Στάθης Δημολάς

Η κάτοχος τεσσάρων παγκόσμιων τίτλων και φιναλίστ άλλων δύο Μουντιάλ, Ιταλία, δεν μπορεί παρά να είναι υπολογίσιμη σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται.

Περίπου 112 χρόνια πίσω, στο Ιπποδρόμιο της Μαδρίτης, δύο ομάδες ξεκίνησαν να γράφουν τον πρόλογο μιας ιστορίας, που εξελίχθηκε σε ένα από τα ιστορικότερα κεφάλαια της ποδοσφαιρικής Βίβλου.

Με αντιπάλους την Αγγλία, την Ιταλία και την Ουρουγουάη, στον Δ΄ όμιλο η Κόστα Ρίκα δεν μπορεί να ελπίζει σε τίποτα περισσότερο πέρα από μία τιμητική παρουσία στα γήπεδα της Βραζιλίας.

Σε κάθε διοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου οι Αγγλοι εμφανίζονται ως ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Αυτό μάλλον, όμως, το πιστεύουν μόνο οι κάτοικοι του μεγάλου Νησιού…

Πολύ πριν από τους Γιασίν, Τζοφ, Σμάιχελ, Καν, Μπουφόν και Κασίγιας, εκεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, ένας Ισπανός, ο Ρικάρντο Ζαμόρα, ήρθε να δώσει λάμψη στη λιγότερο διαφημισμένη από τις 11 θέσεις του ποδοσφαίρου.

Εχοντας ξεπεράσει τα 2/3 του πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ, ήδη, τα 2/3 των ομάδων της έχουν αλλάξει τουλάχιστον μία φορά τον προπονητή τους. Οι 12 στις 18 επέλεξαν να προχωρήσουν σε ένα μικρό… ηλεκτροσόκ, όπως αρέσκονται να αναφέρουν οι διοικούντες, προκειμένου να αλλάξει το κλίμα και η διάθεση των παικτών.

Η ήττα στο ΣΕΦ από την Αρμάνι με 86-88 έφερε τους «ερυθρόλευκους» σε μειονεκτική θέση και, πλέον, χρειάζεται μία υπέρβαση από την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, η οποία την επόμενη εβδομάδα θα ταξιδέψει στη Βαρκελώνη για να αντιμετωπίσει την Μπαρτσελόνα.

Το Καμερούν ευελπιστεί να γυρίσει σελίδα και να κάνει μια νέα αρχή στα γήπεδα της Βραζιλίας.

Το Μεξικό στις τελευ­ταίες διοργανώσεις βρίσκει πάντα τρόπο να προκρίνεται από τη φάση των ομίλων.

Η Βραζιλία μέσα στην έδρα της έχει τον πρώ­το λόγο εφόσον βρει την κατάλληλη χημεία.

Οι Κροάτες θέλουν να ξεπεράσουν τον θρίαμβο του 1998, αναζητώντας τη χαμένη πειθαρχία.

Η Μάλαγα δεν απέφυγε την ήττα (73-55) παρότι για ένα ημίχρονο βρισκόταν μέσα στο κόλπο της διεκδίκησης της νίκης.