Παντελής Μπουκάλας

Στην περυσινή γιορτή στον Λευκό Οίκο για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος δεν δίστασε να εξισώσει τον Ντόναλντ Τραμπ με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Σίγουρος, άγνωστο γιατί, ότι ο πλανητάρχης «ενσαρκώνει τις αξίες της χριστιανικής πίστης και της αγάπης για το Ευαγγέλιο», του πρόσφερε έναν χρυσό σταυρό, του θύμισε το «Εν τούτω […]

Για την ετυμολογία της λέξης Μεσολόγγι τίποτε δεν είναι τελεσίδικα εξακριβωμένο, δεν θα αρθεί εύκολα λοιπόν η διχογνωμία για την προέλευσή της από το βενετσιάνικο messo luogo, messo longo (= μέσον – λόγγος) ή από το messo laghi (= λιμνότοπος).

Αν ήταν ο διευθύνων σύμβουλος μιας σοβαρής επιχείρησης, οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι θα τον απέρριπταν αργά ή γρήγορα (μάλλον γρήγορα) άνευ πολλών επαίνων. Κι αν ήταν καπετάνιος επιβατηγού ή κυβερνήτης πολεμικού σκάφους, την εξουσία του θα την ακύρωνε εμπράκτως το ίδιο το πλήρωμα, πριν προλάβουν να δράσουν οι ανώτεροί του. Ο Ντόναλντ Τραμπ όμως […]

Για το αυτάρεσκο «Ελλάδα 2.0» ο λόγος και για τα πολλά Των «πλην» του. Σε κάμποσους δείκτες, όχι μόνο οικονομικούς, είμαστε στα χαμηλά της Ευρώπης. Ή και του πλανήτη, αν συνεκτιμήσουμε την 108η θέση της Ελλάδας στο «άθλημα» της ελευθεροτυπίας.

Οποτε το βλέπω γραμμένο, «Ελλάδα 2.0», και κυρίως όποτε το ακούω, «Ελ-λά-δα-δύο-μη-δέν», ειπωμένο συνήθως στον τόνο του στόμφου που υπηρετούν τα κρατικοκομματικά κανάλια στην αναπόφευκτη προπαγανδιστική τους υπερβολή […]

Αχταρμάς, αυτό είναι το προπαγανδιστικό βίντεο των 42 δευτερολέπτων που διακινεί ο Λευκός Οίκος. Κατασκευάστηκε με τα αισθητικά, πολιτικά και ηθικά κριτήρια ενός πλανητάρχη που με το παιδαριώδες λεξιλόγιο και την αναιμική σκέψη του διεκδικεί τον τίτλο του πλέον απαίδευτου μέλους της σέχτας των Υπερδύναμων. Σίγουρα πάντως είναι ο πλέον αμοραλιστής. Τα άλλοθι που βαριεστημένα […]

Η ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά και κάθε έθνους χωριστά, είναι μια αλυσίδα από αλλεπάλληλα «Ποτέ πια!».

«Επική Οργή» και «Βρυχηθμός του Λιονταριού». Για πολεμικές επιχειρήσεις πρόκειται, όχι για χολιγουντιανές υπερπαραγωγές. Για τις επίσημες ονομασίες της αμερικανικής και της ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν. Ψευδεπίγραφος στόχος: η εισαγωγή δημοκρατίας στην Περσία. Να πετύχουν δηλαδή τα όπλα των εθνικών εχθρών (δεκαετίες τώρα, έτσι εννοούν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ οι Ιρανοί στο σύνολό […]

Κράτος δικαίου; Εν Ελλάδι; Δύσκολο θέμα, εξαιρετικά δύσκολο. Δεν χωρούν εδώ «κάθετες» απαντήσεις, του τύπου «είν’ όλα χάρμα» ή «είν’ όλα χάλια» – ή «είν’ όλα μαύρα», για να μείνουμε πιστοί στον Στέλιο Καζαντζίδη.

Δεν είν’ ανάγκη να λέμε ψέματα στον εαυτό μας. Ανόητο είναι και αυτοκαταστροφικό. Που σημαίνει, διά της επαγωγής, δεν είναι ανάγκη να λέμε ψέματα στον λαό μας, σ’ εμάς τους ίδιους δηλαδή.

Κάποιες φορές η Ιστορία επιστρέφει απροσδόκητα, σαν να θέλει να διαβεβαιώσει ότι ορισμένες στιγμές, που άλλοι τις αναπλάθουν σαν θρύλους και άλλοι τις ταξινομούν στα παραμύθια, είναι αληθινές. Αυτό ζούμε τώρα, με την εμφάνιση στο Διαδίκτυο, σε πλειστηριασμό, οκτώ φωτογραφιών από την Πρωτομαγιά του 1944 και την εκτέλεση 200 αριστερών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Τροτσκιστές […]

Να το πω εξαρχής και όσο πιο απλά γίνεται: Ο Θωμάς Ιωάννου, o εξ Αρτης Πρεβεζάνος –ή ο εν Πρεβέζη Αρτινός–, είναι καλός ποιητής. Και ολιγογράφος. Το νέο βιβλίο του, η «Ανοιχτή ημερομηνία» (Πόλις, 2025), δεύτερο της παραγωγής του, ήρθε σχεδόν μιάμιση δεκαετία μετά το πρώτο, το «Ιπποκράτους 15» (Σαιξπηρικόν, 2012).