Στέφανος Κασιμάτης

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι αυτή της αγανάκτησης. Αγανάκτηση, που μας προκαλεί η χυδαιότητα των συναλλαγών που κρύβονται πίσω από πολλές –ίσως τις περισσότερες– από τις μεταπηδήσεις βουλευτών, καθώς τα μικρά κόμματα διαλύονται. 

Σ​​τη «σοβαρή» δημοσιογραφία, υπάρχει ακόμη ένας ξεπερασμένος κανόνας, που λέει ότι πρέπει να αποφεύγεται γενικώς η προσωπική αντωνυμία. Εγώ, ωστόσο, θα τον παραβώ ξεδιάντροπα και με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση, διότι ο σκοπός μου δεν είναι να σας παρασύρω στον δικό μου τρόπο σκέψης, αλλά να σας παρουσιάσω τον προσωπικό προβληματισμό μου για την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών από τη Βουλή. Εγώ εκφράζω τον εαυτό μου και κανέναν άλλον. Εσείς κρίνετε.

Το μεγαλύτερο λάθος του Τσίπρα, όσον αφορά τον χειρισμό του Μακεδονικού, έγινε στην αρχή αυτής της ιστορίας. Δεν διορθώθηκε και ούτε ήταν δυνατό να διορθωθεί από την ώρα που είχε γίνει. 

Δεν ήταν έγκλημα, αλλά κάτι χειρότερο, ήταν ένα λάθος. Η φράση, κλασικό παράδειγμα παραδοξολογίας, αποδίδεται στον Ταλλεϋράνδο. Το νόημά της είναι ότι, στην πολιτική ζωή, η αμέλεια είναι χειρότερη από την κακή πρόθεση – δηλαδή, η βλακεία είναι χειρότερη από την κακία.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάλαβε ή έκανε ότι δεν κατάλαβε. Εννοώ την οργισμένη αντίδραση του πρωθυπουργού στην παρατήρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι η τελευταία φορά που επελέγη εν ενεργεία αρχηγός του Επιτελείου για τη θέση του υπουργού Αμύνης ήταν στην πρώτη κυβέρνηση της δικτατορίας το 1967. 

Είχα την τύχη στη ζωή μου –ή την πρόνοια, αν το δούμε αλλιώς– να μη χρειάστηκε ποτέ να περάσω την επώδυνη εμπειρία του διαζυγίου, δηλαδή της νόμιμης διαδικασίας για τη διάλυση ενός γάμου.

Ε​​ίναι σαν να παρακολουθείς την παράσταση μιας σπουδαίας και περίφημης τραγωδίας από έναν θίασο ερασιτεχνών ατάλαντων, οι οποίοι διαθέτουν επιπλέον και ένα ανεπίγνωστο πλην έμφυτο χάρισμα για την κωμωδία.

Οι ευχές είναι πάντα δωρεάν. Δεν κοστίζουν τίποτε σε εκείνον που τις προσφέρει και, βεβαίως, δεν αποδίδουν τίποτε ούτε στον άλλον που τις δέχεται. Οι ευχές είναι μια επικοινωνιακή τελετουργία, της οποίας το νόημα δεν βρίσκεται στο γλωσσικό περιεχόμενό της, αλλά στην κοινωνική σκοπιμότητά της. 

E​​ίναι μάλλον απίθανο να το έχετε δει, οπότε θα σας περιγράψω εγώ το εξόχως ενδιαφέρον πρωτοσέλιδο της κομματικής εφημερίδας «Η Αυγή», στο φύλλο της Πρωτοχρονιάς.

Η ​​συγκίνηση πρέπει να έπαιξε ένα ρόλο. Πάντα σε παρόμοιες περιστάσεις, η συγκίνηση… Αλλά ας μη σπεύδω σε εξηγήσεις, προτού καν σας δώσω το γεγονός.

​​​​«Ο κ. Σγουρίδης δεν είναι άπειρος πολιτικός», παρατήρησε για τον αντιπρόεδρο των ΑΝΕΛ ένας από τους επικριτές του. Πράγματι. Ομως, η πείρα δεν φθάνει για να αναπληρώσει τις φυσικές ανεπάρκειες του ανθρώπου.

Μ​​ε διάθεση αυτοκριτική, θα ήθελα να παραδεχθώ ότι, κοιτάζοντας προς τα πίσω, αναγνωρίζω τον Ντίκενς ως τον συγγραφέα που με επηρέασε περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο βλέπω ανθρώπους και πράγματα.