Βασίλης Ζήρας

Την Πέμπτη 7 Μαΐου το απόγευμα, μιλώντας σε συνέδριο στις Βρυξέλλες, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, διαβεβαίωνε ότι «σίγουρα θα πληρώσουμε το ΔΝΤ». Λίγες ώρες αργότερα, από το Μέγαρο Μαξίμου έφευγε επιστολή του κ. Τσίπρα προς τους επικεφαλής των θεσμών, στην οποία «προειδοποιούσε» για μη πληρωμή της δόσης προς το Ταμείο.

Τι ζήτησαν Δραγασάκης και Τσακαλώτος από τον Μάριο Ντράγκι και πώς οι διαβεβαιώσεις τους απέτρεψαν το «κούρεμα» των ενεχύρων.

Βήματα της κυβέρνησης πίσω από τις «κόκκινες» γραμμές. Το μήνυμα που περιμένει η ΕΚΤ. Τα σενάρια που εξετά­ζο­νται και η 12η Μαΐου ημε­ρομηνία-ορόσημο, αφού θα πρέπει να καταβλη­θούν 700 εκατ. ευρώ στο ΔΝΤ.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ δεν αποκλείεται να μην περιμένει τη ρήξη και να περικόψει πριν από την 11η Μαΐου την παροχή ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες.

Βασικός στόχος του Μεγάρου Μαξίμου η τακτική της κυβέρνησης και πώς ανατρέπεται λόγω της έλλειψης ρευστότητας.

«Σταθμός» το Eurogroup της 24ης Απριλίου. Ανησυχία για μισθούς και συντάξεις στο τέλος του μήνα, εάν δεν υπάρξει συμφωνία.

Παρά τις προσδοκίες που καλλιεργούσαν κυβερνητικά στελέχη για μερική έστω συμφωνία με τους εταίρους και αντίστοιχα τμηματική καταβολή δόσης στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, το πιθανότερο είναι πως η Αθήνα δεν θα δει το χρώμα του ευρωπαϊκού χρήματος νωρίτερα από τις 24 Απριλίου.

Καθυστερήσεις και αλληλοκατηγορίες από Ελλάδα – Ευρωζώνη. Η Αθήνα θα πρέπει να εξειδικεύσει τη λίστα Βαρουφάκη, όμως θέτει σε εφαρμογή μέτρα που ανατρέπουν το πρόγραμμα.

Σε αχαρτογράφητα νερά και με υπαρκτό τον κίνδυνο της εσωτερικής στάσης πληρωμών κινείται η χώρα, καθώς το χάσμα με τους θεσμούς παραμένει μεγάλο και δεν διαφαίνεται προοπτική ουσιαστικής σύγκλισης στο αυριανό Eurogroup.

Με ηχηρά «όχι», αλλά κι ένα σιωπηρό «ναι» απάντησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο αίτημα της Αθήνας για χρηματοδότηση, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος στάσης πληρωμών από το Δημόσιο εντός του Μαρτίου. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, είπε όχι στην αύξηση του ορίου των εντόκων γραμματίων που μπορούν να κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες.

Πανάκριβο αποδεικνύεται το κόστος της πολιτικής ρευστότητας από το περασμένο φθινόπωρο. Ολοταχώς προς ένα νέο –τρίτο– δάνειο της τάξης των 20 δισ. ευρώ από την Ευρωζώνη βαδίζει η Ελλάδα, προκειμένου να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του 2015 και του 2016.Το δημοσιονομικό κενό ξεφεύγει πάνω από το 1 δισ. ευρώ.

Ακόμη και αν η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές καταλήξει σε συμφωνία, τα δύσκολα για την κυβέρνηση έρχονται, καθώς θα χρειαστεί να προχωρήσει στη λήψη δημοσιονομικών μέτρων, να ακυρώσει εξαγγελίες και να εφαρμόσει δράσεις του Μνημονίου, ενώ διαπραγματεύεται το επόμενο πρόγραμμα και την αναδιάρθρωση του χρέους.