα. Οχι με αναστοχαστική διάθεση και δημιουργικότητα, στη Σαπίλα δεν διαβάζουν Adam Tooze (Πολιτική Οικονομία Μίας Κατάρρευσης: Οι Χρηματοπιστωτικές Κρίσεις Που Αλλαξαν Τον Κόσμο, ΠΕΚ). Στη Σαπίλα θέλουν λουτρό […]