Αγγελική Σπανού

Το λιμάνι είναι όρμος, δεν έχει τις κατάλληλες προδιαγραφές παρόλο που το καλοκαίρι ο πληθυσμός εξαπλασιάζεται λόγω τουρισμού. Τα περισσότερα σχολικά κτίρια έχουν ηλικία εξήντα χρόνων και πλέον, χωρίς να έχουν πρόσφατα ανακαινιστεί. Από το νοσοκομείο λείπουν βασικές ειδικότητες (καρδιολόγος, παιδίατρος κ.ά.), ενώ οι νοσηλευτές, είκοσι στο σύνολο, είναι εξουθενωμένοι από τις υπερωρίες. Ακόμη και […]

Και ξαφνικά, η ταλαιπωρία των πιο ευπαθών από τους ασθενείς, εκείνων που χρειάζονται ακριβές θεραπείες, βρέθηκε στο κέντρο της επικαιρότητας, επειδή άνοιξε την πόρτα φαρμακείου του ΕΟΠYΥ με κλειδαρά ο ίδιος ο υπουργός Υγείας. Τα φώτα έπεσαν πάνω στους ηλικιωμένους με τις μάσκες, στους μεσήλικους με τα μπαστούνια και σε άτυχους νέους με σοβαρό πρόβλημα […]

Δέκα χρόνια μετά την «πρώτη φορά ΑΝΕΛ», ο πρώην υπουργός επανεμφανίζεται ως επίδοξος εισαγωγέας του τραμπισμού. Ο ανταγωνισμός, όμως, είναι σκληρός.

Πολιτική απάτη; Ατυχής πειραματισμός; Σκέτη άγνοια; Τι έφταιξε και ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα γκρέμιζε την Ευρώπη, καταβαραθρώθηκε εκλογικά και έχει τώρα διασπαστεί σε πέντε κόμματα;

Το ελληνικό οικόπεδο έχει ελάχιστη γεωστρατηγική αξία για τον σχεδιασμό της νέας τάξης πραγμάτων από τη διοίκηση Τραμπ.

Γκουρού του management λένε πως αρκεί να κινητοποιηθεί το 3% του προσωπικού μιας εταιρείας για να διασφαλιστoύν ο εκσυγχρονισμός, η πρόοδος και η ανάπτυξή της. Βασική προϋπόθεση είναι αυτή η μειονότητα να είναι αποφασισμένη, να ξέρει ποιος είναι ο σκοπός και να τον πιστεύει.

Ο Στέφανος Κασσελάκης «επέπεσε» αιφνίδια στην πολιτική σκηνή. Η αποπομπή του από τον ΣΥΡΙΖΑ τον άφησε με νέο κόμμα και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Θα σβήσει η λάμψη του; Ή ετοιμάζεται να βρεθεί σε ρόλο ρυθμιστή;

Συμβαίνει αρκετά συχνά, τέτοιες μέρες, να δίνει κανείς κέρματα βγάζοντας το χέρι έξω από το αυτοκίνητο σε κάποιον που πουλάει χαρτομάντιλα ή καθαρίζει το τζάμι. Είναι μια εύκολη και γρήγορη κίνηση εξιλέωσης, μια καλή πράξη χωρίς κόπο και κόστος, στο πνεύμα των ημερών – αν υπάρχει κάτι τέτοιο και όπως το αντιλαμβάνεται κανείς.

Οταν έχουμε τους περισσότερους αστυνομικούς κατ’ αναλογίαν πληθυσμού στην Ε.Ε. και παρ’ όλα αυτά η μικρή και η μεγάλη εγκληματικότητα είναι ανεξέλεγκτες, τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά στον τρόπο διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων.

Τους τελευταίους μήνες, έχουν αυξηθεί οι ομοφοβικές επιθέσεις. Στο Ζάππειο, στο Πεδίον του Αρεως, στον Κεραμεικό. Συνήθως η αρχή γίνεται με βρισιές από μακριά και στη συνέχεια επιλέγεται ένα σκοτεινό σημείο για να πέσει το ξύλο – ποτέ από έναν μόνο του.

Το πολιτικά ανώδυνο είναι να επικεντρωθεί η δημόσια συζήτηση στην ανθρώπινη αθλιότητα: Πώς είναι δυνατόν ένας πατέρας να βιάζει, να χτυπάει και να τρομοκρατεί τα παιδιά του και μια μητέρα να συμμετέχει στα βασανιστήρια και να σιωπά.

Αφού η κανονικότητα επέστρεψε, γιατί έχουμε στη Βουλή περισσότερα κόμματα από όσα το ταραγμένο 2015; Και γιατί στις επόμενες εκλογές ο κατακερματισμός μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερος;