Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Eχουν περάσει κοντά τρεις δεκαετίες από την εποχή που οι αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ βρίσκονταν στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου.

Επικίνδυνη αναζωπύρωση της «παγωμένης» σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Στην ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας, στα θέματα δημόσιας τάξης και ασφάλειας, αλλά και στις τρεις προγραμματισμένες τηλεοπτικές αναμετρήσεις του με τον Τζο Μπάιντεν ποντάρει ο Ντόναλντ Τραμπ, στην προσπάθειά του να ανατρέψει τα προγνωστικά που τον θέλουν να χάνει τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.

Τον Νοέμβριο του 2010, ο Ταγίπ Ερντογάν γνώρισε αποθεωτική υποδοχή στη Βηρυτό από πολλούς Λιβανέζους οι οποίοι, εκείνη την εποχή, τον έβλεπαν σαν αδελφό και προστάτη.

Κάθε θαύμα κρατάει το πολύ τρεις ημέρες, λέει η γνωστή παροιμία, και οι τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη δεν τη διέψευσαν. Την Παρασκευή 21 Αυγούστου οι πολιτικοί εκπρόσωποι των δύο αντιμαχόμενων στρατοπέδων, ο πρωθυπουργός Φαγέζ Σαράζ και ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Αγκίλα Σάλεχ, αιφνιδίασαν ευχάριστα τη διεθνή κοινή γνώμη ανακοινώνοντας, με παράλληλες δηλώσεις τους, συμφωνία κατάπαυσης του πυρός σε ολόκληρη τη χώρα.

Στις 21 Δεκεμβρίου του 1989, ενώ η Ρουμανία συγκλονιζόταν από ένα κύμα αντικαθεστωτικών κινητοποιήσεων που είχαν ξεκινήσει από την Τιμισοάρα, ο πρόεδρος της χώρας Νικολάε Τσαουσέσκου επιχείρησε να ανακτήσει τον έλεγχο των εξελίξεων με μια συγκέντρωση οπαδών του στο Βουκουρέστι.

Καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ενωσης και Ρωσίας δοκιμάζονταν από την κρίση στη Λευκορωσία, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου έτεινε, την περασμένη Πέμπτη, χείρα συνεργασίας προς τη Μόσχα.

Το 2008 ο γερουσιαστής Ιλινόι Μπαράκ Ομπάμα έγραψε Ιστορία, καταφέρνοντας να γίνει ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Αμερικής. Οκτώ χρόνια αργότερα όλοι, ή σχεδόν όλοι, περιμέναμε ότι οι ΗΠΑ θα περνούσαν άλλο ένα ορόσημο, φέρνοντας για πρώτη φορά μια γυναίκα στον Λευκό Οίκο. 

Στο φύλλο της περασμένης Τρίτης, το άρθρο μας για τις εξελίξεις στην πάλαι ποτέ «Ελβετία της Μέσης Ανατολής» είχε τίτλο: «Στο χείλος της κατάρρευσης ο Λίβανος». Αφορμή για τους δραματικούς τόνους είχε σταθεί η παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών Νασίφ Χίτι, ο οποίος παρομοίασε τη χώρα του με «σκάφος που βυθίζεται», στιγματίζοντας την ανικανότητα των πολιτικών ηγετών να αντιμετωπίσουν την ήδη εφιαλτική οικονομική και κοινωνική κρίση.

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος αντιμετωπίζει τον Τούρκο ομόλογό του ως υπαρξιακή απειλή για το κράτος του.

Στις τρεις δεκαετίες μετά το τέλος του πολυετούς εμφυλίου πολέμου, ο Λίβανος πάσχιζε να αναστηλώσει την παλιά του φήμη που ήθελε τη Χώρα των Κέδρων εξαίρεση ανεκτικής, πλουραλιστικής κοινωνίας στην ταραγμένη Μέση Ανατολή και τη Βηρυτό «Παρίσι του Λεβάντε». Ωστόσο, οι προσπάθειες της εξαιρετικά προικισμένης και δυναμικής, για τα μέτρα της περιοχής, κοινωνίας των πολιτών […]

Από το πρωί της περασμένης Κυριακής, τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μετέδιδαν ρεπορτάζ και φωτογραφίες από την Τρίπολη, όπου στρατεύματα της κυβέρνησης Σαράζ ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν για τη νέα γραμμή του μετώπου με τελικό στόχο τη Σύρτη και την Αλ Τζούφρα.