Στέφανος Κασιμάτης

Αρκεί να σκεφθούμε λίγο σοβαρά το γεγονός και η γελοιότητα του προσχήματος αποκαλύπτεται αμέσως: είναι δυνατόν κάποιος λογικός άνθρωπος να πιστεύει ότι η κυβέρνηση μπορεί να μεταπείσει τους ψηφοφόρους των Γιαννιτσών υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών, στέλνοντάς τους τον αξιοθρήνητο μπαρμπα-Φώτη Κουβέλη για να τους μιλήσει; 

Για τον αρμόδιο υπουργό Χρ. Σπίρτζη, οι μεγάλες καταστροφές από την κακοκαιρία στην Κρήτη δεν ήταν θέμα «ούτε υποδομών ούτε συντήρησής τους», όπως το έθεσε. Είναι «θέμα κοινωνίας», δηλαδή νοοτροπίας και αυτό, πρόσθεσε, «δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη».

Να εξηγήσει κάποιος στον Μανώλη Οθωνα του ΠΑΣΟΚ* πως όταν μιλούν οι τρίτοι γενικώς για «πόλεμο» που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στο κόμμα του και στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή προσπαθεί να τους απορροφήσει, το εννοούν μεταφορικά.

Παρατηρώ τη στρατηγική που ακολουθεί ο Κώστας Μπακογιάννης για να πετύχει τον στόχο του και, ομολογουμένως, θαυμάζω. Eχει καταφέρει, μέχρι τώρα τουλάχιστον, να μείνει έξω από ανούσιες πολιτικολογίες, ενώ την ίδια ώρα πολιτικοποιεί την καμπάνια του για τη δημαρχία Αθηναίων, με τρόπο πολύ πιο ουσιαστικό και δραστικό από τον συνηθισμένο. Θα τα εξηγήσω όλα παρακάτω.

Αν σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, έχω την ατυχία οι άλλοι να μυριστούν (κατά κυριολεξία να μυριστούν, λόγω του αντικειμένου της εργασίας μου…) τι κάνω για να ζήσω, το πρώτο πράγμα που θα με ρωτήσουν είναι πότε θα γίνουν εκλογές.

Τα Οσκαρ, να θυμίσω, είναι θεσμός αμερικανικός. Δεν το αναφέρω με την ανόητη πρόθεση να μειώσω τον θεσμό, αλλά με πλήρη σεβασμό στα επιτεύγματα των Αμερικανών – αυτοί, άλλωστε, έστησαν τη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος. 

Ο ​​Διονύσης Αρβανιτάκης, φούρναρης από την Κω, έγινε γνωστός και μάλιστα τιμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη, επειδή προσέφερε ανιδιοτελώς στους συνανθρώπους του μία από τις βασικές προϋποθέσεις της ζωής: τους έδωσε ψωμί όταν εκείνοι ήσαν πεινασμένοι.

Από εκεί που ήταν στα αζήτητα, τώρα έχει γίνει περιζήτητος. Τα λαμπρότερα μυαλά της Αριστεράς (Δούρου, Μπαλάφας και άλλοι που ντρέπονται να βγουν από το ντουλάπι…) θα έβλεπαν θετικά την πρόοδο στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τον Γιώργο. 

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας χαρακτήρισε «πενταροδεκάρες» το ποσόν του δικού του δανείου, εν συγκρίσει με τα δάνεια που ο ίδιος θεωρεί σκανδαλώδη και απαίτησε (με τον τρόπο που απαίτησε…) τον έλεγχό τους από την Τράπεζα της Ελλάδος. Το είπε μάλιστα από το βήμα της Βουλής.

Δεν το διαβάζετε για πρώτη φορά, είναι κάτι που ακούγεται τον τελευταίο καιρό. Τώρα πια όμως είναι αντιληπτό από όλους πως ό,τι επιχειρεί η κυβέρνηση της πηγαίνει στραβά.

Να τον πεις «αγροίκο» δεν έχει αξία, διότι το παραδέχεται o ίδιος ο Παύλος Πολάκης ότι είναι αγροίκος. Κάτι, όμως, το οποίο μάλλον δεν γνωρίζει για τον εαυτό του είναι πόσο μοιάζει, στο βάθος, με τον Γ. Βαρουφάκη. Μπορεί να διαφέρουν στο ύφος, ο ένας επιτηδευμένος μετροσέξουαλ και τσιγκολελέτα, ο άλλος πρωτόγονος, αγροίκος και χυδαίος. Και οι δύο τους, όμως, είναι βαθύτατα ναρκισσιστές.

Δ​​εν υπάρχει λόγος να περιμένουμε ένα μήνα ακόμη μέχρι να γίνει η δεύτερη και τελική ψηφοφορία σε αυτή τη Βουλή για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Το βασικό συμπέρασμα εξάγεται από τα όσα είδαμε μέχρι τώρα.