Στάθης Ν. Καλύβας*

Ο καλύτερος δρόμος είναι αυτός που περιγράφεται ως «ο Νίξον στην Κίνα». Ο Τσίπρας θα μπορούσε να αποτελέσει τον φορέα υλοποίησης ενός απαραίτητου φιλελεύθερου μετασχηματισμού της χώρας.

Η επίτευξη ενός συμβιβασμού θα έχει και μια ευρύτερη παιδευτική λειτουργία, σε μια κοινωνία που δοξάζει τη συνέπεια και αντιμετωπίζει τον συμβιβασμό ως αδυναμία.

Η στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να αποφασίσει αν θα βιώσει το δικό του Καστελλόριζο, θα έρθει πολύ σύντομα, κατά πάσα πιθανότητα γύρω στα τέλη του Φεβρουαρίου.

Εύλογα αναρωτιέται κανείς πώς θα λειτουργήσει ο Αλέξης Τσίπρας όταν αναπόφευκτα φτάσει η στιγμή της αλήθειας, το δικό του Καστελλόριζο.

Κανείς δεν είναι σε θέση να κάνει ασφαλείς προβλέψεις για το πώς θα διαμορφωθεί το πολιτικό και οικονομικό τοπίο σε έξι μήνες. Το χειρότερο είναι πως δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα μιας μεγάλης καταστροφής.

Οι αφηγήσεις που παρουσιάζουν το ΚΚΕ ως ένα κοινοβουλευτικό κόμμα που επεδίωκε την απλή συμμετοχή του σε μια κεντροαριστερή κυβέρνηση δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

Μπολιάζουν, κατ’ αρχάς, τη μελέτη της Ελλάδας με μια οπτική που είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να έχει κανείς όταν βρίσκεται και δουλεύει μέσα στην Ελλάδα.

Αργά αλλά σταθερά ο αυταρχισμός, ο ριζοσπαστισμός και η βία αντικαθίστανται από τη δημοκρατία, τη μετριοπάθεια και την ειρηνική αναμέτρηση.

Για πρώτη φορά ίσως τις τελευταίες δεκαετίες έχει αρθρωθεί στη δημόσια σφαίρα ένας συστημα­τι­κός, γόνιμος και σοβαρός δημόσιος λόγος, που ξεφεύγει τόσο από την ιδεολογική ένδεια της Δεξιάς όσο και από την παρωχημένη συνθημα­τολογία της Αριστεράς.

Για να μη μεταφραστεί ενδεχόμενη έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία σε οικονομική καταστροφή, θα πρέπει η ηγεσία του  να εκτελέσει μια γρήγορη στροφή, να μπορέσει να ελέγξει το κόμμα και να αποφύγει αντιδράσεις από την εκλογική του βάση.

Ο παλαιός κόσμος δυσκολεύεται να χειριστεί την υποχώρηση της πρωτοκαθεδρίας του, τη στιγμή που αναδύεται ένας νέος κόσμος.

Το ερώτημα με την πραγμα­τική σημασία είναι το τι μπορεί να κάνει η κυβέρ­νηση στην παρούσα συγκυ­ρία, με δεδομένη τη φθορά της. Η απάντηση είναι πως πρέπει να πορευθεί με μεταρρυθμιστικό και όχι μικροπολιτικό γνώμονα.