Σταύρος Ζουμπουλάκης

Οταν οι αδελφοί Νταρντέν γύριζαν την «Υπόσχεση» (1996) πέθανε ο Εμμανουήλ Λεβινάς (25.12.1995).

Στις 26 Μαρτίου 2021, επιτροπή υπό την προεδρία του ιστορικού Βενσάν Ντικλέρ (Vincent Duclert) παρέδωσε στον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν τον φάκελο της έρευνάς της, 1.200 σελίδες, όπου, παρά τα πολλά κενά, τεκμηριώνεται αναλυτικά η τεράστια ευθύνη της Γαλλίας, και του προέδρου Μιτεράν προσωπικά, στη γενοκτονία 800.000 Τούτσι στη Ρουάντα, το 1994. Για […]

Στις παραστάσεις της Τελικής Κρίσης, στους νάρθηκες μοναστηριακών, κυρίως, ναών, ανάμεσα σε εκείνους που οδηγούνται στο πυρ της Κολάσεως είναι και ο παραζυγιστής, εκείνος δηλαδή που έκλεβε στο ζύγι, παραβαίνοντας αρχαία, βιβλική εντολή για σωστά ζύγια (βλ., ανάμεσα σε άλλα, Λευ 19:35-36, Δτ 25:13-16, Ωσ 12:8, Αμ 8:5).

Σε μια πόλη της Αργεντινής, όπου μας μεταφέρει ο Γκράχαμ Γκρην στο μυθιστόρημά του «Ο επίτιμος πρόξενος» (Νεφέλη, 1988 / The Honorary Consul, 1973), μικρή ομάδα ανταρτών από την Παραγουάη έχει σχεδιάσει να απαγάγει τον Αμερικανό πρέσβη και να ζητήσει την ανταλλαγή του με δέκα κρατούμενους συντρόφους τους.

Εχουμε εισέλθει στον νέο, ανά δεκαετία οριζόμενο, παπαδιαμαντικό ενιαυτό και, εξοφλώντας χρεωστικό υπόλοιπο που έχω από πέρυσι (βλ. σε αυτήν εδώ τη στήλη, 2.11.2020), θα γράψω λίγα λόγια για το διήγημα «Νεκράνθεμα» (α΄ δημοσίευση: «Ελεύθερον Βήμα», 6.6.1925).

Στις 3 Οκτωβρίου 2020, την παραμονή της εορτής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, ο Πάπας Φραγκίσκος εξέδωσε την τρίτη εγκύκλιό του, τη δεύτερη ουσιαστικά δική του, γιατί η πρώτη («Lumen fidei», 2013) ήταν ήδη έτοιμη κατά μέγα μέρος από τον προηγούμενο πάπα.

Ο αποτροπιαστικός αποκεφαλισμός του γυμνασιακού καθηγητή Σαμουέλ Πατί, σε προάστιο του Παρισιού, στις 16 Οκτωβρίου 2020, συγκλόνισε τη Γαλλία.

Η έκδοση των «Αθηναϊκών» του Παπαδιαμάντη (ΜΙΕΤ, 2020) στάθηκε η αφορμή για μια συνέντευξη στον Γιώργο Φλωράκη (Athens Voice, 30.9.2020). Μία από τις ερωτήσεις ήταν ποια είναι τα αγαπημένα μου διηγήματά του. Απάντησα ότι αυτά θα ξεπερνούσαν τα πενήντα και για να μην αποφύγω ολότελα το ερώτημα, ανέφερα δύο μόνο, που είναι από τα λιγότερο […]

Ο Χάουαρντ Φαστ (Howard Fast, 1914-2003) είναι ένας από τους πιο διάσημους μπεστσελερίστες Αμερικανούς συγγραφείς, με δεκάδες βιβλία, επωνύμως ή ψευδωνύμως, και πολλά εκατομμύρια συνολικά πωληθέντα αντίτυπα.

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις βιβλίων προορισμένων για παιδιά που μπορούν να διαβαστούν σε όλες τις ηλικίες, για διάφορους λόγους.

Το λεξικογραφικό έργο της νεοελληνικής λογιοσύνης είναι σημαντικό. Οι περισσότεροι αρκούνται σήμερα –και καλά κάνουν– στα τρία γνωστά χρηστικά λεξικά (Μπαμπινιώτη, Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, Ακαδημίας Αθηνών/Χαραλαμπάκη), όποιος όμως θέλει να λύσει απορίες που του γεννιούνται από τη μελέτη παλαιότερων –δεν λέω αρχαίων– κειμένων της γλώσσας μας δεν θα βρει καμία βοήθεια σε αυτά.

Η μεταθανάτια συγκέντρωση σε βιβλίο των πολυάριθμων κειμένων του Κωστή Παπαγιώργη, που ξεκίνησε την ίδια τη χρονιά του θανάτου του με τα «Υπεραστικά» (Καστανιώτης, 2014), προχωράει καλά. Μετά τα ανέκδοτα και ανολοκλήρωτα κείμενα του «Εαυτού» (Καστανιώτης, 2016), άρχισε η έκδοση των κριτικών του, υπό τον γενικό τίτλο «Τα βιβλία των άλλων».